Belgica(2016)

Πρώτη προβολή: 20-10-2016

Ο Βέλγος σκηνοθέτης Φέλιξ βαν Γκρόνιγκεν τολμά ένα καλλιτεχνικό άλμα από το συμπαγές και εντελώς πειθαρχημένο Broken Circle Breakdown σε ένα έργο φιλόδοξο και φευγάτο, αδυνατώντας να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον στην κυμαινόμενη σχέση των δύο αδελφών.

Μουσική, ατμόσφαιρα και ρεαλισμός από τη μία, κοινότοπη πλοκή και μια χούφτα χαρακτήρες που δεν μπορούν να ξεφύγουν εντελώς από τη σχηματοποίηση από την άλλη, σε μια μπιτάτη, αλλά μάλλον ρηχή ιστορία ανόδου, πτώσης και αδερφικού ανταγωνισμού.

Η όποια επιτυχία της ταινίας, όμως, δεν αντικατοπτρίζεται από την ενέργεια της κινηματογράφησης εντός του club αλλά από τη σαφή επιλογή του Βαν Γκρούνινγκεν να μην αφηγηθεί έναν ηθικολογικό μύθο για τα συμπτώματα ενός αυτοκαταστροφικού lifestyle.

Νευρώδες το χρονικό, σε απορροφά ενίοτε στην εντροπία του χάρη στις ορμητικές ερμηνείες και τη χρήση της μπιτάτης μουσικής ως δραματικού εργαλείου, όμως είναι τόσα πολλά και εκβιαστικά επαναλαμβανόμενα τα λάθη και τα πάθη των δύο αντιηρώων στη διάρκεια του παρατεταμένου φιλμικού χρόνου που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις στην αλήθεια που εκπροσωπούν.

Αυτός ο κατ' επίφαση μονάχα ρεαλισμός αφαιρεί εν τέλει από τη μία κάθε ουσιαστική αληθοφάνεια, αφήνοντας ευδιάκριτες τις «ραφές» στο σχηματικό δράμα των ηρώων, και στερώντας από την άλλη στο φιλμ τη δυνατότητα να απελευθερωθεί και να απογειωθεί σε ένα κινηματογραφικών διαστάσεων παραμύθι που υπερβαίνει την πραγματική ζωή.

Ροκ εντ ρολ που δεν ακούγεται σε περιβάλλον βουλωμένων καμπινέδων, ναρκωτικών και αλκοόλ. Να 'ναι καλά αλλά δεν θα πάρω!