Αγάπα με αν Τολμάς(2003)
(Jeux d' Enfants) | Πρώτη προβολή: 06-02-2004
Γιώτα Παπαδημακοπούλου
2018-09-20
Ο Yann Samuell αναλαμβάνει το σκηνοθετικό τιμόνι και οδηγεί με ξέφρενο ρυθμό μια ταινία, ένα παραμύθι που εξιτάρει την φαντασία μας και την οδηγεί σε μονοπάτια πέρα από κάθε λογική.
Γιώργος Καλαποθαράκος
Είμαι χαζός για ρομαντικές ταινίες. Λίγο αρρώστια, λίγο παράνοια να βγάζουν και με κέρδισε. Η συγκεκριμένη τα έχει αυτά συν μπόλικους συναισθηματισμούς, συν γαλλικό (χονδροειδές) χιούμορ.
Ειρήνη Σαμαρά
Το Jeux D' Enfants ξεσκεπάζει αυτή την όχι και τόσο ιδανική ανθρώπινη εκδοχή που δεν συνηθίζουμε να βλέπουμε στο κινηματογραφικό πανί. Προδίδει μέσω των άψογων και ρεαλιστικών ερμηνειών του ζεύγους Cotillard – Canet, σύγχρονων μάστερ στο είδος τους, το «αυτοσαμποτάζ» που πολλές φορές συνειδητά αυθυποβαλλόμαστε.
Ελένη Ανδρεάδου
Το Love Me If You Dare γίνεται μια ταινία διασκεδαστική, συγκινητική, παράλογη και παιδική προκαλώντας συναισθήματα που αγγίζουν καθεμιά από τις παραπάνω ιδιότητές της.
Σοφία Κυριλλίδου
Το «Αγάπα με αν τολμάς» είτε αρέσει, είτε όχι. Όπως και να 'χει όμως, δεν πρόκειται να βαρεθείτε.
Γιώργος Κόνιαρης
2018-09-18
Η σύνδεση μεταξύ των πρωταγωνιστών είναι υποδειγματική και δίνουν όλη τους την ενέργεια στην ενσάρκωση των εκνευριστικών και αξιαγάπητων συνάμα αυτών χαρακτήρων. Οι διάλογοι της ταινίας έχουν ένα πνευματώδες χιούμορ και την απαραίτητη γαλλική πινελιά ερωτισμού, ρομαντισμού και υπερβολής.
Πόλυ Λυκούργου
2018-09-16
Ακολουθώντας το μαγικό ρεαλισμό της σχολής της «Αμελί», αλλά κρατώντας αρκετά πιο σκοτεινή και λιγότερο ζαχαρούχα την ρομαντική καρδιά της ταινίας του, ο Γιαν Σαμιέλ κατασκευάζει ένα κατάμαυρο αλλά γοητευτικό παραμύθι ενηλίκων. Μία φιλμική παραβολή για την ανταγωνιστική φύση του έρωτα.
Τάσος Ντερτιλής
2018-09-10
Η τρέλα του έρωτα σε μια διαχρονική ρομαντική κομεντί με δραματικές αποχρώσεις και σκοτεινές γωνιές.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2018-09-12
Αν και η ταινία είναι πραγματικά καλή, με πολύ ενδιαφέρον γύρισμα και καταφέρνει να δημιουργήσει κάτι σημαντικό, δηλαδή ένα σύμπαν δικό της για τους χαρακτήρες της, ίσως τελικά να μην έχει «γεράσει» τόσο καλά και οι επιρροές της από άλλα σημεία αναφοράς του γαλλικού σινεμά (η «Αμελί», το «Ζιλ και Τζιμ» είναι μόνο μερικά παραδείγματα) να γίνονται πλέον πιο εμφανείς.
Λήδα Γαλανού
Στην παράδοση του απολαυστικού σουρεαλισμού που συνδέει τον Ζακ Ντεμί με τον Ζαν-Πιερ Ζενέ, ο Γιαν Σαμιέλ στήνει ένα αυτοκαταστροφικό ερωτικό γαϊτανάκι για δύο, μεγαλόστομο, υπερβολικό και επιτηδευμένο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αποτελεί ένα πανέμορφο, συναρπαστικό στην παράνοιά του, γεμάτο μπερδεμένη αγάπη παραμύθι.
