Σε Βλέπω... Ξανά(2005)

(Saw II) | 

Άξιο σίγουρα sequel, το οποίο μπορεί κάποιος μόνο να κατηγορήσει για κάποιες «κοιλιές» στη δράση, που αποπροσανατολίζουν και κουράζουν, καθώς και ορισμένους άρπα-κόλλα δευτερεύοντες χαρακτήρες- θύματα, σχεδόν λεπτομέρειες, δηλαδή, σε αυτό το κατά τα άλλα πολύ αξιόλογο εγχείρημα.

Η σκηνοθεσία δεν είναι κακή, οι ηθοποιοί παίζουν καλά και υπάρχει η μεγάλη ανατροπή στο τέλος που όμως δεν κρατάει νερά. Το μόνο καλό αυτής της μέτριας συνέχειας είναι η μεγάλη δόση αίματος και spatter καταστάσεων που δεν θα αφήσει παραπονεμένους τους οπαδούς μιας και κάτι τέτοιο είναι όλο και πιο σπάνιο στις πρόσφατες ταινίες τρόμου.

Τι είναι λοιπόν το Saw II; Ένα sequel ενός πολύ έξυπνου και επιτυχημένου θρίλερ. Τι πετυχαίνει; Μάλλον τίποτα αν υποθέσουμε ότι σκοπός της ταινίας είναι να συνεχίσει στα ίδια θετικά κι ενδιαφέροντα χνάρια με την πρώτη ταινία.

Όπως συμβαίνει σε αυτού του είδους τις ταινίες, το περιεχόμενο δεν είναι το ίδιο φρέσκο και απρόβλεπτο όπως του προκατόχου του, αφού πέφτει σε πολλές επαναλήψεις των ίδιων και των ίδιων παγίδων, γεγονός που προκαλεί η παρουσία πολύ περισσότερου παγιδευμένου πληθυσμού, μέσα στο σπίτι της φρίκης.

Αν και σε γενικές γραμμές το σενάριο είναι αρκετά ενδιαφέρον, δεν του λείπουν ορισμένες αφέλειες και πέρα από τον Jigsaw, δεν δείχνει ενδιαφέρον για κανέναν άλλον χαρακτήρα, με αποτέλεσμα όλοι να είναι εντελώς επιφανειακοί. Η αντιμετώπιση του σεναρίου από τον Μπούσμαν είναι κάκιστη, μιας και κάνει τις σκηνές με την αστυνομία να μοιάζουν βγαλμένες από αστυνομικό σίριαλ, διαλύοντας όποια ατμόσφαιρα προσπαθούν να δημιουργήσουν τα φυλακισμένα θύματα που παλεύουν (μεταξύ τους) για τη ζωή τους.