Άσε το Κακό να Μπει(2010)

(Let Me In) | Πρώτη προβολή: 06-01-2011

Είναι κάτι περισσότερο από μια καλή ταινία τρόμου αφού τα συναισθηματικά στοιχεία το καθιστούν προσιτό σ' ένα ευρύτερο κοινό που αρέσκεται σε έντονες, δραματικές ιστορίες αγάπης.

Ως remake δεν κομίζει γλαύκας αλλά δεν παύει να είναι μια σοβαρή απόδοση βαμπιρικής ιστορίας με στοχαστική εμβάθυνση επί αμερικανικού εδάφους, κι αυτό δεν είναι λίγο.

Πανέμορφη ταινία τρόμου που αδικήθηκε από τη σύγκριση με το σουηδικό original, κυρίως εξαιτίας της απίστευτα μικρής χρονολογικής απόστασης παραγωγής που χωρίζουν και τις δύο. Είναι τίμιο να έχετε παρακολουθήσει αμφότερα τα φιλμ, το συνιστώ.

Απόκοσμο, τρυφερό, σκληρό, μελαγχολικό και ρομαντικό, το «Let me in» είναι ένα ικανοποιητικό remake του σουηδικού «Let the right one in» και θα μπορούσε να χαρακτηρίζεται ως μία εκ των σπανίων περιπτώσεων όπου ο μαθητής (Ματ Ριβς) ξεπερνά ακόμα και το δάσκαλο (Τόμας Άλφρεντσον).

Υπάρχει ενδιαφέρον, καλοκουρδισμένοι χαρακτήρες αλλά όλα κινούνται στα γνώριμα προκαθορισμένα πλαίσια αποκλείοντας κάθε παρέκκλιση.

Αν κάποιος δεν έχει δει αρχικό φιλμ, το έργο του Matt Reeves θα τον εντυπωσιάσει.

Δεν καταφέρνει τίποτα περισσότερο από το να είναι πολύ καλύτερη και «αιχμηρή» από ολόκληρη την τριλογία του Twilight.

Το κακό όχι απλά δεν μπήκε, αντιθέτως ήλθε, είδε, έφριξε και απήλθε!