Να Με Θυμάσαι(2010)

(Remember Me) | Πρώτη προβολή: 11-03-2010

Ο, κυρίως τηλεοπτικός, σκηνοθέτης Allen Coulter δε θέλει να εντυπωσιάσει, δε θέλει να σοκάρει, δε θέλει να προκαλέσει. Θέλει να υπηρετήσει το σενάριο που έχει στα χέρια του και το καταφέρνει άψογα. Απόλυτο έλεγχο της δράσης και του τι συμβαίνει γύρω από τους ήρωες του, επαρκή στοιχεία ανθρωπιάς αλλά και αντικρουόμενης ψυχολογίας που αποτυπώνονται με μειωμένο contrast και κλειστά αλλά όχι κοντινά πλάνα στους χαρακτήρες για να δούμε όχι μόνο τους ίδιους αλλά το κοντινό περιβάλλον τους.

Ακόμα κι αν δε σας αρέσουν οι δακρύβρεχτες μελοδραματικές - αισθηματικού τύπου - ιστορίες, η ταινία του Άλεν Κούλτερ, στέκεται αποστασιοποιημένα από αυτές και σε κερδίζει από τον τρόπο που αναπτύσσει την καλογραμμένη και αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία του Γουίλ Φέτερς. Εξαιρετικό, συγκλονιστικό κι απρόβλεπτο, το επίκαιρο φινάλε.

Και εκεί που κυλάει ωραία η ιστορία και η ταινία έχει ενδιαφέρον έρχεται το αναπάντεχο φινάλε. Ένα από τα καλύτερα φινάλε που έχουμε δεί τα τελευταία χρόνια, ένα φινάλε που σε αφήνει άναυδο! Πανέξυπνο και εντελώς απρόσμενο, είναι το κερασάκι στην τούρτα σε μια ταινία που αξίζει την προσοχή των σινεφίλ, γιατί είναι προσεγμένη, ενδιαφέρουσα και κυρίως δεν παίζει με την νοημοσύνη του θεατή.

Παρά τις έξυπνες παρατηρήσεις του, το έργο του Κούλτερ πάσχει από ανεξήγητες τρύπες στις συμπεριφορές, το βάθος των χαρακτήρων αλλά και τις καταστάσεις, εξαντλείται στα περιγράμματα, αφήνει πλήρως ακάλυπτο τον αντιπαθή πατέρα του Τάιλερ που υποδύεται ο Πιρς Μπρόσναν.

Η πλοκή είναι αστεία, αλλά κάποιες πνευματώδεις φράσεις και κάποιες μικρές λεπτομέρειες την ξεκολλάνε και το παραμύθι ρέει. Χωρίς να έχουμε στα χέρια μας κάτι το αληθινά ξεχωριστό, είναι ότι καλύτερο θα περίμενα για μια τέτοια περίπτωση.