120 Χτύποι Το Λεπτό(2017)
(120 battements par minute) | Πρώτη προβολή: 28-09-2017
Λήδα Γαλανού
2017-09-20
Μια ταινία ήρεμη και διαπεραστική, μιλά για την ταχυκαρδία της επιθυμίας ή του φόβου ή της πίστης. Και για τις στιγμές, ποτισμένες στην κουλτούρα του '80 και του '90, που το σώμα αφήνεται στον ρυθμό των 120 beats, της house μουσικής που έχτισε και γκρέμισε ολόκληρες ζωές στα κλαμπ των μεγάλων πόλεων.
Σωτηρία Παπαντωνίου
Μια συγκινητική ταινία για τη νεότητα, την επανάσταση, τον έρωτα, τον θάνατο, αλλά πάνω από όλα, μια ταινία για τη ζωή.
Μαριάννα Τσότρα
Το 120 BPM είναι μια απίστευτης κινηματογραφικής έντασης και δύναμης αλλά και τεράστιας πολιτικής σημασίας ταινία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-09-18
Η πολιτική διάσταση της ταινίας μπλέκει εξαίσια με το προσωπικό στοιχείο, τον έρωτα, το φόβο και το σεξ που ξεδιπλώνονται οργανικά και ειλικρινώς, συγκινώντας χωρίς τραβηγμένες κορόνες και μελοδραματικές ευκολίες.
Τάσος Ντερτιλής
Στους 120 χτύπους τρέχει και η ταινία του Καμπιγιό, μια απόλυτα πολιτική ταινία, καθόλου όμως βαρετή ή φλύαρη. Γιατί όσο διαυγής είναι η πολιτική της θέση τόσο συνταρακτική είναι η ανάπτυξη της ερωτικής ιστορίας ανάμεσα στους δύο μαχητές της αρρώστιας. Και τόσο αξιοθαύμαστη η αφηγηματική ισορροπία ανάμεσα στα δύο, καθώς η ταινία προχωρά προς το συγκινητικό κρεσέντο του φινάλε.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
Το 120 χτύποι το λεπτό είναι μία ταινία για τον αγώνα, για την σημασία της συλλογικότητας και της κινητοποίησης, για τον έρωτα, που καταφέρνει να αποδείξει την διαχρονική της επικαιρότητα και τον τρόπο με τον οποίο κάνει κανείς πραγματικό σινεμά.
Νίκος Γαργαλάκος
Μια ρεαλιστική, μα πάνω από όλα σφαιρική ματιά, που ανά σημεία θυμίζει καλογυρισμένο ντοκιμαντέρ, αλλά ξεφεύγει για τα καλά από αυτό όταν επιχειρεί να εκφράσει με εικόνα το χτίσιμο του δεσμού ανάμεσα στο πρωταγωνιστικό δίδυμο. Στο τεχνικό κομμάτι, εξαιρετικό είναι και το μοντάζ, που παντρεύει σκηνές ακάματου χορού στα πάρτι των 90s με τις στιγμές των κινητοποιήσεων, βοηθώντας να αφουγκραστούμε την ηδονική αδρεναλίνη που διέπει την ομάδα και τα μέλη της ξεχωριστά.
Μανώλης Κρανάκης
2017-09-16
Και είναι τόσο συγκινητική, χωρίς ποτέ να γίνεται μελοδραματική και κυρίως «ακτιβιστική». Τρυφερή στις ερωτικές τους σκηνές (εκεί και μια από τις ωραιότερες σκηνές γκέι σεξ που είδαμε τελευταία στο σινεμά), σκληρή απέναντι στον τρόμο του θανάτου, λυτρωτικά νατουραλιστική στο σπαρακτικό της φινάλε.
Γιώργος Καραλιάς
Το 120 BPM είναι ένα βαριά συναισθηματικά φορτισμένο φιλμ για τη φιλία, τη ζωή και τον έρωτα που σίγουρα υπερβαίνει τα όρια της γκέι κοινότητας και θα ενδιαφέρει αρκετό κόσμο. Είναι απόλυτα ειλικρινές για τις δυσκολίες της ζωής ενός οροθετικού, αλλά δεν χάνει ποτέ την ελπίδα και το χιούμορ του.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η κάμερα του Καμπιγιό αγνοεί την κλειδαρότρυπα και σπάει δραματικά την πόρτα σε ένα φλέγον ζήτημα, που η πολιτική υποκρισία τρέφεται από την άγνοια των ανθρώπων.
Τατιάνα Καποδίστρια
Γεμάτη με μικρές ποιητικές (μα καθόλου λυρικίζουσες) λεπτομέρειες –από τα μόρια σκόνης στην πίστα του κλαμπ που μεγεθύνονται και παίρνουν σχήμα κυττάρου, έως τον κατακόκκινο Σηκουάνα που παραπέμπει στα θύματα της νόσου– η ταινία του Καμπιγιό είναι ένα συναρπαστικό, ουμανιστικό πολιτικοκοινωνικοερωτικό δράμα που αφορά τον καθένα.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2017-09-14
Συνδυάζοντας το προσωπικό με το πολιτικό, ο Καμπιγιό έφτιαξε μια ωραία, δοσμένη με διαύγεια, τόλμη και αγωνιστικότητα αλλά και συγκίνηση και τρυφερότητα, ταινία, είδος παρακαταθήκης μιας ξεχασμένης σήμερα από πολλούς περιόδου αγώνων μιας άδικα περιθωριοποιημένης για μεγάλο διάστημα κοινότητας.
