Γενέθλια Θανάτου(2017)
(Happy Death Day) | Πρώτη προβολή: 26-10-2017
nikos fekkas
Πιστεύω αν είχε και περισσότερη βία και δινόταν λίγη βαρύτητα στους φόνους θα γινόταν ακόμα πιο διασκεδαστική!Γενικά πάντως ακόμα κι έτσι την βρήκα αρκετά διασκεδαστική και αποτελεί μια ανώδυνη ταινία για να περάσει ευχάριστα η ώρα!
Ευθυμιάδης Γιάννης
Ο χρόνος κυλά ευχάριστα ενώ η ατμόσφαιρα που είναι σκοτεινή και μυστηριώδης "δένει" με τις καλές ερμηνείες, την προσεγμένη σκηνοθεσία και το σενάριο που κρύβει κάποια πρωτότυπα μέρη.
Γεωργία Παπαδοπούλου
Σε γενικές γραμμές η ταινία προσφέρει αυτό, το οποίο ζητάει κάποιος που επιλέγει να την δει, δηλαδή είναι μία καλή επιλογή για όσους "αγαπούν" τις ταινίες τρόμου. Κάτι τελευταίο που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι τα "Γενέθλια Θανάτου" είναι μία ταινία που απευθύνεται κυρίως στο νεανικό κοινό.
Τάσος Ντερτιλής
Ευπρόσωπο, κεφάτο και όσο πρέπει ανατριχιαστικό το φιλμ του Κρίστοφερ Λάντον (Paranormal Activity: The Marked Ones),υιού του αείμνηστου σταρ από το Μικρό σπίτι στο Λιβάδι, δικαιολογημένα συνάντησε μεγάλη επιτυχία στα ταμεία τόσο των ΗΠΑ όσο και των υπόλοιπων χωρών όπου προβλήθηκε.
horrormovies.gr
2017-10-20
Μια διασκεδαστική horror/slasher εμπειρία με αέρα πρωτοτυπίας.
Dimitris Dx
Job well done. And done. And done. And done. And done. And d
Μάνος Θηραίος
Με κεφάτο γύρισμα, σφιχτό σενάριο και άρτια δουλεμένο μοντάζ (Γκρέγκορυ Πλότκιν), η ταινία θα σας αποζημιώσει μέχρι τέλους, έχοντας τουλάχιστον να αφηγηθεί κάτι διαφορετικό από την πλειοψηφία των πρόσφατων παραγωγών, διαθέτοντας μάλιστα και ένα συμπαθέστατο καστ που δείχνει να απολαμβάνει τον θάνατό του.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η ταινία υπηρετεί καλά αυτό που... υπηρετεί. Με ξύπνια πλοκή, με δικαιολογήσιμες ανατροπές και χαρακτήρες που, παρά την ηθελημένη σχηματοποίησή τους, είναι ζουμεροί, η ταινία συνιστάται για νεανική σινεμαδιά.
Δημήτρης Φλωρής
Το Happy Death Day μπορεί να μην είναι η τέλεια ταινία, έχει όμως μερικά ενδιαφέροντα συστατικά, δεν γίνεται βαρετή και κρατάει ευχάριστη συντροφιά στο κοινό, τραβώντας το σε έναν ενδιαφέρον κόσμο.
zerVo
2017-10-14
Μια χαρά, ποπ καλαμπόκι αλμυρό στο φουλ και φύγαμε για την χόρορ βερσιόν του Groundhog Day!
Τάσος Μελεμενίδης
2017-10-16
Το Happy Death Day διατηρεί το χιούμορ ψηλά και προσπαθεί να γίνει κάτι σαν το Βλέπω τον θάνατό σου της επόμενης γενιάς, αν θέλουμε να μιλήσουμε με τους όρους του είδους, κάτι που κατορθώνει σχετικά εύκολα και σε συνδυασμό με εμπορική επιτυχία που είχε στις ΗΠΑ αναμένεται να γεννήσει τα επόμενα χρόνια και μερικά ανούσια σίκουελ.
Μαρία Ιωάννου
Δεν μπορώ να πω ότι δεν πέρασα καλά, γέλασα πολύ και με κράτησε να δω τι ακριβώς θα γίνε στο τέλος.
Άγγελος Πολύδωρος
Πρωτότυπη και διασκεδαστική με νέους ηθοποιούς και τίποτα περισσότερο. Ποπκόρν, αναψυκτικά και φύγατε.
