Μνήμες(2017)

Πρώτη προβολή: 19-10-2017

Περισσότερο ένα διδακτικό υλικό και μια ιστορική προσφορά στον τόπο παρά ένα ενιαίο κινηματογραφικό έργο, οι Μνήμες του Νίκου Καβουκίδη θυμίζουν ότι η εικόνα μπορεί να τα πει καλύτερα από κάθε αφήγηση και δίνουν μια οπτική καταγραφή μιας πολύ σημαντικής περιόδου για τη χώρα μας.

Το εύρημα της εκφώνησης ποιητικών αποσπασμάτων ίσως να μη λειτουργεί όσο αρμονικά θα το επιθυμούσαν οι συντελεστές, κατά τα άλλα όμως το ντοκιμαντέρ του βετεράνου κινηματογραφιστή είναι μια σημαντικότατη μαρτυρία που πρέπει να ακουστεί σήμερα περισσότερο από ποτέ, με τον τεράστιο κίνδυνο της απολιτικοποίησης και της απαξίωσης για τα κοινά όχι απλά να επικρέμαται, αλλά να έχει συντελεστεί ήδη σε ένα μεγάλο βαθμό εξαιτίας των εξελίξεων της τελευταίας επταετίας.

Ντοκιμαντέρ με καταπληκτικό αρχειακό υλικό που βλέπει το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά.

Ένα συνολικά σπάνιο ντοκουμέντο, ευπρόσδεκτο συμπλήρωμα στην οπτικοακουστική καταγραφή της πρόσφατης ιστορίας μας, στην οποία τόσο ο Καβουκίδης, όσο και άλλοι νεότεροι δημιουργοί, έχουν συμβάλει σημαντικά.

Σε τούτη την ταινία αποτυπώνεται η αβάσταχτη τραγικότητα μιας απ' τις κρισιμότερες περιόδους του νεότερου ελληνισμού: Δικτατορία Μεταξά- Έπος του ΄40 και μεγαλείο Εθνικής Αντίστασης- Εμφύλιος σπαραγμός.

Ο κορυφαίος διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Καβουκίδης ανατρέχει, μέσα από γνωστές στην πλειονότητά τους εικόνες κι έναν ουδέτερο, καθαρά περιγραφικό σχολιασμό, στην πιο ταραγμένη περίοδο της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.

Ακόμη κι ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας μιας τέτοιας εργασίας χάνεται όταν αυτό που τελικά μένει μετά από δύο ώρες υλικού είναι μια αίσθηση αρχείου που μεταφέρει την ατμόσφαιρα αλλά όχι και τη ιστορική δύναμη των γεγονότων από τα οποί αποτελείται, χάνοντας έτσι και μια μοναδική ευκαιρία αυτό το ημερολόγιο του παρελθόντος να αποτελέσει και ένα οδηγό επιβίωσης για το παρόν.

Μια ταινία τόσο ενδιαφέρουσα, όσο ακριβώς το υλικό που την αποτελεί.