Lady Bird(2017)
Πρώτη προβολή: 01-03-2018
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-03-20
Η Γκρέτα Γκέργουιγκ, μία από τις πέντε μόνο γυναίκες που έχουν προταθεί ποτέ για Όσκαρ σκηνοθεσίας, δημιουργεί μια από τις πιο αληθινές ταινίες ενηλικίωσης που έχουν γίνει ποτέ.
Μάριος Μαύρος
Το coming of age της Greta Gerwig είναι τόσο μεστό που νομίζεις πως η σκηνοθέτις έχει μια γεμάτη και πλούσια φιλμογραφία στις πλάτες της.
Άγγελος Πολύδωρος
Η Γκέργουϊκ με επίκεντρο τη νεαρή Κριστίν, που προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της, έχει δημιουργήσει μια πλήρη ταινία, αναλύοντας και περιγράφοντας με τολμηρό ρεαλισμό και διεισδυτική ματιά την τοπική κοινωνία και τη μεσαία τάξη, όπως διαμορφώνονται λίγο μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου.
Μαριάννα Τσότρα
Η Gerwig σκηνοθετεί σπιντάτα, με νεύρο, ρυθμό και στυλιζάρισμα, κερδίζοντας υποψηφιότητες για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία και σενάριο, και συνολικά 83 νίκες σε βραβεία, και παραδίδει μια ταινία «μικρή» αφηγηματικά αλλά με τεράστιο συναισθηματικό εύρος, οικεία και νοσταλγική, μια από τις ομορφότερες ταινίες της χρονιάς.
Παρασκευή Γιουβανάκη
Το σκηνοθετικό ντεπούτο της Greta Gerwig αποτελεί αναμφισβήτητα ένα αληθοφανές, συγκινητικό πορτρέτο της γλυκόπικρης εφηβείας και κυρίως της ανεπανάληπτης εμπειρίας του λάθους.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Είναι ταυτόχρονα προσωπική και οικουμενική, και κυλάει με την ίδια αυτογνωσία κι ανεμελιά που επιδεικνύει και η περίπλοκη ηρωίδα της.
Νίκος Γαργαλάκος
Η ταινία αποπνέει αμεσότητα, ζεστασιά και μελαγχολία, διαθέτοντας τρυφερό χιούμορ και πολύ καλή αίσθηση του ρυθμού.
Ηλίας Φραγκούλης
2018-03-16
Έργο που σε συμφιλιώνει με πολλά πράγματα που ζητάμε να βρούμε σε τούτη τη ζωή, ένα μικρό αριστούργημα που μονάχα αφού τελειώσει θα αισθανθείς να λειτουργεί στο είναι σου, όλο και περισσότερο με τον χρόνο που περνά.
Πόλυ Λυκούργου
2018-03-18
To σκηνοθετικό ντεμπούτο της Γκρέτα Γκέργουιγκ - μια τρυφερή, πικρή, αστεία, ειλικρινής ιστορία ενηλικίωσης που δεν βλέπεις απλώς, αλλά ζεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-14
Εκτός από το διαμαντένιο σενάριο που έγραψε η Γκέργουιγκ, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη η δουλειά της στη σκηνοθεσία γιατί χώρεσε με χάρη τόσους χαρακτήρες σε ένα έργο και βρήκε χώρο στον κινηματογραφικό τους χρόνο, χωρίς να κάμψει το τέμπο ‒ διακριτικό της μαστόρικης κομεντί από μια κομεντιέν νεοϋορκέζικης πάστας.
Γιώργος Κωστίδης
Μια «Coming of Age» ταινία, χαρακτηριστικό δείγμα του είδους, η οποία αν και κινείται σε «γνώριμα νερά», έχει τον δικό της ιδιαίτερο χαρακτήρα και αποτελεί, σίγουρα, μια ευχάριστη προβολή.
Γιώργος Καραλιάς
Ό,τι χάνει η ταινία σε πρωτοτυπία, το κερδίζει σε συναίσθημα και θαλπωρή. Μπορεί τελικά να μην έχουμε την καλύτερη ταινία της χρονιάς, αλλά σίγουρα δεν θα χάσεις το χρόνο σου με το Lady Bird.
