Μπεν-Χουρ(2016)

(Ben-Hur) | Πρώτη προβολή: 08-09-2016

  Ολίγη από «Μονομάχο», ολίγη από βιβλικό έπος, πιο... ολίγη από ταλέντα, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ, ο οποίος γνωρίζει μόνο από δράση και σκηνές καταστροφών ή καταδιώξεων, και ιδού μια «εκσυγχρονισμένη» εκδοχή του γνωστού επικού έργου, που περισσότερο θυμίζει την τηλεόραση του σήμερα στο genre της περιόδου παρά το μέγεθος του παρελθόντος.

Ως παραγωγή η ταινία είναι πολύ «φτωχή», χωρίς κάποιο πραγματικά γοητευτικό στοιχείο πάνω της.

Αδιάφορο, αναιμικό και παντελώς αχρείαστο ριμέικ ενός κλασικού κινηματογραφικού έπους.

Το μόνο που ενδιαφέρει τον φουριόζο Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ είναι να κολλήσει τις σκηνές της δράσης όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται και, καθ' οδόν, να μην ξεχάσει πως έχει να κάνει με ανθρώπους και όχι μόνο με σκηνικά και κάμερες.

Δίνει περισσότερα λόγια, από όσα ίσως χρειάζονται, στον Ιησού του Ροντρίγκο Σαντόρο, ξηλώνοντας του ταυτόχρονα και την όποια θεϊκή του υπόσταση και δυναμική. Δεν υπάρχει τίποτα το υποβλητικό στον χαρακτήρα του, καθώς ο ίδιος χάνεται μέσα στα κηρύγματα και τις αδιάφορες εμφανίσεις του.

Άξονας της δράσης, της αισθητά συντομευμένης σε σχέση με τις παλιότερες φιλμικές διασκευές, γίνεται η τελική αρματοδρομική αναμέτρηση, την οποία το σενάριο απλά, ανέμπνευστα και βιαστικά «πλαισιώνει» με «συμβάντα» από την ενήλικη ζωή του ήρωα, τη συμπίπτουσα με τις τελευταίες μέρες του Ιησού.