Ο Αστακός(2015)
(The Lobster) | Πρώτη προβολή: 22-10-2015
John Argyris
Σκηνοθετικά η ταινία είναι άρτια από κάθε άποψη. Ο Λάνθιμος ντύνει το ανθρώπινο δράμα με μία απαράμιλλη αισθητική που μαγεύει και ταξιδεύει το νου. Κάθε σκηνή μετράει ενώ ελληνικά κομμάτια όπως «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη» τις απογειώνουν ποιοτικά. Οι ερμηνείες τρομερές και παρουσιάζουν στην πιο τέλεια μορφή τους ένα άτομο που μπορεί να μεγαλώνει σε ένα τόσο ψυχρό και αποπνικτικό περιβάλλον. Ας μην λησμονηθεί ότι ο Λάνθιμος καταφέρνει με μαύρο χιούμορ να τραντάξει για τα καλά πολλά από τα καθιερωμένα ρομαντικά στερεότυπα, καθώς φραγμούς στην αγάπη δε μπορεί να θέσει κανένας.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-05-20
Ο Λάνθιμος οχυρώνει ακόμη περισσότερο το κινηματογραφικό του σύμπαν, το ανυψώνει σε κάτι απόλυτα διακριτό και εντυπωσιακό, κάνοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που ίσως να μπορούσαν να είναι εμπόδια -η γλώσσα, οι σταρ, ο τόπος- ξεκάθαρα, αδιαπραγμάτευτα προτερήματα.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-05-18
Το να λες ότι δεν έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο στο σινεμά, είναι ξανά μια μεγάλη νίκη του Γιώργου Λάνθιμου. Ευρηματικό, κατάμαυρο σε χιούμορ, στα όρια του φανταστικού και του παραλόγου μαζί, το πρώτο αγγλόφωνο φιλμ τού δημιουργού του «Κυνόδοντα» είναι ακόμη ένα ιντριγκαδόρικο classic που θα διχάσει τους θεατές.
Παναγιώτης Μήτσικας
2014-11-10
Δομώντας ένα σκοτεινό πορτραίτο των ανθρώπινων ερωτικών σχέσεων και του κοινωνικά αποδεκτού όσον αφορά τα ζευγάρια και αυτούς που επιλέγουν να μείνουν μόνοι τους, το «The Lobster» δεν είναι απλά μία μέχρι κεραίας to-the-point σάτιρα. Είναι ένα φαινομενικά αδύνατο σε σύλληψη σύμπαν, που εκτός από το δυστοπικό σύμπαν που μας παραδίδει, καταφέρνει να μας βυθίσει μέσα του και να μας εντυπωσιάσει με το «μαύρο» χιούμορ του που διέπει την ταινια απ'ακρη σ'ακρη.
Μάριος Μαύρος
Ένα σπουδαίο έργο για τις ανθρώπινες ερωτικές σχέσεις που αποκτά όμως παραπάνω ενδιαφέρον στα χέρια του Έλληνα σκηνοθέτη.
kazanipouvrazei
Η φαντασία του Lobster είναι αχαλίνωτη και τα ευρήματα ανατρεπτικά και χωρίς πυξίδα. Δεν λείπουν φυσικά τα βίαια ξεσπάσματα και οι ανατριχιαστικές σκηνές που φέρνουν σε αμηχανία τον θεατή, όπως εκείνη με την αυτόχειρα γυναίκα (τα ουρλιαχτά πόνου της, είναι μακράν ότι πιο τρομακτικό, θα βιώσετε φέτος στην αίθουσα). Ακόμη και τεχνικά όμως, ο Λάνθιμος, παίζει πλέον σε άλλη, αναβαθμισμένη κατηγορία.
Κασσάνδρα Γαλάτου
Σενάριο, σκηνοθεσία, φωτογραφία και υποκριτικές ερμηνείες, όλα σε άριστο επίπεδο. Μια ταινία κόμπος στο στομάχι και παράλληλα άκρως διασκεδαστική, που προτείνεται ανεπιφύλακτα, όντας κάτι γνήσιο, που σίγουρα δεν έχετε ξαναδεί.
