Κριντ: Η Γέννηση Ενός Θρύλου(2015)
(Creed) | Πρώτη προβολή: 28-01-2016
Οδυσσέας Σουρίλας
Το Creed είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας που έχουν ως θέμα την πυγμαχία . Τα Rocky, που προϋπήρχαν, κατάφεραν να ταυτίσουν τον ήρωα τους με τον καθημερινό, άνθρωπο, που δεν τα παρατά. Συνέχεια αυτής της σειράς είναι η ταινία αυτή.
Χριστίνα Φακίνου
2020-03-20
Το Creed δεν στοχεύει μόνο στην εμπορική επιτυχία, αλλά και την καλλιτεχνική. Είναι, βέβαια, προβλέψιμο, ακολουθεί τους "κανόνες" των αθλητικών ταινιών. Ξέρεις πώς θα ξεκινήσει, ποιο εμπόδιο θα συναντήσει ο ήρωας στον δρόμο του, ότι θα έχει έναν εχθρό, μια ανατροπή κτλ. Σου κρατάει, όμως, το ενδιαφέρον με έναν ωραίο τρόπο και δεν θες να τελειώσει.
Νίκος Ρέντζος
Ένας εξαιρετικός φόρος τιμής και μια ταινία που μπορεί να σταθεί και μόνη της και να αποκτήσει το δικό της φανατικό κοινό.
Γιάννης Μόσχος
Αυτή η ταινία δε χρειαζόταν να είναι καλή, αλλά είναι υπέροχη, μένοντας παράλληλα πιστή στις καταβολές της και για αυτό την εκτιμάμε λίγο περισσότερο.
Ράνια Ευδαίμων
Μπιτάκια, ταχύτητες, χιούμορ, στιγμιαίες ανατριχίλες και βουρκώματα από το φρέσκο και γκαζωμένο ταλέντο του Ryan Coogler (το όνομά του καταγράφεται με bold γράμματα στα χαρτιά, έχει πια δύο στα δύο – μετά από το Fruitvale Station (2013)), που με σεβασμό, γνώση και αγάπη στη Rocky σειρά, διαθέτει κάθε σιγουριά και διεγερτική ευρηματικότητα για μια νέα, που ξεκάθαρα ξεκινά με αφετηρία το 2015.
Φοίβος Κρομμύδας
2020-03-18
Το Κριντ: Η Γέννηση Ενός Θρύλου (Creed) ενώ θα μπορούσε να αποτελεί έναν απλό φόρο τιμής, αντιθέτως, τραβά σωστή πορεία και μεταφέρει όσα αγαπήσαμε από τις ταινίες στο παρόν με τρόπο εξαιρετικό.
Γεράκου Γιώτα
Από τον Rocky περνάμε στον Adonis, και το Creed κάνει επιτυχημένα μια μετάβαση που έπρεπε να έχει γίνει χρόνια τώρα.
Χάρης Παπαπαναγιώτου
Το "Creed"είναι ένα εντυπωσιακά καλογυρισμένο αθλητικό δράμα, από αυτά που μόνο το Hollywood στα καλύτερά του θα μπορούσε να προσφέρει.
Άγγελος Νομικός
Όσοι φαν του franchise προσέλθετε, όσοι δεν έχετε δει ποτέ στη ζωή σας "Rocky", αυτό είναι το τέλειο jumping point για εσάς.
Λουκάς Κατσίκας
2020-03-16
Μια πανέμορφη ιστορία πάνω στον αφοπλιστικό τρόπο με τον οποίο ο παλιός κόσμος μπορεί να συνυπάρξει με τον καινούργιο και μαζί να γεννήσουν ένα μικρό σύμπαν ανθρωπιάς και κατανόησης από το οποίο να μπορεί κανείς να αντλεί προκειμένου για τις μάχες που υποχρεώνεται (ή επιλέγει) να δώσει στη ζωή.