Απόστολος Πάππος
Το βρήκα λίγο αργόσυρτο στην αρχή. Μετά ξεκόλλησε, κύλησε, άρχισε να φτιάχνει μια ιστορία, σκιαγράφησε τους ήρωες και κυρίως την φοβερή Κριστίν, την «Lady Bird», που έχει κάτι παγερό και ελκυστικό μαζί, κάτι ονειροπόλο και διφορούμενο διαρκώς στο βλέμμα της.
Νίκος Δρίβας
Το Lady Bird αποτελεί μια άρτια δομημένη προσπάθεια και με αφετηρία ένα διαφορετικής φύσεως θέμα, μια πολύ ώριμη προσέγγιση και φυσικά τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες, καταφέρνει να δώσει πολλά από όσα περιμένει κανείς.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Μαζί με το The Florida Project είναι ότι κοντινότερο στη κορυφή έχει να επιδείξει φέτος ο αμερικάνικος -κατά κύριο λόγο- κινηματογράφος.
Αγγελική Στελλάκη
Φέρνοντας στο νου ταινίες όπως το Juno ή το Little Miss Sunshine, τρυφερές δημιουργίες που έχουν σε μεγάλο βαθμό να κάνουν με την οικογένεια, το Lady Bird αξιοποιεί στοιχεία του είδους mumblecore, του οποίου βασικό κομμάτι είναι και η ίδια η Γκέργουικ.
Σταύρος Γανωτής
Όπως και να έχει, η Gerwig έπλασε μια χαρακτηριστική περίπτωση έφηβης του τότε, του σήμερα, του αύριο. Και δεν θα κατάφερνε τίποτα αν δεν χρωμάτιζε την ιστορία της με όσα έμαθε από την ερμηνευτική της πορεία στον ανεξάρτητο χώρο.
zerVo
Εμφανώς με παρμένα στοιχεία από προσωπικά βιώματα των νεανικών της χρόνων στην Καλιφορνέζικη γενέτειρα της και με το ανεξάρτητο δημιουργικό πνεύμα του καλού της Noah Baumbach διάχυτο σε κάθε της φιλμική άρθρωση, η indie screen queen της τελευταίας δεκαετίας, Greta Gerwig, πραγματοποιεί το σκηνοθετικό της ντεμπούτο, με ένα φιλμ αντάξιο των προσδοκιών που άφησε να διαφανούν.
Γιάννης Παναγούλιας
Σκηνοθετικό ντεμπούτο για την Greta Gerwig (Frances Ha), μέσα από ιδιότυπα εκτελεσμένο dramedy, που θα ασχοληθεί με την εφηβεία, το χάσμα που χωρίζει τις παλαιότερες γενιές με την επαναστατικότητα των νεότερων και φυσικά, την καθημερινότητα σε επαρχιακή πόλη με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Τάσος Ντερτιλής
Η απολύτως ιδανική ταινία για το σημερινό εφηβικό κοινό, ιδιαίτερα το γυναικείο. Δύσκολο να το βρει στη χώρα μας αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Μακάρι να αποσπάσει την προσοχή που της αξίζει...
Λουκάς Κατσίκας
2018-03-10
Οποιοσδήποτε θεατής ανεξαιρέτως ηλικίας μπορεί να παρακολουθήσει το φιλμ, να το εισπράξει συναισθηματικά και να το απολαύσει, αρκεί να εκτιμήσει τις ταπεινές του προθέσεις και τη μεγάλη του καρδιά.
Λήδα Γαλανού
2018-03-08
Μια συγκρατημένη στη δομή της και γενναιόδωρη στα συναισθήματά της ταινία με μεγάλη χάρη, που ανασύρει από τη μνήμη την αφοπλιστική ερώτηση: «Τι θα συμβεί, αν αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου;»
Άρης Λεχουρίτης
Χωρίς να εντυπωσιάζει σκηνοθετικά, η Γκρέτα Γκέργουϊκ ντύνει με απλότητα όλα της τα πλάνα, διανθίζοντας τις δράσεις με έξυπνο χιούμορ χωρίς να λείπουν βέβαια και οι έντονες δραματικές στιγμές, σε ένα πραγματικά αξιόλογο ντεμπούτο που μένει αρκετά στο μυαλό με το σβήσιμο της οθόνης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Εκείνο που βασικά καταφέρνει η Γκέργουικ είναι να σκιαγραφήσει με λεπτομέρεια και επιμονή την πορεία Πασχαλίτσας, με ένα στιλ συγγενικό μ' εκείνο τόσο του Νόα Μπόμπακ όσο και του Γούντι Άλεν, με τη Σέρσα Ρόνιν (υποψήφια για το Όσκαρ ερμηνείας) να την αναπλάθει με ξεχωριστή δύναμη και πάθος.
