Maria by Callas: Η Μαρία Κάλλας Εξομολογείται(2017)

(Maria by Callas) | Πρώτη προβολή: 18-01-2018

Συνεντεύξεις για την αμερικανική, την ιταλική και τη γαλλική τηλεόραση, στις οποίες η Κάλλας εξομολογείται τη σχέση της με τη μοναδική αγάπη της, τον Ωνάση, τη σχέση της με τον Μενεγγίνι και την ανεπανάληπτη φωνή της.

Σωστά οργανωμένο το υλικό, επιτρέπει την άμεση πρόσβαση και του πλέον αδαή με την τέχνη της όπερας στα «παρασκήνια» μαζί με τη Θεά αλλά και έξω από αυτά, στη ζωή που της στέρησε τον έρωτα, που την πρόδωσε και την έστειλε να κλειστεί σε ένα διαμέρισμα, φθίνοντας ψυχικά μέχρι τον πρόωρο θάνατό της.

Μέσα από το ντοκιμαντέρ, η Κάλλας φανερώνει μία προσωπικότητα φλογε­ρή όσο και ευάλωτη. Η ταινία μας προσφέρει στιγμές οικειότητας με έναν θρύ­λο και με ολόκληρο το φάσμα συναισθη­μάτων που προκαλεί, μέχρι σήμερα, αυ­τή η μοναδική φωνή στο κοινό.

Είναι ένα ερωτικό γράμμα στη μεγαλύτερη ερμηνεύτρια του 20ου αιώνα, το οποίο μένει μακριά από ηδονοβλεπτικές προσεγγίσεις και μας παρουσιάζει επιτυχώς, με λεπτότητα και σεβασμό, την άλλη πλευρά του μύθου.

Εν ολίγοις, μετά από αυτήν την ταινία δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ξαναγυριστεί τίποτε για την Κάλλας. Τα έχουμε όλα για αυτήν, κυρίως την ολοζώντανη ανάμνησή της.

Αποκαλυπτικό και καλοδομημένο ντοκιμαντέρ, με ωραίο μοντάζ (Τζάνις Τζόουνς) και πολύ καλό ήχο, που αγιογραφεί μεν, αλλά δε λαϊκίζει.

Λίγο τόλμη ήθελε για να αποκτήσει το όλο οικοδόμημα μια ξεκάθαρα κινηματογραφική υπόσταση, αλλά και πάλι θες να το δεις μέχρι τέλους.

«Αν δώσετε λίγη προσοχή στο έργο μου, θα καταλάβετε ποια είμαι στην πραγματικότητα» είχε πει η Κάλλας και στο ντοκιμαντέρ δεν είναι απόλυτα σαφές αν βλέπουμε Maria by Callas ή Callas by Maria, εννοώντας πως η γυναίκα που μεγάλωσε με το αμερικανικό όνειρο να συναντήσει τον πρίγκιπα και την ελληνική νοοτροπία να τα παρατήσει όλα για χάρη του άφησε τόσο πολύ τον εαυτό της στα χέρια της μοίρας, που φαίνεται να υποδύεται αδιάκοπα τον εαυτό της, όποτε ανέβαινε στη σκηνή ή διασταυρωνόταν με τον φακό.

H ζωή της Μαρία Κάλλας με δικά της λόγια σε ένα ντοκιμαντέρ με πλούσιο ανέκδοτο υλικό της προσωπικής της ζωής.

Και για λάτρεις της όπερας, και για μη.

Εκπληρωμένο όνειρο... ζωής για τους λάτρεις του λυρικού θεάτρου, που θα φωνάξουν bis (αρκεί να μην έχουν πιάσει θέση για κάτι επίσης μουσικολογικού ενδιαφέροντος κι αξιώσεων). Κάθε φίλος γενικώς του πενταγράμμου ή του εγχώριου πολιτισμού θα στήσει αυτάκι.

Η ταινία προσφέρει μια σπάνια στιγμή οικειότητας με έναν θρύλο και με όλα τα συναισθήματα συγκίνησης που προκαλεί αυτή η μοναδική φωνή.

Διαφορετική, ενδιαφέρουσα, αν και όχι πλήρως διαφωτιστική ματιά σε μια μυθιστορηματική προσωπικότητα κι εμβληματική καλλιτέχνιδα.

Δεν μαθαίνουμε πράγματα που δεν τα ξέραμε ήδη, αλλά η γοητεία της Κάλλας γεμίζει την οθόνη παρότι υπάρχουν στιγμές που η ίδια απομυθοποιείται έντονα –και δίχως να το επιδιώκει– αφού κάποιες κουβέντες της ακούγονται... κάπως («ρόλος της γυναίκας σήμερα είναι να κάνει ευτυχισμένο έναν άντρα» λέει κάποια στιγμή αναφερόμενη προφανώς στη σχέση της με τον Ωνάση), ενώ σε πολλά σημεία η τραγική της ζωή συγκινεί και προβληματίζει.

Η Μαρία Κάλλας μας αποκαλύπτεται, μέσα από σπάνιες (ή και αδημοσίευτες) συνεντεύξεις και προσωπικές της επιστολές, σε ένα υβρίδιο ντοκιμαντέρ και μεταχρονολογημένης αυτοβιογραφίας, το οποίο ωστόσο περιορίζεται σημαντικά από την αύρα μεγαλοαστικού δράματος που το περιβάλλει.