The Twilight Saga: Έκλειψη(2010)

(The Twilight Saga: Eclipse) | Πρώτη προβολή: 30-06-2010

Ο Ντέιβιντ Σλέιντ κάνει αισθητή την παρουσία του στην καρέκλα του σκηνοθέτη, μιας και το τρίτο - και όχι τελευταίο - μέρος της σειράς "Twilight" είναι σαφώς καλύτερο από τη "Νέα Σελήνη" που ήταν πιο αργή και από το θάνατο!

Η "Έκλειψη" είναι μια αρκετά καλογυρισμένη ταινία, με της καλές στιγμές της και σωστά δομημένη σε σχέση με αυτό που θέλει να πετύχει και να προσφέρει.

Μαζί με την εκπληκτική του φωτογραφία το φιλμ σε μεταφέρει καθολικά μέσα στον μυθικό κόσμο βρικολάκων και λυκανθρώπων. Τα στοιχεία δράσης και ρομαντισμού δεν λείπουν ούτε από αυτήν την ταινία.

Ένα κομψό πισωγύρισμα, φλύαρο αν και ατμοσφαιρικό, που δεν προχωράει τα θέματα που έχουν ήδη θιγεί αλλά κολακεύει τους φανατικούς της σειράς με αναμενόμενα σημεία, χωρίς πολλά τέρατα.

Τα γρήγορα πλάνα, οι εντυπωσιακές σκηνές δράσης, η υποβλητική φωτογραφία, οι απολαυστικές υπερβολές, το καλοδουλεμένο μακιγιάζ και οι απαιτούμενες δόσεις... αίματος και ελαφρύ τρόμου -άλλωστε σε ταινία με βαμπίρ βρισκόμαστε-«παντρεύονται» άριστα με τα ρεαλιστικά στοιχεία και «κολλάνε» τα μάτια στην οθόνη. Αφήνουν όμως άλλη μια φορά την καρδιά ανικανοποίητη από τα επιδερμικά συναισθήματα και την ακατάπαυστη φλυαρία.

Αυτό που σώζει το τρίτο μέρος της σειράς «twilight» είναι η σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Σλέιντ που δίνει εύστοχα έντονη έμφαση στη δράση και πετυχαίνει να κάνει την ταινία πραγματικά απολαυστική – έστω και για λίγο – ακόμα και για όσους δεν ενδιαφέρονται για το αφελές ρομάντζο των πρωταγωνιστών.

Με περισσότερο ρυθμό και βάρος στη δράση, οι περιπέτειες και τα ερωτικά διλήμματα της Μπέλα συνεχίζονται στον ίδιο μελοδραματικό και αφόρητα συντηρητικό τόνο.

Για τα μάτια και την καρδιά του target group του και μόνο.

Μέσα από ακατάσχετη φλυαρία που προσπαθεί να καλύψει την απουσία ουσιαστικής πλοκής, ετοιμάζεται το έδαφος για "μία από τις πιο άγριες μάχες που έγιναν ποτέ". Όταν βέβαια η τελευταία έρθει, το αποτέλεσμα απέχει χιλιόμετρα από την άγρια και επική κορύφωση, που περιμέναμε να δούμε.

Το Έκλειψη δεν έκανε την έκπληξη, αλλά τουλάχιστον δεν είναι το μαύρο χάλι του δεύτερου.

Πόσο ακόμα να αντέξουμε άθλια χαζορομάντζα που μέχρι και τα κοριτσάκια βαρέθηκαν;!;!

Το πανάθλιο σενάριο καταδίκασε το τελικό αποτέλεσμα, μιας και αναλώνεται σε ατελείωτους διαλόγους που οδηγούν στο πουθενά.