Iron Man 2(2010)

Αυτή η ταινία έχει ό,τι χρειάζεται για να περάσετε δύο διασκεδαστικές ώρες στον κινηματογράφο: σενάριο με έξυπνες ατάκες και πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ, ειδικά εφέ της εποχής που όμως δεν κουράζουν και φυσικά πολύ καλές ερμηνείες από το cast, με μια εξαίρεση την Scarlett Johansson που μάλλον έχει κατάλοιπα από τη Μαύρη Ντάλια..

Δύο χρόνια μετά το πρώτο Iron Man και το The Incredible Hulk έρχεται η τρίτη προσθήκη στο κινηματογραφικό σύμπαν της Μάρβελ, με το Iron Man 2. Τόσο καλό όσο το πρώτο; Όχι, αλλά αρκετά ψυχαγωγικό, διασκεδαστικό και καλογυαλισμένο.

Η δράση, η ένταση, το γρήγορο μοντάζ, τα πολλά εφέ, οι απρόοπτες εξελίξεις οι πειστικές ερμηνείες των Ρόμπερτ Νταόυνι Τζούνιορ, Μίκι Ρουρκ, Γκουίνεθ Πάλτροου, Σκάρλετ Γιόχανσον, Τζον Φαβρό, Σαμ Ρόκγουελ και οι 3-4 πολύ εντυπωσιακές σκηνές (πρώτη και καλύτερη αυτή στο Μονακό στην αρχή της ταινίας) είναι ικανές να σας κρατήσουν ευχαριστημένους και τα 124 λεπτά.

Αυτό που είδα ειλικρινά με ικανοποίησε, απόλυτα. Γιατί εκτός από τις αναπόφευκτες κόμικ υπερβολές, ο ήρωας είναι λίγο ...διαφορετικός: κυνικός, πλούσιος, αισθηματίας, συντηρητικός, "ψώνιο", πατριώτης αλλά και μπον βιβέρ. Όχι ακριβώς αντι-ήρωας, παρότι έχει πάθη, αδυναμίες και μια καρδιά "σιδερένια"!

Μια ταινία που δεν υποκρίνεται πως είναι κάτι άλλο από ατελείωτη δράση, αισθησιασμό, και ίντριγκα. Μια πολύ καλή συνέχεια, αντάξια του κόμικ σύμπαντος που δημιούργησε ο Stan Lee στη Marvel.

Θα δείτε ωραίες ερμηνείες (όλοι οι ηθοποιοί ανεξαιρέτως είναι χάρμα οφθαλμών), ίδιο ωραίο χιούμορ με το πρώτο installment και μια πανέμορφη και δυναμική aerial άποψη του Μονακό και της Formula 1, στην οποία ευφυώς ο Favreau δίνει και χρόνο και ιδιαίτερη σημασία.

Το Iron Man 2, δεν είναι αστείο, δεν είναι διασκεδαστικό, και απλά το βλέπεις ελπίζοντας να αρχίσει το "καλό" το οποίο δε διαρκεί πάνω από 4-5 λεπτά σε σύνολο 124 λεπτών.

Η ταινία κάνει το μεγάλο λάθος να μην εκμεταλλεύεται την συνύπαρξη δύο ηθοποιών που ξέρουν να ζουν τους ρόλους τους. Τον Downey και τον Rourke θα ήθελα να τους δω να ανταλλάσουν περισσότερους διαλόγους και γενικά τον Rourke θα ήθελα να τον δω περισσότερο. Από δράση δεν πάμε άσχημα.

Κάπως έτσι δηλαδή συμπληρώνεται ένα πλήρες πακέτο αποτελούμενο από σούπερ αστέρες, κάποια εντυπωσιακά πλάνα CGI, μια ιστορία που θυμίζει πολιτικό θρίλερ και ένα γεμάτο αυτοπεποίθηση, αεράτο κονφερασιέ στη μέση - και ενίοτε υπερήρωα - που αξίζει δεδομένα τα λεφτά του, δίχως όμως να κάνει το κάτι παραπάνω που είχε υποσχεθεί το αρχικό επεισόδιο.

Είναι, ως οφείλει, μια ευχάριστη super-hero movie, από την οποία όμως δυστυχώς δεν θα χαραχτεί κάτι στη μνήμη σας.

Πληθώρα άνευρων διαλόγων και κενών από δράση σκηνών, που οδηγούν σε ρηχά νερά, για τα δεδομένα του πάντα, ακόμα και τον Downey Jr. Σκηνές που περνάνε χωρίς να προσθέτουν κάτι στην ιστορία, απλώς παρατείνουν τη δράση, η οποία για ακριβώς αυτό το λόγο μοιάζει περιορισμένη εν σχέσει με το πρώτο φιλμ.