Ο Θάνατος του Στάλιν(2017)
(The Death of Stalin) | Πρώτη προβολή: 08-03-2018
Γιώργος Χρήστου
Λίγο από ιστορία και πολύ από παρωδία ανακατεύονται και δημιουργούν αυτό το μικρό αριστούργημα. Γνωστοί ηθοποιοί ενώνουν τις δυνάμεις τους με ένα εξωφρενικό σενάριο και μας μαθαίνουν ιστορία με τον πιο ευχάριστο τρόπο.
Νίκος Γαργαλάκος
Με τον τολμηρό Ιανούτσι και το καστ του να είναι σε δαιμονιώδη φόρμα (καταπληκτικοί οι Μπιλ, Μπουσέμι, scene stealer ο Τζέισον Άιζακς), το «The Death of Stalin» γίνεται μια ταινία που μιλά με σαρδόνιο χιούμορ για ένα πολύ ζοφερό κεφάλαιο της Ιστορίας, ψέγοντας περιστατικά και συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται είτε αυτούσια είτε παραλλαγμένα μέχρι σήμερα. Πετυχαίνει, λοιπόν, αυτό που σίγουρα ήταν ο πρωταρχικός στόχος: Να προκαλεί τον γέλωτα και ταυτόχρονα να σοκάρει.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-03-20
Βασίζεται μεν στη γραφική νουβέλα των Φάμπιεν Νούρι και Τιέρι Ρόμπιν, αλλά κατευθύνει το καστ του (ο Στιβ Μπουσέμι στον κόντρα ρόλο του Νικίτα Χρουστσόφ, ο Τζέφρι Τάμπορ ως αποσυντονισμένος και άσχετος με την πραγματικότητα Γκέοργκι Μάλενκοφ και ο εξαιρετικός Σάιμον Ράσελ Μπιλ ως ραδιούργος Λαβρέντι Μπέρια) με διάθεση τρολ και ακρίβεια ντράμερ.
Ελένη Ουλάνη
Ένα εξαιρετικό δείγμα μαύρης κωμωδίας που καταφέρνει να προσεγγίσει μια ζοφερή ιστορική περίοδο με τον πιο καυστικό, τολμηρό και αντισυμβατικό τρόπο.
LORD NICHOLAS
Αρκετά αστεία, καλές ερμηνείες, δυνατό σενάριο, με μαύρο χιούμορ, αν και ξεπερνά κάποιες φορές τα όρια της υπερβολής για να δείξει την γύμνια που αφήνει πίσω του ένας δικτάτορας, παραγνωρίζοντας το ρόλο που έπαιξε ο Στάλιν στην έκβαση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και βλέποντας μόνο τα προφανή εγκλήματα κατά των αντιφρονούντων.
Νίκος Δρίβας
Μία ταινία που αποτελεί ενδιαφέρουσα κινηματογραφική εμπειρία, στο είδος της δεν συγκρίνεται με κάποια που έχετε ζήσει πρόσφατα (ξεχωριστά από την άποψη που θα έχετε), με το The Death Of Stalin -παρά τα όποια ελαττώματα του- σίγουρα να συζητιέται για πολύ καιρό όσον αφορά τις προεκτάσεις που έχει το στόρι.
Ακης Καπράνος
2018-03-18
Ο Αρμάντο Ιανούτσι, βλέπετε, μπορεί να είναι ιταλικής καταγωγής, είναι όμως γεννημένος στη Γλασκώβη και έτσι φτιάχνει μια ταινία φλεγματικού αλλά και σουρεαλιστικού χιούμορ που πατάει πολύ σε μια αγγλόφωνη (δεν θα πω βρετανική!) παράδοση που ξεκινά από τους Μόντι Πάιθον και φτάνει μέχρι τον Τομ Μπάσμαν (ποιος θυμάται το ξεκαρδιστικό «Ωχ, Αποκάλυψη!» που είχε σκίσει εδώ το 1986;).
