Η Αποπλάνηση(2017)

(The Beguiled) | Πρώτη προβολή: 06-07-2017

Όχι ένα στερεοτυπικά γυναικείο φιλμ, σίγουρα, η «Αποπλάνηση» προσφέρει απολαύσεις για κάθε φύλου θεατή, αρκεί να μην περιμένει κανείς εκρήξεις δράσης ή αναφορές στο εμπόλεμο background.

Η δεσποινίς Μάρθα της Νικόλ Κίντμαν κρατά τις ισορροπίες, ακολουθώντας τις χριστιανικές αρχές της ελεημοσύνης, τις ανθρώπινες της συμπόνιας και τις προσωπικές μιας γυναίκας με σύντομο «κοσμικό» παρελθόν και ισχυρή αίσθηση της προστασίας, μια αυτοάμυνα συντήρησης μαζί με την ευθύνη για το ντρεσαρισμένο ποίμνιο.

Mε μαγική, υπνωτική κινηματογράφηση (που της χάρισε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες), πιο ανθρώπινους ήρωες, ένα βλέμμα κατανόησης και δαιμονισμένο χιούμορ, η Σοφία Κόπολα κατεβάζει τους τόνους στην ταινία του Ντον Σίγκελ, αλλά και ταυτόχρονα και την ένταση του σασπένς.

«Η Αποπλάνηση» είναι υποβλητική και σε αυτό βοηθάει και η εξαιρετική φωτογραφία από τον Φίλιπ Λε Σουρ και μία Νικόλ Κίντμαν που ξεχωρίζει στον ρόλο της διευθύντριας.

Το «The Beguiled» είναι μια ταινία που αποπλανεί τα μάτια, όχι τόσο το μυαλό, υπερβολικά ήσυχη για ν’ αποκτήσουν κύρος τα νοήματα που θέλει ν’ αποδώσει.

Βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάνες για το «ηλεκτρισμένο» ριμέικ ενός κλειστοφοβικού γουέστερν του 1971, που υιοθετεί τη γυναικεία –και τολμηρά κυνική– οπτική πάνω στον πόλεμο των δύο φύλων και τον διαρκή αμερικανικό «εμφύλιο».

Όλα αυτά τα έχουμε δει στο πρωτότυπο και μάλιστα με σαφέστατα καλύτερες επιδόσεις.

Η Κόπολα προσπαθεί να κτίσει την ταινία της μέσα σε εξαιρετικά αργούς ρυθμούς, τον φυσικό φωτισμό των κεριών και μια Νικόλ Κίντμαν στον ρόλο ενός θηλυκού σατανά που χωρίς κανέναν ενδοιασμό μπορεί να φτάσει στα άκρα και να προκαλέσει την ύστατη οδύνη.