Παρασκευή Γιουβανάκη
Όλο το καστ που πλαισιώνεται από εξαιρετικούς ηθοποιούς φαίνεται να έχει ρουφηχτεί από το σύμπαν του "Αστακού". Ένα σύμπαν που έχει χτιστεί αισθητικά περίφημα τόσο από τις σκηνοθετικές οδηγίες όσο και από την πανέμορφη φωτογραφία του Θύμιου Μπακατάκη.
Μαρία Ανδρικοπούλου
Νομίζω πως αξίζει να δει κάποιος αυτή τη ταινία. Αφ'ενός για ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών, για την πολύ καλή μουσική αλλά και για το ότι μέχρι το τέλος πραγματικά δε ξέρεις τι θα γίνει. Όσον αφορά τα νοήματα της ταινίας, ας κρίνει ο καθένας μας ποια είναι.
Γιάννης Σμοΐλης
Ο Αστακός, αν έπρεπε να τον ορίσουμε σε μια πρόταση, θα λέγαμε πως είναι η αμοραλιστική σάτιρα της καθημερινής, και αδιάλειπτης,«διαμόρφωσης», ο φαρσικός φιλμικός εμπαιγμός μιας κατάστασης που όλοι βιώσαμε και βιώνουμε, απ' τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρι την ώρα που θα πεθάνουμε.
Αγγελική Στελλάκη
Μια υπέροχη κριτική στις σύγχρονες ερωτικές σχέσεις που με χιούμορ, πρωτοτυπία και ειρωνία, χτίζει ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό σύμπαν. Συμπληρώνεται από εξαιρετικές ερμηνείες, με πρώτη εκείνη του Κόλιν Φάρελ.
Νεκτάριος Σάκκας
2020-05-14
Το πρώτο μέρος διακρίνεται για το ευρηματικό και αδιάκοπο πικρό χιούμορ του, με το οποίο περιβάλλει τους για άλλη μια φορά κλινικά αποστειρωμένους και συναισθηματικά ακρωτηριασμένους ήρωές του ο Λάνθιμος. Όμως το πραγματικό παράσημο για τον Έλληνα δημιουργό είναι πως αποδεικνύει - αντίθετα με άλλους εξίσου υποσχόμενους συναδέλφους του - πως δεν αραιώνει την οξύτητα της προσωπικής του σφραγίδας για να χωρέσει στα παπούτσια μιας υψηλών απαιτήσεων αγγλόφωνης παραγωγής.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-05-10
Εμπνευσμένη, τρυφερή, ενίοτε βίαιη και απρόβλεπτα κωμική αλληγορία η οποία απλώνεται σε αρκετά επίπεδα.
Φοίβος Κρομμύδας
2020-05-08
Η μεγαλύτερη παραγωγή του δίνει επιτέλους την ευκαιρία να εξελίξει τον κόσμο του σε πιο ποικιλόμορφα σκηνικά, τα οποία μπορεί να απεικονίσει με τον τρόπο που αυτός τα οραματίζεται (καλοί οι τέσσερις τοίχοι μιας αθηναϊκής οικίας, αλλά περιοριστικοί ως προς τις χρήσεις τους). Να γράψει ένα σενάριο το οποίο θα ερμηνεύσουν επαγγελματίες ηθοποιοί, που μπορούν να φαίνονται ανθρώπινοι, ακόμα και μέσα από τις περίεργες ομιλίες τους και οι διάλογοί του να σταματήσουν να ακούγονται τόσο–ηθελημένα-παράλογοι.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-05-12
Η ταινία είναι ένα σατιρικό, σουρεαλιστικό ρομάντσο με οξυδέρκεια στην παρατήρηση της ανθρώπινης ψυχής και το μαύρο χιούμορ σε φουλ φόρμα από τον μόνιμο σεναριογράφου του Λάνθιμου, Ευθύμη Φιλίππου, γύρω από την άτσαλη συμπεριφορά των αμήχανων τροφίμων του ζωολογικού κήπου που έχει πάρει το σχήμα του ξενοδοχείου και των γελοίων επιτηρητών τους.