Γιώργος Νυκταράκης
Είναι ένα νεανικό θρίλερ όπου η χαρωπή και διασκεδαστική διάθεση είναι αρκετή για μια ευχάριστη παρακολούθηση, ξεπερνώντας το χωρίς αίμα, χωρίς αγωνία, και χωρίς εκπλήξεις αποτέλεσμα.
Ηλίας Φραγκούλης
2017-10-12
Παρά τις αστοχίες, τα «Γενέθλια Θανάτου» δεν κουράζουν, διατηρούν το fun σε καλά επίπεδα, αλλά με σχεδόν... τέσσερα φινάλε και (προφανώς) χωρίς κάποια λογική... συμπαντική εξήγηση για το φαινόμενο της επανάληψης της ίδιας μέρας, δεν αποτελεί περίπτωση ταινίας που θα μείνει αξιομνημόνευτη για το είδος της. Βλέπεται μονάχα σαν μια χαμένη ευκαιρία. Ψυχαγωγική, τουλάχιστον.
Λήδα Γαλανού
2017-10-10
Αρχικά διασκεδαστικό teen θρίλερ, γίνεται πιο προβλέψιμο και ανιαρό με κάθε - αλά «Η Μέρα της Μαρμότας» - επανάληψη, ενώ η καθόλου μαγνητική Τζέσικα Ροθ δεν βελτιώνει τη συνταγή.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-10-06
...μια ελεύθερη –και όχι τόσο έξυπνη παρά την εισπρακτική επιτυχία του φιλμ στις ΗΠΑ– μεταφορά της βασικής ιδέας του καλτ «Μέρα της μαρμότας» στο σχήμα του φιλμ τρόμου με θέμα το θάνατο μιας κοπέλας που επαναλαμβάνεται διαρκώς.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-10-08
Μια ταινία τρόμου που μόνον τρόμο δεν προκαλεί και η αποτυχία της, φυσικά, έγκειται στον πρόχειρο χειρισμό του θέματος που σε κάνει απλώς να γελάς με την ανοησία.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Τα διαρκή repeat που περνάει η Τρι θα είχαν ενδιαφέρον, αν υποστηρίζονταν από δυνατές ερμηνείες (που φυσικά δεν υπάρχουν), ξοδεύοντας έτσι μια καλή ιδέα, αν και όχι πρωτότυπη, να πάει στράφι, σε μια ταινία που ματαίως αναζητεί μια ταυτότητα.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2017-10-04
Είναι το ίδιο αβαντάζ που καταχρώνται ανεξέλεγκτα οι δημιουργοί του φιλμ. Ολικά απορροφημένοι στη σύμβαση της κατ' επανάληψιν «ανάστασης» και με άλλοθι την παρωδία, κάνουν κυριολεκτικά ο, τι θέλουν με την ιστορία τους, η οποία εξελίσσεται, με όλο και χονδροειδέστερες αυθαιρεσίες, σε μια γαργαλιστική σάχλα ενηλικίωσης και διδακτισμών.
Πάρις Μνηματίδης
Πρόκειται για μια δημιουργία με όλα εκείνα τα γνωρίσματα της κατηγορίας «σε λίγο καιρό θα ξεχαστεί».
Α.Κ.
Μια wannabe φονική "Ημέρα της μαρμότας" και κάπου εδώ εξαντλούνται όλα τα ενδιαφέροντα στοιχεία αυτού του νεανικού horror που παραμένει ανέμπνευστο, κακοπαιγμένο (ειδικά στην πρωταγωνίστρια θα πρέπει να κατατεθεί μήνυση από την αστυνομία υποκριτικής τέχνης), μιμητικό προς διάφορα πετυχημένα φιλμ του είδους και τελικά ψευτοαναρχικό μέσα στην ανακύκλωση των ιδεών που βαυκαλίζεται.
Χρήστος Μήτσης
2017-10-02
Η «Μέρα της Μαρμότας» δανείζει τη βασική ιδέα της σε ένα κολεγιακό horror movie κακογραμμένου χιούμορ και κατεψυγμένου τρόμου.
Νίκος Δρίβας
2017-10-01
Γενικά σε όλη την ταινία, και φυσικά ειδικότερα στο δεύτερο μέρος (που υποτίθεται ότι έχει την κορύφωση) ψάχνεις να βρεις κάτι το οποίο θα κρατήσει το ενδιαφέρον, με κακές σκηνές, απαράδεκτους ηθοποιούς, που πιο πολύ την κάνουν να μοιάζει με παρωδία.
