Shame(2011)
Πρώτη προβολή: 09-02-2012
Πάνος Σταμούλης
Shame πραγματικά στους αληθινούς σινεφίλ να χάσουν αυτή την ταινία!
Μανώλης Δούνιας
2020-03-20
Με το «Shame» επιβεβαιώνει όλες μας τις προσδοκίες και μας χαρίζει μια ταινία- σπουδή πάνω στη μοναξιά και την αποξένωση, ένα κόσμο που το σεξ δεν χαρίζει καμία ευχαρίστηση αλλά αντιμετωπίζεται ως όπλο κυριαρχίας και μέσο αυτοεπιβεβαίωσης.
Δημήτρης Παπαμίχος
Θεωρώ ότι θα γίνει ... κλασικό σημείο αναφοράς, όπως κάθε πρωτότυπο έργο...
Βαρβάρα Κοντoνή
Το «Shame» είναι ένα προκλητικό, ακατέργαστο διαμάντι που σε συγκλονίζει και δε μασάει τα λόγια του. Μη το χάσεις.
Σωτήρης Ζήκος
Στη δεύτερη θέαση, απαλλαγμένος από τους εντυπωσιασμούς που είχαν σχέση με το σεξ, άρχισα να παρατηρώ τις λεπτομέρειες... Και διαπίστωσα ότι αυτά που έδειχναν οι εικόνες της ταινίας αλλά κυρίως ο υπαινικτικός τρόπος που τα έδειχναν, ήταν πιο σημαντικά από το (προφανές σε μια πρώτη θέαση) στόρι της ταινίας...
Ιάκωβος Γωγάκης
Φιλμ πολύ μεγάλης αξίας, το οποίο έρχεται να ξεγυμνώσει τη σύγχρονη ατομική και σεξουαλική πραγματικότητα, από έναν υπερταλαντούχο καλλιτέχνη, τον Βρετανό Στίβ ΜαΚκουίν.
Παναγιώτης Αχτσιόγλου
Πρόκειται για μια σπουδή πάνω στις ανθρώπινες επιθυμίες, στα τέρατα που ο καθένας κρύβει μέσα του. Ενα φιλμ που βυθίζεται αργά μέσα στο σεξουαλικό μαρτύριο και μαζί του παρασέρνει και εμάς.
Πάνος Λιάκος
Ευρηματική σκηνοθεσία, με κοφτό μοντάζ, ωραία φωτογραφία που αναδεικνύει μια περισσότερο μελαγχολική πλευρά της Νέας Υόρκης και μουσικές επιλογές άκρως συγκινητικές.
Γιώργος Δαβίτος
Το «Shame» είναι μια άρτια γυρισμένη ταινία. Ένα θλιβερό, ακατέργαστο, και σπαρακτικό ταξίδι στην σκοτεινή περιοχή των ανθρώπων. Αφόρητα έντονη, αλλά αξίζει κάθε λεπτό.
Άρης Λεχουρίτης
Το πολύκροτο Shame είχε ακουστεί αρκετά πολύ πριν την κανονική του προβολή και το μόνο που περιμέναμε να δούμε ήταν το σε πιο επίπεδο ακρότητας θα έφτανε αυτή την φορά. Όπλα στην φαρέτρα του ο Μάικλ Φασμπέντερ και τα γυμνά του κάλλη αλλά και μια κινηματογράφηση που βροντοφωνάζει πως το μοντέρνο Σινεμά ζει και βασιλεύει!
Αγγελική Στελλάκη
Ο Μάικλ Φασμπέντερ στήνει μια ερμηνεία στη δύναμη του βλέμματος και των κινήσεων, ακολουθώντας την αριστοτεχνική σκηνοθεσία του Στιβ ΜακΚουίν.
Γιώργος Καραμάνος
Το Shame είναι μια δυνατή κινηματογραφική εμπειρία που αξίζει να την δουν, ακόμη και αυτοί που είναι ευαίσθητοι σχετικά με το θέμα. Έχει πολλά να δώσει τόσο σε σκηνοθεσία όσο και σε επίπεδο ερμηνειών.
Γιάννης Φραγκούλης
Μια καταδίκη για το δυτικό πολιτισμό από έναν οξυδερκή καλλιτέχνη που θέλει να βλέπει λίγο μακριά.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Το Shame δεν είναι σε καμία περίπτωση απρόσβλητο από ψεγάδια και ενστάσεις. Μια κάποια ηθικολογία τρυπώνει από την πίσω πόρτα, σε πολλές στιγμές το στιλπνό ύφος του ΜακΚουίν αγγίζει τα όρια της σκόπιμης επιτήδευσης, ενώ το –εύλογα και εύστοχα αιωρούμενο στην αβεβαιότητα– φινάλε μοιάζει να στριμώχνει κάπως βεβιασμένα τα νοήματα που έχουν προηγηθεί, δίνοντας έναν αχρείαστα διλημματικό τόνο. Και πάλι, όμως, όταν έχουν προηγηθεί τόσες στρώσεις γοητείας, μπορείς να κάνεις τα στραβά μάτια στις φάλτσες πινελιές.
Λήδα Γαλανού
2020-03-14
Η νέα συνεργασία του Στιβ ΜακΚουιν και του Μάικλ Φασμπέντερ, μετά το «Hunger», φέρνει μια αριστουργηματική ταινία, πεινασμένη για άφεση αμαρτιών.
Νίκος Δρίβας
2020-03-16
Σε όσους αρέσουν οι σινεφίλ ταινίες, που «μιλάει» η εικόνα, ωραία σκηνοθεσία και όχι πάρα πολλούς διαλόγους θα τους αρέσει αυτό το αριστούργημα, οι υπόλοιποι καλύτερα να απέχουν.
