Το Θαύμα της 34ης Οδού(1947)

(Miracle on 34th Street) | Πρώτη προβολή: 15-11-2011

Μάθημα συγγραφής αλλά και σκηνοθετικής αντίληψης, το "Θαύμα της 34ης Οδού" αποτελεί ταυτόχρονα υπόδειγμα της καλλιτεχνικής έκφρασης του χρυσού Χόλυγουντ, ακόμα και εντός του πλαισίου λειτουργίας των μεγάλων στούντιο.

Το Θαύμα της 34ης Οδού κρύβει μέσα του περισσότερα πράγματα από αυτά που θα διακρίνεις όταν το παρακολουθήσεις. Όσο το φέρνεις στον νου σου, τόσο πιο έντονα φορτίζεσαι με τη θετική του ενέργεια, κι ενώ είσαι έτοιμος να επιστρέψεις ξανά στην καθημερινότητά σου, ψελλίζεις κι εσύ όπως η μικρή Σούζαν (η εννιάχρονη Νάταλι Γουντ) λίγο πριν το φινάλε: "Πιστεύω...Πιστεύω... Πιστεύω"...

Σίγουρα μία από τις πιο κλασικές χριστουγεννιάτικες ταινίες που κυκλοφορούν. 

Αρχίζει και γίνεται λίγο πιο ενδιαφέρουσα η ταινία, αλλά στο σύνολό της είναι μια υπερβολικά ζαχαρωμένη ταινία που μεταδίδει τα ανθρωπιστικά της μηνύματα (αγάπα τον πλησίον σου κ.λ.π.) αρκετά απλοϊκά.