Χρήστος Μήτσης
2020-05-16
Μέσα από μια σειρά βινιετών που ξεχαρβαλώνουν όλα τα στερεότυπα του θεσμοθετημένου romance, ο «Αστακός» ζωντανεύει ένα κομφορμιστικό σύστημα συμπεριφορών, αυτονόητα παράλογων, επιβεβλημένων όμως ως αυτονόητων, αιφνιδιάζοντάς μας με τη σεναριακή ευρηματικότητα, την αφηγηματική πρωτοτυπία και την εμπνευσμένη ενορχήστρωση κάθε εκφραστικού μέσου, σε μια ενιαία, συναρπαστική κινηματογραφική φόρμα. Αλλά ο Λάνθιμος προχωρά ένα βήμα μακρύτερα.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια απολαυστικά αλλόκοτη μαύρη κωμωδία, μια σουρεαλιστική κοινωνική σάτιρα με πρωτότυπες ιδέες, αριστουργηματική φωτογραφία από τον γνώριμο πια Θύμιο Μπακατάκη και μια ευχάριστη δημιουργική αυτογνωσία.
Γιώργος Κόνιαρης
Η σκηνοθεσία κινείται ακριβώς στα ήδη γνωστά μονοπάτια του Λάνθιμου και επιπλέον παίρνει από τους ηθοποιούς του αυτό που θέλει και με το παραπάνω (ευρωπαϊκός φορμαλισμός με θεατρικές καταβολές), αλλά το δυνατό του σημείο είναι η δυναμική των πλάνων του, η σοφία του καδραρίσματός του και ορισμένες πραγματικά εύστοχες ιδέες - εκτελέσεις του σεναρίου και της σκηνοθεσίας.
Cinemagnifique Marion
Ο Γιώργος Λάνθιμος γνωρίζει καλά πώς να δημιουργεί σουρεαλιστικούς κόσμους, με καθημερινά στοιχεία όμως, και να περνά μηνύματα.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η αλληγορική, κωμικοτραγική (και, παραδόξως, ρομαντική) πραγματεία του Λάνθιμου περί ψυχαναγκαστικού ζευγαρώματος σε μια δυστοπική κοινωνία έχει στιλ, υπέροχες σκηνές, μαύρο χιούμορ, αλλά και μια... κοιλιά λίγο πριν το φινάλε.
Στελίνα Θεοδοσοπούλου
2020-05-06
Όχι η καλύτερη ταινία του Γ.Λάνθιμου, με πολλές άνισες στιγμές, προβλήματα ρυθμού, αλλά και ένα εξαιρετικό πρώτο μέρος. Ονειρικά εικαστικά πλάνα, πλήθος αναφορών, κωμικές πινελιές με βίαιες εκρήξεις, πλήθος συμβολισμών και εκπληκτικές ερμηνείες απ' τους πρωταγωνιστές-σταρ.
Νάνσυ Μιχαηλίδου
Παρανοϊκός, σαρκαστικός, αστείος και τραγικός, ο «Αστακός» του Λάνθιμου εμπνέεται από την πραγματικότητα, κι αναδύει ρομαντισμό μέσα από το παράλογο, υπενθυμίζοντάς μας τη λαχτάρα για πάθος και ζωή και δίνοντάς μας το έναυσμα για να σιγοτραγουδήσουμε... «Τι ειν' αυτό που το λένε αγάπη».
Caroline Treize
Και με τα καλά του και με τα κακά του, ο Αστακός είναι μια ταινία κατεξοχήν ελληνική, γεμάτη μαύρο χιούμορ που παίρνει μια αναπάντεχη τροπή σε σχέση με τις προσδοκίες του θεατή. Εν τέλει, αυτό είναι που μας ξαφνιάζει, καθώς μας βάζει στην διαδικασία να μαντεύουμε πού θα πάει, με το τέλος να μας ισοπεδώνει. Σίγουρα δεν είναι μια ταινία για όλους, αλλά σε αυτούς που απευθύνεται, δεν θα απογοητευτούν.
Νάκης Αντωνίου
Αξίζει να τη δεις για όλα αυτά που περιμένεις να δεις από τον Λάνθιμο.