Αναστάσης Μαυρογιάννης
Όντας λάτρης των ρομαντικών ταινιών θέλω όταν βλέπω μια τέτοια ιστορία να με «παγιδεύει» και να με τραβάει στον κόσμο της. Αυτή η ταινία δεν το καταφέρνει αυτό κατά την προσωπική μου άποψη. Οι ερμηνείες είναι καλές και το σενάριο σαν ιδέα ακόμη καλύτερο.
Παντελής Φραντζής
Πλάνα καρμπόν, ευρήματα ξεπατικωμένα και ένα ευφάνταστο σχέδιο που το βαραίνει η κοινοτοπία, γιΑ αυτό και δεν απογειώνεται ποτέ. Από τα μεγάλα πάντως ατού της ταινίας, η γλυκιά θρασύτητα της Marion Cotillard και οι αμέτρητες, απολαυστικότατες διασκευές του 'La vie en Rose', που ντύνουν σχεδόν κάθε σκηνή.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-09-14
Η «Αμελί» συναντά το «Trainspotting» σε μια εξαιρετικά γοργή και ευφάνταστη ερωτική ιστορία που αρχίζει από την παιδική ηλικία και καταλήγει στην τρίτη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-09-08
Ο έρωτας όπως θα έπρεπε να είναι (παιχνιδιάρικος, απρόβλεπτος και γεμάτος συγκινήσεις) σε μια ταινία-ταχυδακτυλουργικό τρικ που καταργεί κάθε σεναριακή ορθότητα, η οποία μας σύστησε πριν από 13 χρόνια τη Marion Cottilard.
bluepapiyawn
Ειλικρινά, δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι. Το μόνο σίγουρο είναι πως μου άφησε μια περίεργη αίσθηση. Λόγω του απρόσμενου τέλους του; Λόγω της περίεργης και γρήγορης ροής της ταινίας; Θα σας γελάσω...
Ψηλέας Ψογκ
2018-09-06
Στ' αλήθεια ευρηματική και πρωτότυπη, η κεντρική αυτή ιδέα θα μπορούσε με την κατάλληλη διαχείριση να δημιουργήσει όντως το αριστούργημα που πολλοί περιγράφουν.
Ρόμπυ Εκσιέλ
Παραμυθένια αφήγηση που αρνείται τον ρεαλισμό στα πρότυπα (όχι όμως και στα επίπεδα) της «Αμελί» και συγκίνηση που κορυφώνεται όμορφα στο φινάλε, με την ανερχόμενη τότε Μαριόν Κοτιγιάρ να εντυπωσιάζει.
Χαρά Μ
Ο δημιουργός της ταινίας, Yann Samuell, στην πρώτη του κινηματογραφική προσπάθεια, παρουσιάζει σημάδια ερασιτεχνισμού. Από το σενάριο, μέχρι και τη σκηνοθεσία που προσπαθεί να αναδείξει την ταινία σε μία νέα «Αμελί». Υιοθετώντας το ρομαντικά παιγνιώδες στυλ του Jean-Pierre Jeneut, ενίοτε μπερδεύει τον θεατή. Ομοίως, η προσπάθεια να χτίσει μία παραμυθένια ατμόσφαιρα καταλήγει σε αποτυχία.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ένας άντρας και μια γυναίκα, κολλητάρια απ' το Δημοτικό, αλληλοϋποβάλλονται σε ασκήσεις θάρρους, αντί να παραδεχτούν ότι αγαπιούνται τρελά, σε μια ταινία που παραπατάει μεταξύ παραμυθιού και εναλλακτικής σαπουνόπερας.
Χρήστος Μήτσης
2018-09-04
Διαφημιστικός ρεαλισμός που θυμίζει έντονα «Αμελί», χωρίς να διαθέτει την ίδια εύστροφη πρωτοτυπία με την ταινία του Ζαν-Πιερ Ζενέ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-09-02
Το αγχώδες ρομαντικό δράμα του Γιάν Σαμιέλ εκτόξευσε τις καριέρες των Κανέ και Κοτιγιάρ και έσκισε εμπορικά, αν και παραμένει απορίας άξιο, για μένα τουλάχιστον, πώς αυτό το στυλιστικό πυροτέχνημα, μια κανονική πανωλεθρία του περιεχομένου έναντι της αναίτιας και εκνευριστικής παράθεσης του έρωτα ως παιχνιδιού στα χέρια δύο φίλων που αποφασίζουν εξαντλητικά πως θα δίνουν ο ένας στον άλλο το παιδικό σύμβολο της συνωμοτικής σχέσης τους μέχρι τελικής πτώσεως, γοήτευσε τόσο πολύ το κοινό...
