Στη Βοή Της Καταιγίδας(1948)

(Key Largo) | Πρώτη προβολή: 31-05-2012

Υπέροχοι όλοι. Ο Μπόγκαρτ «ήρεμη δύναμη», η Μπακόλ πανέμορφη σε μικρό ρόλο, δείχνει να έχει απειρία (έχουν προηγηθεί μόνον 5 ταινίες της), ο Ρόμπινσον «κακός» άνευ προηγουμένου και ο Λάιονελ Μπάριμορ, ως πατέρας της, αρκετά τραγικός, αλλά αισιόδοξος. Τα άλλα «παιδιά» της συμμορίας ερμηνευτικά είναι άστα να πάνε, αλλά σώζονται από τους υπόλοιπους και συνολικά το έργο είναι θαυμάσιο.

Μεγάλος σκηνοθέτης, μεγάλοι ηθοποιοί, ένα μάθημα στο πώς μπορεί να λειτουργήσει το γκανγκστερικό νουάρ σαν αγωνιώδες δράμα δωματίου.

Σε υπέροχο ασπρόμαυρο φόντο, ένα θεατρικό δράμα, με ήρωες πολέμου, γκάνγκστερ και αυτόχθονες Ινδιάνους, που έγινε η τέταρτη και τελευταία ταινία του ζεύγους Μπακόλ-Μπόγκι.

Πρόκειται για μια μεγάλη ταινία με μια αξέχαστη ερμηνεία από τον Έντουαρντ Τζέι Ρόμπινσον στο ρόλο του, Τζόνι Ρόκο. Βέβαια δεν πάει πίσω η μυθική φιγούρα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο ρόλο του Φρανκ, ούτε η εύθραυστη ομορφιά της Λορίν Μπακόλ στο ρόλο της Νόρας Τεμπλ.

Το ζεύγος Μπόγκαρτ – Μπακόλ δημιουργεί, για μια ακόμα φορά, μοναδική χημεία, ενώ ο Εντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στο ρόλο του σαδιστή, μισογύνη γκάγκστερ.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει κάποιον ανικανοποίητο, ως μια γενική θεώρηση. Έχει αυτούς του κωδικούς μαγκιάς της εποχής του νουάρ που δεν χαρίζονται στην πεζότητα του ρεαλισμού, σε διαλόγους που θα ακούσουμε και στην καθημερινότητα μας. Δεν είναι η καλύτερη ταινία του Huston, αλλά ανήκει άξια στην χρυσή εποχή του.

Το θρυλικό ζευγάρι έχει αναμφίβολα χημεία, αλλά απογυμνωμένο από την αίγλη της ρομαντικής σχέσης τους, το φιλμ δεν τους προσφέρει τους καλύτερους διαλόγους...

Γκανγκστερικό ψυχόδραμα με τα όλα του, το φιλμ διακρίνεται από μια θεατρική δομή γιατί είναι βασισμένο στο θεατρικό έργο του Mάξουελ Αντερσον που έγινε τεράστια επιτυχία στο Broadway το 1939, όπου και παίχτηκε για 105 παραστάσεις.