Ακης Καπράνος
2018-03-12
Η Γκέργουικ προσπαθεί να διατηρήσει μια γλυκόπικρη ισορροπία, που τόσο εκτιμούν οι Αμερικανοί (ως γνωστόν, φοβούνται πολύ τα αιχμηρά σκοτάδια), το κάνει όμως με τρυφεράδα και γνήσια ευαισθησία. Και το δίδυμο των Σίρσα Ρόναν και Λόρι Μέτκαλφ αξίζει όσο σαράντα τέτοια φιλμ «ενηλικίωσης».
Ιάκωβος Γωγάκης
Η Γκρέτα Γκέργουιγκ δημιουργεί μια (εν μέρει) αυτοβιογραφική ταινία (καθόλου δραματοποιημένη και μελό) και επιδιώκει να αναδείξει τη συγκρουσιακή σχέση μάνας και κόρης, όχι πάντοτε με μια ξεκάθαρη και σαφή ματιά. Από την άλλη, με σαφήνεια καταγράφει τη σημερινή πραγματικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι δύο όχθες, ο συντηρητισμός και η πρόοδος, είναι πανταχού παρούσες στο έργο της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-03-06
Με την απλότητα στην καταγραφή φυσικών σκηνών καθημερινότητας στο σχολείο και στο σπίτι της Πασχαλίτσας, αλλά και με το εύστροφο, διακριτικό χιούμορ της, η ταινία κερδίζει την προσοχή και τη συμπάθειά σου, χωρίς όμως ποτέ να γίνεται κάτι που θα αποκαλούσες αξέχαστο.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η ιστορία ενηλικίωσης μιας 17χρονης στο Σακραμέντο του 2002, λίγο πριν την αναχώρησή της για σπουδές, δοσμένες με τρυφερή παρατηρητικότητα, έξυπνο χιούμορ, και ανάλαφρο ρυθμό από την πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτη-Γκέργουικ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-03-04
Δεν μπορούμε να μη βγάλουμε το καπέλο στην Γκέργουικ για τον απολαυστικό, συγκινητικό, χιουμοριστικό και πάνω από όλα επιδέξιο τρόπο με τον οποίο δίνει το χαρακτήρα της Ladybird. Τόσο ανθρώπινο, ρεαλιστικό και αφοπλιστικό κοριτσίστικο πορτρέτο είχαμε καιρό να δούμε.
Χρήστος Μήτσης
2018-03-02
Χαριτωμένη και casual ιστορία ενηλικίωσης, η οποία στη ζορισμένη προσπάθειά της να είναι γλυκόπικρα διασκεδαστική, αγκιστρώνεται σε όλα τα κλισέ του ανεξάρτητου σινεμά.
Απόστολος Κίτσος
Επαναπαύεται σε συγκαταβατικές νόρμες, δεν τολμά να γίνει επώδυνα δεικτική και ο σαρκασμός της ξύνει επιδερμικά τις σάρκες των συμβάσεων της αμερικανικής μεσοαστικής κοινωνίας. Ενώ η σκηνοθετική της ματιά σπάνια ξεφεύγει από την ευκολία/παγίδα της πινακοθήκης χαριτωμένων συμπεριφορών.
Νάκης Αντωνίου
Αν δεν την παρακολουθήσεις με ιδιαίτερες απαιτήσεις, είναι μια καλή, χαλαρή ταινία, με ωραίες ερμηνείες γιατί η Laurie Metcalf (που υποδύεται τη μητέρα της πρωταγωνίστριας) είναι απόλαυση στο δραματικό του ρόλου της.
Κωνσταντίνος Σολδάτος
Σε μία μονοδιάστατη παράσταση απλότητας, η Saoirse Ronan και η Laurie Metcalf προσπαθούν μέσα από την εσωτερική και εξωτερική σύγκρουση στο ρόλο μητέρας και κόρης να κρατήσουν το ενδιαφέρον στην λίγο χλιαρή,ανιαρή και όχι ξεχωριστή ταινία.