Απόστολος Κίτσος
Λαϊκό, εμπορικό σινεμά, λουσμένο με μια ακαταμάχητη νοσταλγία ενός franchise που διασκέδασε γενεές.
gaRis
Οι μικροί μπορεί να τσιμπήσουν με ένα 2λεπτο άκοφτο στέντικαμ και ένα κάρο αστροπελέκια να σχίζουν τις σάρκες δικαίου (Adonis) και αδίκων (λετζίτ επαγγελματίες πυγμάχοι) στα σχοινιά, όμως είναι ο άρρωστος, μόνος και ξοφλημένος Stallone που σου μελανιάζει τα νεφρά από τον πόνο, ένα κράμα καλοσύνης και αποδοχής της ήττας από τον πανδαμάτορα χρόνο, κι άντε μετά ορκίσου μου ότι δεν έκλαψες με φρακαρισμένα τα λαιμά από τον κόμπο στο θέαμα ενός μέγκασταρ που βγάζει ρεσιτάλ στο μόνο ρόλο που έμαθε να παίζει στη ζωή του.
Ηλίας Μιχαηλάκης
Η ιστορία 40 χρόνων του Rocky κλείνει όμορφα και συγκηνιτικά και παρ'όλο που κρέμασε τα γάντια του συνεχίζει και εμπνέει ακόμη και γιούς αντιπάλων του! Με έναν Stallone γερασμένο αλλά έμπειρο που αξίζει συγχαρητήρια. Εαν είστε φαν του είδους και του Rocky την συστήνω ανεπιφύλακτα.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η δύναμη της σκηνοθεσίας του Κούγκλερ, της ερμηνείας του Μάικλ Μπι Τζόρνταν, καθώς και η συγκίνηση που εκπέμπει το τσαλακωμένο από τις πλαστικές πρόσωπο του Σταλόνε, ο οποίος δίνει άλλη μία ερμηνεία επιπέδου Cop Land (1997), απογειώνουν τελικά την ταινία, πάνω από το συνηθισμένο επίπεδο.
Θεολόγος Δημητριάδης
Ο Rocky θα αναλάβει διστακτικά ("I don't do that stuff no more...") να προπονήσει τον Adonis· η περιρρέουσα ατμόσφαιρα νοσταλγική, πατερναλιστική, βαθιά αισθαντική. Ο φιλόδοξος νεαρός γυμνάζεται κυνηγώντας... κοτόπουλα. Οι δρόμοι της Φιλαδέλφειας, καθώς και τα περίφημα 72 σκαλοπάτια του Rocky, γεμίζουν ξανά με περηφάνια. Ρεαλισμός τυλίγει τις πυγμαχικές σεκάνς, ενώ μοντάζ (των Claudia Castello και Michael P. Shawver) και φωτογραφία (Maryse Alberti) προσδίδουν διεισδυτικότητα στην αφήγηση.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
O αφροαμερικανός Ryan Coogler (έκανε ονειρικό ντεμπούτο το 2013 με το ρεαλιστικό βιογραφικό δράμα «Μια στάση πριν το τέλος» όπου συνεργαζόταν ξανά με τον Michael B. Jordan) έφτιαξε ένα φιλμ καλογυρισμένο, γεμάτο φρεσκάδα, ενέργεια και ιδέες, το οποίο διαβάζεται και σαν φόρος τιμής στη μυθολογία του «Ρόκι», ανοίγοντας λεωφόρους δόξας για το franchise του.
kazanipouvrazei
Παρά το συμβατικό της υπόθεσης (αποσυρμένος σταρ, προπονεί νέο), το Κρίντ θα λέγαμε, ότι επενδύει πάνω στα καλύτερα στοιχεία των Ρόκι. Και είναι ίσως, μια από τις πιο καλοσκηνοθετημένες και σε φόρμα προσθήκες. Πέρα από τις δυναμικές μάχες στο ρίνγκ (η μια μάλιστα, εντυπωσιακά χορογραφημένη σε μονοπλάνο διάρκειας πέντε λεπτών), φέρει ένα όμορφο συγκινησιακό φορτίο με υπεύθυνο τον ίδιο τον Σταλόνε, αλλά και συστήνει ενδιαφέροντες χαρακτήρες στο παιχνίδι, όπως η κοπέλα του πρωταγωνιστή, Μπιάνκα (Τέσα Τόμπσον).
Νίκος Δρίβας
Το Creed επαναφέρει το franchise σε πολύ καλό επίπεδο (το sequel έχει ήδη επιβεβαιωθεί), έχει πολλές δυνατές στιγμές και σίγουρα θα ικανοποιήσει αρκετούς θεατές, ωστόσο ήθελε και το κάτι παραπάνω που σίγουρα θα την «απογείωνε».