Λήδα Γαλανού
2018-03-16
Ο Σκοτσέζος Αρμάντο Ιανούτσι και δημιουργός του «Veep» βασίζεται σ' ένα γαλλικό κόμικς για να στήσει μια κατάμαυρη, πανέξυπνη, σύνθετη και ξεκαρδιστική (ακόμα κι αν σε στιγμές αγγίζει το μπουρλέσκ) πολιτική σάτιρα, όχι φυσικά για τις σκοτεινές πτυχές της Σοβιετικής Ενωσης, αλλά για κάθε περίπτωση πολιτικής φιλοδοξίας και δίψας για δύναμη στην Ιστορία αλλά κυρίως στη σημερινή πραγματικότητα.
Αγγελική Αντωνίου
To The Death of Stalin (Ο Θάνατος του Στάλιν) είναι μια ξεκαρδιστικά χαοτική κωμωδία υστερίας με πνευματώδη διάλογο και ικανοποιητική πολιτική σάτιρα, που με τους απειλητικούς χαρακτήρες της και το έξυπνο χιούμορ της αποτελεί μια από τις πιο διασκεδαστικές ταινίες που είδαμε τελευταία.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Φυσικά και δεν μιλάμε για πολιτική ταινία, ή για μια ταινία όπου θα μάθεις ιστορία. Όλα εδώ γίνονται με γκροτέσκ διάθεση, όπου με σύμμαχο ένα υπέροχο cast που αποτελείται από τους Steve Buscemi, Jeffrey Tambor, Jason Isaacs και πολλούς άλλους, ο Iannucci συνθέτει μια δηλητηριώδη φάρσα...
Αγγελική Στελλάκη
Μην περιμένει κανείς ότι θα δει μια ρεαλιστική καταγραφή του τι συνέβη στη Σοβιετική Ένωση μετά τον Στάλιν (η ταινία βασίζεται άλλωστε σε graphic novel), παρ' όλα αυτά ο έμπειρος στην πολιτική σάτιρα Ιανούτσι καταφέρνει να αναδείξει τη γελοιότητα που συχνά κρύβεται στον ολοκληρωτισμό, καθώς και την επικινδυνότητα του.
Τάσος Ντερτιλής
Αμετανόητοι νοσταλγοί του Σταλινισμού μακριά! Οι υπόλοιποι θα το λατρέψετε.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
Για κάποιον που θέλει να διασκεδάσει, μέσα από ευφυή υποκριτική, είναι ιδανική! Για κάποιον που θέλει, όμως κάτι παραπάνω, ίσως να ψελλίσει κι ένα κρίμα, κάπου ανάμεσα στον γέλωτα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-03-10
Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Αρμάντο Ιανούτσι ποντάρει έξυπνα στη χιουμοριστική αποδόμηση ενός κρίσιμου ιστορικού γεγονότος, όπως ο θάνατος του «πατερούλη», για να δώσει τη σπαρταριστή εικόνα του πολιτικού καθεστώτος της ΕΣΣΔ.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-03-12
Ήταν μια πολύ σκληρή, πολύ τρελή και εν τέλει πολύ αστεία περίοδος την οποία ο Ιανούτσι αντιμετωπίζει ισορροπώντας ανάμεσα στη σοβαρότητα της Ιστορίας και στην γκροτέσκα αισθητική του κόμικ.
Θανάσης Πατσαβός
2018-03-08
Ο κωμικός συγχρονισμός, οι δηλητηριώδεις ατάκες και ο ρυθμός πολυβόλου είναι σχεδόν δεδομένα για τα ταλέντα του Ιανούτσι, και ο «Θάνατος του Στάλιν» δεν απογοητεύει, «κλειδώνοντας» άκρως αποτελεσματικά το θαυματουργό καστ, τους σαρκαστικούς διαλόγους και τους αυτοσχεδιασμούς των ηθοποιών με το εξεζητημένο ύφος μιας τραγικοκωμωδίας εποχής, χωρίς μάλιστα να αποφεύγει τις πιο σκοτεινές πτυχές της.
