Μικροί Κύριοι(2016)

(Little Men) | Πρώτη προβολή: 11-05-2017

Η νέα ταινία του Αϊρα Σακς μετά το «Η Αγάπη είναι Παράξενη», μια ιστορία για την αθωότητα που χάνεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα σε «μικρούς» και «μεγάλους».

Οι Μικροί Κύριοι συνεχίζουν στο μοτίβο των επιπτώσεων της σύγχρονης οικονομίας στον άνθρωπο που απασχόλησε τον Αμερικανό σκηνοθέτη Άιρα Σακς και πριν από δύο χρόνια στο χαμηλόφωνο δράμα Η αγάπη είναι παράξενη.

Μια συναισθηματικά ρεαλιστική, ζεστή και ειλικρινή απέναντι στους χαρακτήρες της ιστορία ενηλικίωσης με κοινωνικές ευαισθησίες.

Το «Μικροί Κύριοι» είναι ένα (όντως) μικρό και απολαυστικό φιλμ, όχι μια ταινία που θα αλλάξει την κοσμοθεωρία σου, σίγουρα όμως μια επιλογή για την οποία αξίζει να επισκεφτείς την αίθουσα αυτή την εβδομάδα, αν μη τι άλλο γιατί αποτελεί ένα ενδιαφέρον μάθημα για τους φίλους που μπαίνουν ξαφνικά στη ζωή σου, αλλά για το πώς μπορείς να παραμείνεις «κύριος» του εαυτού σου κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Με απλά υλικά, ο Άιρα Σακς μιλά για τον κόσμο των ενηλίκων που συχνά εισβάλει με τρόπο σκληρό σε εκείνον των παιδιών. Στην ταινία του δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, υπάρχει μόνο η πραγματικότητα. Ο Γκρεγκ Κινίαρ παραδίδει μία εξαιρετική ερμηνεία στον ρόλο του πατέρα.

Η ιδέα του Σακς να πει την ιστορία εστιάζοντας στη σχέση ανάμεσα στα παιδιά των δύο οικογενειών που δεν ενδιαφέρονται για τα προβλήματα των μεγάλων και αναζητούν τον δικό τους δρόμο, στον δικό τους κόσμο, ενίοτε είναι ως και συγκινητική. Το πρόβλημα της ταινίας όμως είναι ότι κινείται σε ένα πλαίσιο τόσο έκδηλης χαλαρότητας που τελικά αυτή η χαλαρότητά της είναι που κουράζει.