Η Τρελή Χαρά(2016)

(La pazza gioia) | Πρώτη προβολή: 17-11-2016

Με ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, με δυο πολύ καλές ηθοποιούς, με σκηνές που θα σε κάνουν να κλάψεις ανακουφιστικά, η «Τρελή Χαρά» δύσκολα δεν θα ικανοποιήσει θεατές που αγαπούν το σινεμά.

Μέσα από τη σχέση των δύο αυτών ταλαιπωρημένων αλλά μαχητικών προσώπων, ο Βίρτζι στήνει μια δραματική κωμωδία-έκπληξη που αναζητεί τον δύσκολο δρόμο προς τη φιλία, την αγάπη, ακόμη και την ευτυχία για ανθρώπους που φαινομενικά τουλάχιστον βλέπουν τις ελπίδες τους να στερεύουν.

Παραδίδοντας ένα φινάλε χειροπιαστής συναισθηματικής ομορφιάς που είναι πολύ δύσκολο να μην συγκινήσει, η «Τρελή Χαρά», παρά τα επί μέρους προβλήματα και τις παρεκκλίσεις προς την ελαφρότητα (κυρίως όσον αφορά την ουσία και τις επιπτώσεις μίας βαριάς ψυχικής διαταραχής), χαρακτηρίζεται ως μια επιδέξια δραμεντί με χιούμορ που λειτουργεί, γιατί μάλλον οξύμωρα προέρχεται από συνθήκες αφόρητου πόνου.

Η Μικαέλα Ραματσότι και η Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι (με συνέπεια συναρπαστική) αλληλοσυμπληρώνονται με επιτυχία, ο Πάολο Βιρτζί φτιάχνει ένα ιδιότυπο, αλλά όχι και τόσο απρόσμενο road movie, και, ενώ το ταξίδι των δύο γυναικών συνιστά μια συναισθηματική ακροβασία, η πειστικότητα δεν τηρείται πάντα.

Μετά το «Ανθρώπινο Κεφάλαιο», ο Πάολο Βίρτζι και η σαρωτική Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι συνεργάζονται ξανά σε μια ταινία που ακροβατεί ριψοκίνδυνα αλλά επιδέξια ανάμεσα στο μελόδραμα και στη φαρσοκωμωδία, την υπερβολή και τον ρεαλισμό, το γέλιο και τη συγκίνηση, χωρίς όμως να κάνει την υπέρβαση.

Συνταγή γλυκόπικρων συναισθημάτων και γραφικών χαρακτήρων, εκτελεσμένη με ευστροφία, ιταλική φινέτσα και μηδαμινό ρίσκο.