Ο Χορευτής(2016)

(Dancer) | Πρώτη προβολή: 24-11-2016

Η διάλυση της οικογένειας αλλά και η επανασύνδεσή της από τον ίδιο τον Πολούνιν είναι τελικά ο πυρήνας της ταινίας αλλά και ο λόγος για τον οποίο ο «Χορευτής» ξεφεύγει από το απλό ντοκουμέντο (που ενδεχομένως θα αφορούσε μόνο τους θαυμαστές του χορού) για να γίνει μια ταινία που μπορούν να αγκαλιάσουν οι πάντες.

Το ντοκιμαντέρ του Στίβεν Κάντορ κατορθώνει να βγει από τα στεγανά μιας ακόμη αγιογραφίας ελαττωματικής ιδιοφυίας, έτσι που αναδεικνύει σαν κεντρικό του θέμα το τίμημα της καθιέρωσης σε έναν τόσο αδυσώπητα ανταγωνιστικό χώρο.

Μια μυθιστορηματική προσωπικότητα μάς ξεναγεί στο μαγικό όσο και ανθρωποφάγο κόσμο του κλασικού χορού.

Είναι πολύ νωρίς να γυριστεί μια ταινία για έναν νεαρό χορευτή που έχει ακόμη μπροστά του μια μεγάλη καριέρα; Ίσως, και αυτό να προκαλεί κάποια έλλειψη στον «Χορευτή». Από την άλλη, αν αγαπάς τον χορό και την ορμή που μπορεί να κάνει το ανθρώπινο σώμα να ξεπερνά τα όριά του, «Ο Χορευτής» θα σε συναρπάσει.

Φτιαγμένο από έναν άνθρωπο που δεν έχει άμεση σχέση με το σύμπαν του χορού, ο Χορευτής δεν παραλείπει να συνδυάσει τη λαμπερή τελειότητα των παραστάσεων με την πεζή, επώδυνη εκπαίδευση πριν από τη μεγάλη βραδιά, καθώς και να ερευνήσει έναν χαρακτήρα που, ενώ δεν μοιάζει τόσο περίπλοκος όσο θέλει να πιστεύει, έχει έναν μυστήριο τρόπο να μη λέει αυτά που θέλει, προτιμώντας να σβήσει μονοκοντυλιά το δικό του οικοδόμημα και τις ελπίδες των άλλων με μια εκρηκτική θεατρικότητα που κρατάει συνεχώς το ενδιαφέρον.

Η ίδια η ταινία, ένα κολάζ από υλικά άνισης αισθητικής και ενδιαφέροντος, μοιάζει να διαμορφώνεται κι αυτή από τον Πολούνιν: σαν η φωνή και οι προθέσεις του Κάντορ να σβήνουν μπροστά στο ρεύμα που δημιουργεί ο χορευτής του.