Wild Mouse(2017)
(Wilde Maus) | Πρώτη προβολή: 05-10-2017
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-10-20
Ένα φιλμ χάρμα οφθαλμών από όλες τις γωνιές κι αν το δει κανείς αλλά και μια πανέξυπνη μαύρη κωμωδία που θα σας διασκεδάσει με το αιχμηρό πνεύμα της.
Χρήστος Μήτσης
2017-10-18
Ο Χάντερ...οξυδερκής ως σεναριογράφος, δεν χαρίζεται στον ήρωά του, σαρκάζει διακριτικά με... αυστριακό χιούμορ τον περίγυρό του, αλλά διατηρεί μια ζεστή, αισιόδοξη ματιά (κυρίως για τους loser χαρακτήρες του) που φέρνει στο νου το σινεμά του Καουρισμάκι.
Τάσος Ντερτιλής
Ιδιαίτερο το Αυστριακό χιούμορ, κάπως εγκεφαλικό και εσωτερικό, χρειάζεται κάποιο χρόνο προσαρμογής για να λειτουργήσει έστω και ετεροχρονισμένα στο ξένο κοινό. Το αποτέλεσμα όμως είναι πολύ ενδιαφέρον και αξίζει μια προσπάθεια εκτίμησης και κατανόησης. Γιατί, βγαίνοντας από την αίθουσα, είναι πολύ δύσκολο να αφήσεις πίσω την πολύπλοκη περσόνα του Georg που σκιαγράφησε ο Χάντερ.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Το «Άγριο Ποντίκι» είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, μια αιχμηρή σάτιρα, μια μαύρη κωμωδία, που προς το φινάλε χάνει το δρόμο της, έχοντας χαρίσει όμως στους θεατές της πριν, μπόλικο γέλιο.
nicolas1810
Συμπαθής κωμωδιούλα ανεξάρτητου αμερικέν ύφους, στο πιο ευρωπαϊκό βιεννουά στυλ εδώ, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Γιάννης Πατλάκας
Αποτελεί όμως μια καλή προσπάθεια και την απόδειξη ότι ο Hader, που ο ίδιος αμφιβάλει για το κατά πόσο σαν αυτοδίδακτος μπορεί να είναι ένας καλός σκηνοθέτης, πρέπει να είναι ένας από τους δημιουργούς που μπορούν να δώσουν κάτι ακόμα καλύτερο στο μέλλον.
Ακης Καπράνος
2017-10-06
Ο ήρωας...έμπλεος οργής, παραδομένος σε μια υπαρξιακή κρίση που ο ίδιος δείχνει να μην αντιλαμβάνεται, κοντοστέκεται ως ιδανικός τραγικός ήρωας, εξόχως ερμηνευμένος από τον Γιόζεφ Χάντερ - που επίσης σκηνοθετεί. Μακάρι όμως το φιλμ να υποστήριζε μέχρι τέλους ένα βάθος σκέψης, που δείχνει να προσκρούει στις σεναριακές συμβάσεις.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-10-04
Πρώτη σκηνοθετική απόπειρα στον κινηματογράφο του γνωστού στη χώρα του την Αυστρία θεατρικού ηθοποιού Γιόζεφ Χάντερ, ο οποίος κρατώντας τον ρόλο ενός «ξινού», «σπαστικού» αλλά και ξύπνιου μουσικοκριτικού που χάνει τη δουλειά του, πέτυχε μια ανάλαφρη αλλά οξεία σάτιρα της σύγχρονης αυστριακής αστικής κοινωνίας.
Σοφία Σταυριανίδου
2017-10-12
Ένα φιλμ που πρέπει να δει κανείς υποψιασμένα γιατί, μην ξεχνάμε, πρόκειται περί ευρωπαϊκής σάτιρας. Δύσκολο είδος σε μια δύσκολη εποχή. Έχει αποσπασματικότητα και όχι ροή, και μάλλον θα αρέσει (ίσως μόνο) σε εκείνους που γελάνε με ένα πιο εγκεφαλικό χιούμορ.
Λήδα Γαλανού
2017-10-14
Μαύρη κωμωδία που ξεκινά ως πανέξυπνη και επίκαιρη σάτιρα των ημερών, αλλά εξελίσσεται σε μια φλύαρη φάρσα.
Αγγελική Στελλάκη
2017-10-16
Σίγουρα θα ξενίσει σε στιγμές το αυστριακό χιούμορ, αλλά καθώς δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να το απολαύσουμε σε ταινία στη χώρα μας, παραμένει ενδιαφέρον -έστω και αν σε στιγμές ο Γκέοργκ μοιάζει «στον κόσμο του».
Τατιάνα Καποδίστρια
2017-10-08
Γενικά, πάντως, χάρη στους έξυπνους διαλόγους, και κυρίως στην άνευ όρων ερμηνεία του Χάντερ (που καταλήγει να τρέχει με το σώβρακο μες στα χιόνια), η ταινία βλέπεται ευχάριστα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-10-10
...ο Χάντερ αξιοποιεί το ταλέντο του στο πικρό χιούμορ, με μπόλικο αυτομαστίγωμα, υπολογισμένες εξάρσεις και κομψές παρεμβάσεις κάτω από τους ήχους των γνωστότερων συνθετών στην Ιστορία, αλλά χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία ή, έστω, αρκετή μοχθηρία.
Γιώργος Νυκταράκης
2017-10-02
Έχει τις στιγμές της, βγάζει σε ορισμένα σημεία γέλιο, αλλά υπάρχουν και αρκετά σημεία που δεν καταφέρνει να μας αγγίξει ή να μας ενθουσιάσει.
Κώστας Ζαλίγκας
Με χιουμοριστική διάθεση ο Γιόζεφ Χάντερ θίγει καυτό θέμα αλλά οι εμπνεύσεις του είναι λίγες.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Με γερές δόσεις μαύρου χιούμορ, η ταινία ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό, ενώ ο πρωταγωνιστής περιφέρεται στη φωτογενή Βιέννη, αλλά και στα χιονισμένα τοπία της Αυστρίας.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Ανάλαφρη, επίπεδη, άχρωμη αυστρογερμανική παραγωγή με επίκεντρο την σύγχρονη οικονομική κρίση, την εργασία και τις ανθρώπινες σχέσεις στη σύγχρονη Βιέννη. Μοιάζει με ανέκδοτο η ταινία να χαρακτηρίζεται ως κωμωδία. Εκτός του σνίτσελ, του Πράτερ και του βαλς οι Αυστριακοί δεν γελούν ποτέ...
