Φ.Λ.Ο.Μ.Π.Α.: Φίλη Λόγω Όγκου Μάζας Περιφέρειας και Ασχήμιας(2015)

(The DUFF) | Πρώτη προβολή: 16-04-2015

Η μετάβαση του φιλμ στο δίδαγμα είναι αναμενόμενη, αλλά τουλάχιστον γίνεται με έξυπνες ατάκες και καλή παρατήρηση.

Ίσως φταίει η αγάπη μου για το είδος και η έλλειψη κυκλοφορίας παρόμοιων ταινιών αλλά ευχαριστήθηκα την ταινία περισσότερο από όσο περίμενα. Αν όμως οι teenage high school ταινίες δεν είναι το φόρτε σας τότε δεν πειράζει, παραδεχτείτε ότι είστε και εσείς μια Φ.Λ.Ο.Μ.Π.Α και προσπεράστε τη.

Από την πρώτη σκηνή αντιλαμβάνεσαι τις προθέσεις και την ρομαντική κατάληξη και αυτό είναι το βασικό μειονέκτημα της ταινίας. Από την άλλη καλοπερνάς για 100 λεπτά, αδιαφορώντας για την εξέλιξη και διασκεδάζοντας με το ατακαδόρικο χιούμορ. Καθόλου άσχημα για μια «Φ.Λ.Ο.Μ.Π.Α.».

Αν σου έχουν λείψει οι νεανικές κομεντί σχολείου, η «Φ.Λ.Ο.Μ.Π.Α.» είναι ένα δείγμα που δεν πρόκειται να σε ενοχλήσει. Αντίθετα, έχει και αρκετές καλές στιγμές. Το καινούργιο «Clueless», «Easy A» ή «Τα Κακά Κορίτσια», όμως, μην περιμένεις ότι θα το βρεις εδώ...

Αγκαλιάζει μα και σαρκάζει τα κλισέ, δεν εφευρίσκει τον κινηματογραφικό τροχό, αλλά υπηρετεί έξυπνα το είδος, διαθέτοντας μια σπιρτόζα πρωταγωνίστρια της σχόλης Μελίσα ΜακΚάρθι, την τηλεοπτική και ανερχόμενη Μέι Γουίτ­μαν.

Η πάντα γλυκούλα Μέι Γουίτμαν στις περισσότερες σκηνές της είναι υπερβολική, σαν κι η ίδια να μην πιστεύει την ηρωίδα που της έλαχε να παίξει, ο Κεν Τζέονγκ στο ρόλο του αγαπημένου της καθηγητή μοιάζει να έχει ακόμα «Hangover» κι η Αλισον Τζάνεϊ ως self help guru μαμά είναι απολαυστική επειδή είναι ούτως ή άλλως, χωρίς ιδιαίτερη βοήθεια από την ταινία.

Γελοιοποιεί στην αρχή αυτούς που προσπαθούν να αλλάξουν τους εαυτούς τους και μετά, προκειμένου να αποδείξει πως ο επιμένων νικά και πως πρέπει να καταλήξουμε στο να αγαπάμε στον εαυτό μας, το κάνει με τρόπο τέτοιο που φαίνεται περισσότερο σαν σάτιρα όλων των στερεοτυπικών σκηνών των εφηβικών ρομάντζων. Αλλά δε σατιρίζει τίποτα απ' όλα αυτά, αντιθέτως το εννοεί.

Αυτό που θα μείνει στον θεατή μετά από το «The DUFF», είναι σίγουρα ο «πιασάρικος» τίτλος της ταινίας (τόσο και ο αντίστοιχος ελληνικός «Φ.Λ.Ο.Μ.Π.Α.» - Φίλη Λόγω Όγκου Μάζας Περιφέρειας & Ασχήμιας) και, ας ελπίσουμε, το κοινωνικό μήνυμα κατά των διακρίσεων, που όσο κι αν καλύπτεται από σχολικές χαριτωμενιές, μάλλον θα είναι για αρκετά χρόνια ανοιχτή πληγή, όχι μόνο της αμερικανικής κοινωνίας.

Κακόγουστη φαρσοκωμωδία. Επίπεδη και παντελώς τυποποιημένη.

Προβλέψιμη νεανική κομεντί. Αν θέλετε να δείτε πραγματικούς εφήβους, επιλέξτε τα Κορίτσια της Σελίν Σιαμά.

Απόλυτα προβλέψιμη, ακόμα και ως προς το απαραίτητο μήνυμα της διαφορετικότητας, η ταινία βασίζεται σε βιβλίο μιας νεαρής κοπέλας και απευθύνεται κυρίως σε εφηβικές ηλικίες.