Χριστίνα Δραγγανά
Αν αρέσκεστε σε σουρεάλ σύμπαντα γεμάτα φαντασία και τάση γελοιοποίησης και αμφισβήτησης των κοινωνικών στερεοτύπων, o Αστακός αξίζει την προσοχή σας.
gaRis
2020-05-04
Τεχνικά, όπως πρώτος ο ίδιος ως αληθινά σεμνός καλλιτέχνης γνωρίζει, έχει δρόμο ακόμη. Μακάρι να γίνει Lars trier (στα καλά του) κι όχι Von Trier (στα καραγκιοζιλίκια του). Ο Αστακός του έχει πολύ τσαχπινιά και γοητεύει για να σε αφήσει στα μισά με μια ανίκητη λιγούρα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η κάθε σκηνή της ταινίας, αποτελεί κι ένα νέο πεδίο σκέψεις για το κοινό. Όσο ελκυστικό μπορεί να φαντάζει αυτό το γεγονός, άλλο τόσο φανερώνεται, ως η αχίλλειος πτέρνα της. Ο θεατής οφείλει να αποκωδικοποιεί διαρκώς εκφράσεις, ομιλίες, δράσεις, αλλά με τη πάροδο του χρόνου, οι συμβολισμοί αυτοί, φαίνεται να μην ενσωματώνονται και να μην αλληλεπιδρούν με μια στέρεη-έστω και σουρεαλιστική-αφήγηση, με αρχή, μέση και τέλος, κάνοντας το τελευταίο μισάωρο, αρκετά βασανιστικό, ακόμα και σε ένα δοκιμασμένο στα δύσκολα, κινηματογραφικό μάτι.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-05-02
Ο «Αστακός» είναι μια ταινία που σε βάζει σε σκέψεις, αν και, όπως όλες οι ταινίες του Λάνθιμου, δίνει το περιθώριο πολλαπλών ερμηνειών. Ο,τι θες πες για την ταινία, όπως θες δες την, λάθος δεν θα κάνεις. Κινηματογραφικά ωστόσο (και την είδα δύο φορές) λειτούργησε ως τη μέση.
Χάρης Καλογερόπουλος
Το σενάριο, νοηματικά, είναι καλά μελετημένο. Όμως, με οποιοδήποτε κινηματογραφικό ύφος, η δραματουργία απαιτεί αυτή την, άπιαστη στην περιγραφή της. γεύση που προκαλεί μια αφήγηση. Αυτή τη γεύση που σε συγκινεί. Όσο είμαστε στο περιβάλλον του κρατικού «Ξενοδοχείου» ψυχ-αγωγούμαστε με τη σάτιρα, και στην πρώτη φάση στο δάσος μάς εξάπτει η ανατροπή. Απ' τη στιγμή όμως που εισέρχεται το ερωτικό ζήτημα, πλάνο πλάνο αρχίζει να χάνεται το ενδιαφέρον, τελειώνει το χιούμορ, λείπει το εσωτερικό δράμα και (αν εξαιρέσεις το τελευταίο και σωστό πλάνο) απομένει μόνο η φόρμα, μένουν οι «Άλπεις», και ο Λάνθιμος χάνει το στοίχημα για μια σημαντική ταινία, με τον «Κυνόδοντα» να παραμένει η πιο πλήρης, απολαυστική ως γραφή και συνεπής στη σχέση φόρμας και περιεχομένου δουλειά του.
Νίκος Δρίβας
Το Lobster θα μπορούσε να είναι μια πολύ καλή ταινία επιπέδου Κυνόδοντα (ναι σίγουρα πολύ ιδιαίτερη ταινία και δεν αρέσει σε όλους, αλλά έχει το δικό της στυλ) και να καταφέρει να δημιουργήσει κάτι μοναδικό που θα αφήσει άφωνο τον θεατή, αντ' αυτού το εντελώς ανισόρροπο και σαφέστατα πολύ κατώτερο δεύτερο κομμάτι της ταινίας απογοητεύει, με αποτέλεσμα να χαλάει την εικόνα του πρώτου που μας προδιέθετε για κάτι πολύ δυνατό.
Άγγελος Πολύδωρος
Έχει στοιχεία μαύρου χιούμορ, άλλοτε αστείου και άλλοτε ενοχλητικού. Η αφήγηση είναι λίγο χαοτική και το μόνο που μου έμεινε τελικά, είναι η ερμηνεία του συμπαθητικά αγνώριστου Κόλιν Φάρελ, που έχει εμφάνιση ταλαίπωρου δημοσίου υπαλλήλου, βγαλμένου από ελληνική ταινία. Εξαιρετικός.