Χρήστος Μήτσης
2018-03-14
Αντιεξουσιαστική σάτιρα με καταιγιστικούς διαλόγους και σπιρτόζικο μαύρο χιούμορ, η οποία φλερτάρει, χωρίς όμως τελικά να αγκαλιάζει, την εύκολη φάρσα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-04
Ο Σκοτσέζος σεναριογράφος και σκηνοθέτης εδώ και δεκαετίες σιχαίνεται και εμπνέεται από τους τυράννους, και γνωρίζει πώς να υφάνει μια μυθοπλασία ικανή να τους ρεζιλέψει.
Παναγιώτης Μήτσικας
2018-03-06
Με το βρετανικό κινηματογράφο, πως τα πας; Μήπως είχες δει και το «In the Loop»; Αν απάντησες ναι στα παραπάνω και θέλεις να απολαύσεις ποιοτικό κινηματογράφο με σαρδόνιο χιούμορ και διάφορες έξυπνες πολιτικές αναφορές, σπεύδεις!
Λουκάς Κατσίκας
Ο σκηνοθέτης του «In the Loop», μιας από τις καλύτερες κινηματογραφικές σάτιρες των τελευταίων δεκαετιών, επιστρέφει με μια ακόμη χιουμοριστική επίθεση στα διαχρονικά κακώς κείμενα της πολιτικής. Μόνο που αυτή τη φορά αστοχεί κωμικά, καταλήγοντας σε μια εύκολη, ελάχιστα διασκεδαστική και σχεδόν μοχθηρή φάρσα.
Τατιάνα Καποδίστρια
Βρετανικό χιούμορ και λαμπρό καστ σε μια κατά στιγμές εμπνευσμένη παρωδία όσων παρασκηνιακών, τραγελαφικών συνέβησαν στα υψηλότατα κλιμάκια του Κόμματος μετά από τον αιφνίδιο θάνατο του Στάλιν το 1953.
Άγγελος Πολύδωρος
Θα ενοχλήσει τους φίλους και οπαδούς ενός ανθρώπου που χάραξε την ιστορία με το δικό του τρόπο, αλλά για τους υπόλοιπους καταφέρνει με ένα σαρδόνιο ύφος να απεικονίσει όλη την τρέλα και την απανθρωπιά των ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Δημοσθένης Χριστόπουλος
Τα αστεία πάνω στα οποία βασίζεται δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από μια ατέλειωτη αναπαραγωγή κλισέ για τη Σοβιετική Ένωση, πέρα για πέρα ξεπερασμένων μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου αλλά όχι λιγότερο αντιδραστικών με τα χρόνια και τελικά, ο «Θάνατος του Στάλιν» -ειδικά για όσους γνωρίζουν εξαρχής το τέλος- χάνει πολύ νωρίς τόσο το ενδιαφέρον του όσο και την έμπνευσή του.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-03-02
Είναι στιγμές που σίγουρα γελάς, ο περιορισμός όμως σε φαρσοειδή στοιχεία της όλης πολιτικής κατάστασης στη Σοβιετική Ένωση στη διάρκεια της μεταβατικής χρονιάς του 1953, αδυνατίζει την πρόθεση του Ιανούτσι και των συν-σεναριογράφων του...
zerVo
Το παραλήρημα κάποιου Armando Iannucci, εκ της παγκοσμίως φημισμένης για την καλλιτεχνική της παιδεία και κουλτούρα Σκοτίας, αποξαρχής είναι προφανές πως έχει σκοπό να προσβάλλει πρόσωπα και μνήμες, επιμένοντας να δείχνει τον νεκρό Στάλιν πεσμένο κατάχαμα και κατουρημένο πάνω στην μοκέτα του, υποτιθέμενα για να βγάλει γέλιο, σαφώς από τους ομοίας πολιτικής του προσέγγισης θεατές.
