Το Πολικό Εξπρές(2004)

(The Polar Express) | Πρώτη προβολή: 10-12-2004

Αφήστε το Polar Express να σας παρασύρει μαζί του σε ένα ευχάριστο ταξίδι και αναλογιστείτε πόσο ωραία θα ήταν αν πραγματικά υπήρχε η δυνατότητα για ένα παρόμοιο ταξίδι.

Μπορεί η ταινία να θεωρείται τεχνικά ξεπερασμένη αλλά η ιστορία που αφηγείται ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους.

Από το χέρι του ανθρώπου που πρόσφερε μια από τις μεγαλύτερες και πιο πρωτοποριακές επιτυχίες της περασμένης δεκαετίας (Forrest Gump), τον πολυβραβευμένο Rob Zemeckis, έρχεται ένα εντελώς διαφορετικό οπτικά κινούμενο σχέδιο, που υπόσχεται να λύσει την απορία των παιδικών μας χρόνων, μέσω ενός ονειρικού ταξιδιού, πάνω από πολύχρωμες γέφυρες και μαγευτικές πόλεις με το Πολικό Εξπρές.

Η όψη των ηρώων (ανάμεσα στην αληθοφάνεια και το γκροτέσκ) παραμένει αμήχανη, όμως η γλυκύτατη ιστορία (βασισμένη στο βιβλίο του Κρις Βαν Όλσμπεργκ), είναι ένα ζεστό καλωσόρισμα στις γιορτές, για τους μικρούς θεατές που δεν έχουν δει την ταινία.

Βασισμένο στο πολυαγαπημένο και βραβευμένο με Caldecott Medal παιδικό βιβλίο του Chris Van Allsburg οι Robert Zemeckis και Tom Hanks (Forrest Gump, Cast away) δημιουργούν μια παραμυθένια περιπέτεια για τα Χριστούγεννα ζωντανεύοντας την ιστορία και τους ψηφιακούς της χαρακτήρες μέσω του πρωτοποριακού συνδυασμού της motion capture technology (Αποτύπωση Κίνησης) με τον παραδοσιακό τρόπο κινηματογραφικής αφήγησης, δίνοντας πνοή στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που δημιουργήθηκε στην ολότητά της μ'αυτό τον τρόπο.

Η ταινία σίγουρα έχει ψυχή (αυτό είναι άλλωστε που κάνει τις ταινίες του Ζεμέκις ξεχωριστές) και γρήγορα κερδίζει το θεατή, παρά τις σεναριακές αφέλειες και ευκολίες του πρώτου, κυρίως, μέρους της.

Μπορεί το Ελληνικό κοινό να μην είναι οικείο με την ιστορία του Polar Express, όμως είναι σίγουρο πως αν αφεθούμε στην μαγεία των εικόνων σίγουρα θα μπούμε για τα καλά στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Ακόμα και όσοι δεν πιστεύουμε πια στον Αγιο Βασίλη.

Σύγχρονο χολιγουντιανό παραμύθι και η πρώτη ταινία motion capture technology. Θεαματικότατο, υμνεί τη δύναμη της φαντασίας με χολιγουντιανή απλοϊκότητα και αποτελεσματικότητα, στοχεύοντας στη συγκίνηση των ανήλικων θεατών.

Ο καλύτερος μποναμάς για τα παιδιά.

Η φαντασία του είναι γλυκιά, το σχέδιο ολοζώντανο, να το πιεις στο ποτήρι και το φινάλε είναι μια γιορτή πανδαισίας, από αυτές που μόνο τα Χριστούγεννα πριμοδοτούν. Όσο για τους λόγους που δεν ανεβαίνει τον πήχη μιας αληθινά καλής ταινίας, αυτοί κρύβονται στο σενάριο, που δεν φτάνει στο ύψος της εικόνας.

Μπορεί να μην είναι μια από τις χειρότερες ταινίες του Ζεμέκις και μπορεί τότε να ήθελε να αποτελεί την επανάσταση στον χώρο του 3D animation, αλλά σήμερα το μόνο που καταφέρνει είναι να μας θυμίσει όχι τη μαγεία των Χριστουγέννων, αλλά ότι ακόμα και μια παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων θα μπορούσε να σου προκαλέσει εφιάλτες.

Το «Πολικό Εξπρές» οριακά μοιάζει βγαλμένο από κάποιον... παιδικό εφιάλτη, οπότε αν όντως προοριζόταν για κάτι τέτοιο, σίγουρα έχει πετύχει το σκοπό του!

Αν και έχει στιγμές αγωνίας, ξορκίζει ακούσια τη γιορτινή ατμόσφαιρα, διαχέοντας ένα πέπλο φρίκης με τα σκληρά, πάλαι ποτέ καινοτόμα και πλέον παλιωμένα εφέ.

Πρωτοπόρο ως προς την εξερεύνηση της motion capture τεχνολογίας στο σινεμά (χωρίς αυτό ίσως να μην υπήρχε το "Avatar" ας πούμε) παραμένει ωστόσο απόκοσμο δείγμα της λεγόμενης uncanny valley (όταν ψεύτικα πράγματα προσομοιάζουν τον ρεαλισμό αρκετά ώστε να μοιάζουν αποκρουστικά) και με μια πλοκή που δεν τσουλάει.