Νίκος Μπάτης
Νοσταλγία, συγκίνηση, δρομολογημένες αλλά καλοφτιαγμένες εξελίξεις σε μια συνταγή που εκτελεί πιστά τις οδηγίες αλλά με έμπνευση και εξαιρετικά υλικά.
Σταύρος Γανωτής
Δεν μιλάμε καν για δραματική περιπέτεια, όπως ήταν τα σίκουελ των Ρόκι, αλλά για καθαρό αθλητικό δράμα. Κι ευτυχώς ποιοτικό, όσο φυσικά επέτρεπαν οι περί ανανέωσης franchise συνθήκες.
Χρήστος Μήτσης
2020-03-12
Εξαιρετική αναγέννηση ενός εμβληματικού σινε-franchise, η οποία χάρισε στον Σταλόνε μια Χρυσή Σφαίρα και μια οσκαρική υποψηφιότητα β΄ ρόλου.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2020-03-14
Αν σου έχει λείψει να δεις την ιστορία τού «Rocky» να γυρίζει στις ρίζες της, ο «Κριντ» θα σου θυμίσει ότι υπάρχουν αθλητικά δράματα που είναι συναρπαστικά και δε σε κάνουν να βαριέσαι. Θα δεις και τον Σταλόνε να παίζει κανονικά και να τιμά τον ήρωα που τον έκανε διάσημο.
Λήδα Γαλανού
Τόσο πολύ αγαπά η ταινία το «Rocky» του 1976 που το ακολουθεί πιστά στην αισθητική, στον μελοδραματισμό, στην ασφάλεια του προβλέψιμου, οπότε και στην κοινοτοπία της νοσταλγίας.
Τατιάνα Καποδίστρια
Το... franchise του «Ρόκι» ανασταίνεται όχι τόσο μέσω του στόρι, όσο χάρη στη σκηνοθεσία του Κούγκλερ που κινηματογραφεί τον πρωταγωνιστή του με αληθινούς μποξέρ –και τον Σταλόνε ως κόουτς.
Πόλυ Λυκούργου
2020-03-08
Θα μπορούσε να έχει ένα λιγότερο «cheesy», λίγο πιο δουλεμένο στις ραφές του σενάριο; Φυσικά. Θα μπορούσε να μην είναι τόσο εύκολο, υπερβολικό, προβλέψιμο; Εννοείται. Αλλά ίσως τότε να μην ήταν μία «Ρόκι ταινία». Γιατί είναι μία Ρόκι ταινία. Απενοχοποιημένα και στιβαρά.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-03-10
Ο Σιλβέστερ Σταλόνε στη θέση του προπονητή αυτή τη φορά (του νεαρού Μάικλ Β. Τζόρνταν) που είναι ο γιός του πρώτου αντιπάλου του, Απόλο Κριντ, «βγάζει» μια ερμηνεία γεμάτη σοφία και εμπειρία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-03-06
Δεν περίμενα ποτέ πως αυτή η μονοδιάστατη μηχανή θα μπορούσε να συνέλθει και να μάθει πραγματικά από τα χτυπήματα που δέχτηκε, αλλά ο Σταλόνε, υποψήφιος και φαβορί για Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου, κάνει ένα μικρό θαύμα, βοηθώντας μας να ξεχάσουμε, έστω και προσωρινά, κάθε Ράμπο και σαχλαμάρα που έχει γυρίσει από τον Ρόκι κι έπειτα.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-03-04
Αυτό εδώ το reboot, που σπρώχνει την ιστορία σε ένα διαφορετικό μονοπάτι, δίνει στον Σταλόνε έναν από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του και την ίδια στιγμή αποτελεί ένα ικανοποιητικό κομμάτι σινεμά για το μεγάλο κοινό. Βεβαίως τίποτα δεν ξεφεύγει από την πεπατημένη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μερικές φορές το γνώριμο δεν μπορεί να είναι και απολαυστικό.
Αντώνης Γκούμας
2020-03-02
Σαν ταινία μποξ, αλλά και γενικότερα έχει αρκετά προβλήματα που δεν της επιτρέπουν σε καμία περίπτωση να ξεπεράσει την μετριότητα.