Νίκος Δρίβας
Το 120 Χτύποι Το Λεπτό είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς. Χωρίς να το καταλάβεις περνάει πάρα πολλά μηνύματα, είναι πάνω απ' όλα αυθεντική και χωρίς να θέλει να παραπλανήσει τον θεατή ενώ σε παρασύρει με το σαρωτικό δεύτερο μέρος της.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Το 120 Battements par Minute ανήκει σε εκείνη τη κατηγορία ταινιών που όταν τελειώνουν, είσαι τόσο μουδιασμένος που είναι αδύνατο να σηκωθείς από το κάθισμά σου πριν τελειώσουν οι τίτλοι τέλους και σε διώξουν οι καθαρίστριες, και όταν βγαίνεις από την αίθουσα σε κάνουν να νοιώθεις τη ματαιότητα και ταυτόχρονα την αξία της καθημερινότητας όταν κατά τύχη ακούς μια παρέα φίλων να διαφωνεί για το που θα πάνε για καφέ.
Χρήστος Μήτσης
2017-09-12
Το «120 Χτύποι το Λεπτό» δεν είναι η φωτογραφία μιας εποχής, αλλά οι οπτικοποιημένες αναμνήσεις που έχει αφήσει πίσω της. Είναι ένα χρονικό γεγονότων κι ένα ντοκιμαντέρ συναισθημάτων, μια κραυγή καταγγελίας κι ένα δοκίμιο πάνω στη μεταμόρφωση – των σωμάτων, των ιδεών μα και της ίδιας της ταινίας, που αλλάζει σταδιακά ύφος και σημείο εστίασης.
Αχιλλέας Βασιλείου
Δυνατό αλλά και κουραστικό ταυτόχρονα, το 120 Χτύποι Το Λεπτό είναι μια ταινία που έχει την λάμψη και τον κρότο ενός πυροτεχνήματος αλλά που σύντομα σβήνει και μένει η ανάμνηση του. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Αντιθέτως ο ακούσιος ενθουσιασμός που μας προκαλεί μια ταινία, σημαίνει οτι ο σκηνοθέτης χτύπησε συναισθηματική φλέβα.
Ακης Καπράνος
2017-09-08
H ντοκιμαντεριστική, αιχμηρή ταινία του Ρομπέν Καμπιγιό δεν λειτουργεί μόνο ως μια «ματιά στο παρελθόν» αλλά αντιθέτως επαναφέρει σε μια καίρια συγκυρία το ζήτημα της συλλογικής αυταπάρνησης.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-09-06
Χαρακτηριστικό δείγμα στρατευμένης τέχνης που στόχο έχει να προβληματίσει και όχι να προκαλέσει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-09-10
Από τις σπάνιες ταινίες που η συλλογικότητα συναντά με τέτοια ευκολία το προσωπικό υπαρξιακό δράμα χωρίς το δεύτερο να δείχνει παράταιρο ή εκβιαστικό.
kazanipouvrazei
Το φιλμ στο πρώτο μέρος είναι αρκετά ευρηματικό και θυμίζει ντοκιμαντέρ, ενώ στο δεύτερο χαρίζει θερμαντική παρηγοριά, θλίψη -και γιατί όχι με εμβόλιμο τρόπο και ελπίδα- σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο φινάλε.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τα κηρύγματα αλλά παράλληλα να παραμένει "ακτιβιστική" (μένει χαραγμένο στην μνήμη το πλάνο με τον "ματωμένο Σηκουάνα"), με έκδηλη τη διάθεση να ενημερώσει και να προβληματίσει, προκαλεί τον θεατή να γυρίσει αλλού το βλέμμα, να φύγει μακριά από τη δυστυχία ... και να χορέψει στα 120BPM!
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2017-09-04
Ενδιαφέρουσα ταινία, ίσως να έχει μερικούς παραπάνω... χτύπους απ' όσους χρειάζεται (λίγο κόψιμο στο μοντάζ θα την έκανε πιο σφιχτή, πιο να κρατάει τον θεατή) αλλά η καρδιά της χτυπάει στο σωστό σημείο.
Νίκος Παλάτος
2017-09-02
Εάν συγκλονιστήκατε με το «Ανάμεσα στους Τοίχους», χαθήκατε μέσα στους διαλόγους του, ρουφώντας μέχρι το μεδούλι όσα διαμείβονταν εντός της σχολικής αιθούσης, ετοιμαστείτε να σας συμβεί... περίπου το ίδιο, αν και η εδώ διάχυτη ομοφυλοφιλία μπορεί να ενοχλήσει τους λιγότερο ανοιχτόμυαλους. Σε αντίθετη περίπτωση, τα εκατόν σαράντα λεπτά θα σας φανούν σχεδόν ατελείωτα.