Έρικα Τηνελέκογλου
Εν κατακλείδι, το “Shame” είναι μια ταινία που πρέπει κανείς να παρακολουθήσει χωρίς ντροπή και χωρίς να είναι προκατειλημμένος λόγω της αδιαμφισβήτητης σεξουαλικής ωμότητας που εμπεριέχει.
Θοδωρής Τσιάτσικας
2020-03-10
Σκληρή και αποκαλυπτική, η ταινία του Στηβ ΜακΚουίν με τον Μάικλ Φασμπέντερ είναι μια από τις σπουδαιότερες της χρονιάς.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-03-12
Ο Ιρλανδο-γερμανός είναι ιδιοφυής, σίγουρα το μεγαλύτερο ταλέντο που κυκλοφορεί στην κινηματογραφική πιάτσα - μακάρι να βρίσκει πάντα σενάρια και σκηνοθέτες που του αξίζουν και ξεκλειδώνουν τις δυνατότητές του, όπως ο Βρετανός Μακουίν.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-03-18
Κάθε τι σε αυτήν την ταινία άλλωστε γίνεται με τρομερή ακρίβεια, είναι απολύτως ελεγχόμενο και μελετημένο. Η σιωπή είναι αρετή γι' αυτό και δεν ακούμε και τόσα πολλά λόγια, μόνον όσα χρειάζονται.
Χάρης Παπαπαναγιώτου
Φωτεινή Αλευρά
Μια θαυμάσια και ειλικρινής ταινία για τον άνθρωπο σε κατάσταση εθισμού και μια εξίσου θαυμάσια και θαρραλέα ερμηνεία από τον Μάικλ Φασμπέντερ.
Χρήστος Μήτσης
Θαρραλέα και διεισδυτική μελέτη της αστικής μοναξιάς από τον σκηνοθέτη του «Hunger».
gaRis
2020-03-08
Art house αυτισμός ή όχι, το Shame είναι μια από τις σημαντικότερες ταινίες του 2011.
Παύλος Σηφάκης
Η ταινία ανήκει εξίσου στον Στιβ Μακούιν και στη μελαγχολική του κάμερα που κινηματογραφεί ήρεμα και νωχελικά μία ψυχρή μεγαλούπολη με κατοίκους που έχουν χάσει πλέον την ικανότητα να επικοινωνούν σε ουσιαστικό επίπεδο. Το τέλος της ταινίας τουλάχιστον, παραμένει ελπιδοφόρα ανοιχτό.
Αριστείδης Πετρόπουλος
Το «Shame», πράγματι, δεν είναι μια ταινία που θα συναρπάσει ή που θα προκαλέσει ρίγη συγκίνησης. Αν διέθετε και αυτά τα στοιχεία θα ήταν ένα κορυφαίο κινηματογραφικό έργο. Όμως, είναι μια ταινία για τη ψυχή ενός ανθρώπου και για το αν θα καταφέρει να τη σώσει ή αν θα βυθιστεί οριστικά στην Ντροπή (Shame). Μια τέτοια ιστορία είναι αρκούντως ενδιαφέρουσα και καθηλωτική για εμένα.
Λουκάς Κατσίκας
Σαγηνευτικά σκηνοθετημένο, βασισμένο στην απολύτως μαγνητική ερμηνεία του Φασμπέντερ και με έξοχες επιμέρους σκηνές (ένα ερωτικό τρίο λίγο πριν το φινάλε, ένα παιχνίδι αποπλάνησης μέσα στο βαγόνι ενός τρένου), το φιλμ του Μακ Κουίν ακολουθεί ένα χαμένο κορμί σε μια μητροπολιτική σκοτεινή νύχτα της ψυχής.
Χάρης Καλογερόπουλος
2020-03-06
Ο Φασμπέντερ ερμηνεύει συγκλονιστικά - θα έλεγα ότι καταφέρνει να από-ερωτικοποιήσει τον εαυτό του όσο ο Μπράντο στο Ανταύγειες σε Χρυσά Μάτια - και η Κάρεϊ Μάλιγκαν σιγοντάρει ανάλογα. Ακόμη και αν δεν υπήρχε ιδιαίτερο δραματουργικό βάρος στο όλο αφήγημα, το καταφέρνουν οι δυο ηθοποιοί από μόνοι τους.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-03-04
Μια βαθιά βουτιά στα βρώμικα νερά του σεξουαλικού εθισμού, ένα πορτρέτο τσακισμένων ανθρώπων, που δεν διαφέρουν πολύ από εμάς, σε μια χαμηλότονη αλλά εκκωφαντικά «κινηματογραφική» ταινία από τον δημιουργό του «Ηunger» που είναι σίγουρο πως θα ακουστεί όχι μόνο για το full frontal του πρωταγωνιστή της, Μάικλ Φασμπέντερ.
Λουκάς Τζούρος
Η ιστορία ενός σεξομανή και ο εθισμός του δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να εξηγηθεί ως "περνάω τέλεια" αλλά ως "έχω πρόβλημα". Κατά τα άλλα, είναι μια σχετικά καλή ταινία, με καλή πλοκή και διαλόγους. Τώρα, αν δεν έχετε πρόβλημα με το παραπάνω, θα σας αρέσει ακόμα πιο πολύ.
Ιωάννα Παπαγεωργίου
2020-03-02
Αν είσαι πωρωμένος/η με τα ερμηνευτικά (και όχι μόνο…) προσόντα του Φασμπέντερ ή είσαι περίεργος/η να δεις τη Μάλιγκαν («Μια Κάποια Εκπαίδευση») σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, ίσως βρεις κάποιο λόγο ύπαρξης αυτού του μη σοκαριστικού, μη τολμηρού μαρτυρίου.
