Μη μ’ Αφήσεις Ποτέ(2010)
(Never Let Me Go) | Πρώτη προβολή: 28-04-2011
Μαριάννα Ράντου
2026-08-20
Η πιο εξόφθαλμα παραγκωνισμένη 'μεγάλη' ταινία της φετινής σεζόν. Μην την αφήσετε να φύγει.
Αλέξης Κυριαζής
2026-08-18
Το Never Let Me Go είναι από τις ταινίες που (ελπίζεις ότι θα) σε στοιχειώνουν για χρόνια. Μη τη χάσετε.
Γιώτα Παπαδημακοπούλου
2026-08-14
Παρά τις όποιες αδυναμίες της, η ταινία τελικά, πέτυχε τον σκοπό της που δεν είναι άλλο από το να σε βάλει σε μια διαδικασία ώριμης σκέψης και κοινωνικού προβληματισμού. Μπορεί να πραγματεύεται ένα θέμα ακραίο, ίσως και αποτρόπαιο όμως, αλήθεια, πόσο μακριά βρίσκεται η πραγματικότητα εκείνη, από αυτήν που ζούμε εμείς;
Ψηλέας Ψογκ
2026-08-16
Αλληγορικός υπαρξιακός προβληματισμός και μια γλυκιά, απαλή κι όμως τόσο δυνατή μελαγχολία σε αγκαλιάζουν τρυφερά, καλώντας σε να πάρεις μέρος στην αναζήτηση αυτή. Οι τρεις πρωταγωνιστές αποτελούν πρόσωπα τραγικά, με ψυχές εγκλωβισμένες στην προκαθορισμένη τους μοίρα.
Νίκη Κεφαλά
Το δράμα, το συναίσθημα, η ειρωνεία και το ρομάντζο εναλλάσσονται αρμονικά με τα μελαγχολικά βρετανικά τοπία και το ειδυλλιακό δεν αργεί σύντομα να γίνει τραγικό και σοκαριστικό.
Λήδα Γαλανού
2026-08-10
Το μυθιστόρημα του Καζούο Ισιγκούρο, με το βαθύ ρομαντισμό, την υπόγεια απόγνωση και τη διακριτική δράση, σε μια εξαιρετική κινηματογραφική μεταφορά, εξίσου πεσιμιστική.
Χρήστος Μήτσης
2026-08-12
Πιστή στο ύφος, το πνεύμα και στις ιδέες μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Καζούο Ισιγκούρο ("Τα απομεινάρια μιας μέρας"). Αργοί, εσωτερικοί ρυθμοί, μελαγχολική διάθεση, μινιμαλιστικό σκηνοθετικό στιλ.
Jay
2026-08-08
Σε γενικές γραμμές είναι συμπαθητική ταινία, με ένα αρκετά περίεργο στόρι και κάπως αφελές σενάριο, το οποίο κιόλας είναι αδύναμο να εξηγήσει βασικές απορίες που δημιουργεί το φιλμ και αρκείται σε μια αρχική συνθήκη που έχει θέσει επί των πραγμάτων.
Αγγελική Στελλάκη
2026-08-06
Το Never Let me Go δεν αποτελεί μια κακή ταινία. Αδυνατεί όμως να απογειωθεί στο επίπεδο που θα μπορούσε. Και μαζί με αυτήν αδυνατούμε να ταυτιστούμε και εμείς.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2026-08-04
Βλέπεται με ενδιαφέρον, αλλά δεν καταφέρνει να συλλάβει την ένταση και το δράμα ενός παράξενου ρομάντσου επιστημονικής φαντασίας, που με τη σειρά του παπαγαλίζει ένα έργο τέχνης, ενώ είναι μια πιστή μεταφορά ενός ζοφερού έργου με μπόλικη τροφή για σκέψη.
Πανωραία Μίγδου
Ζήλια, καταπιεσμένα συναισθήματα και ψυχολογικός πόλεμος, σε μια συνταγή που όμως δε δένει γιατί της λείπει το συναίσθημα.
Old Boy
2026-08-02
Ο Μαρκ Ρόμανεκ σκηνοθετεί κατατονικά, ανέμπνευστα, συμβατικά, διεκπεραιωτικά. Ακόμα και την μουσική της Ρέιτσελ Πόρτμαν τη χρησιμοποιεί σε υπερβολικό βαθμό, πνίγοντας το έργο και εκβιάζοντας διαρκώς το συναίσθημά μας.
