Σέρλοκ Ζουμπόμς(2018)

(Sherlock Gnomes) | Πρώτη προβολή: 22-03-2018

Με το ίδιο κέφι αλλά χωρίς το χιούμορ της προηγούμενης ταινίας, επικεντρώνεται στην περιπέτεια με σύμμαχο το τέλειο animation που προσφέρει η σημερινή τεχνολογία...

Μετά την επιτυχημένη παρωδία του Σεξπηρικού Ρωμαίου και της Ιουλιέτας του, οι δημιουργοί του επιστρέφουν με μια παρωδία της βρετανικής αστυνομικής λογοτεχνίας και με άπειρες ανατρεπτικές ιδέες που κάνουν αυτό το ταξίδι στην πρωτεύουσα, απολαυστικό για μικρά και μεγαλύτερα σινεφίλ παιδιά.

Μετά τον Σαίξπηρ, το χαριτωμένο νανο-καρτούν φέρνει στα μέτρα του τον διάσημο ήρωα του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, ο οποίος προσθέτει σασπένς και μυστήριο σε μια εξίσου κεφάτη, αν και λιγότερο αστεία παραμυθένια περιπέτεια.

Ο Τζόνι Ντεπ παρλάρει όμορφα σαν Σέρλοκ, οι ενοράσεις του που έχουν κάτι από τα χαρακτικά του Έσερ είναι όμορφα φευγάτες, η πλοκή έχει σχετικό καλαμπούρι με πολλές αναφορές από εδώ κι από εκεί και η ώρα περνάει ευχάριστα.

Το φλεγματικό βρετανικό χιούμορ ίσως αποδίδει καλύτερα στην πρωτότυπη έκδοση που τις φωνές τους δανείζουν πληθώρα γνωστών ηθοποιών, όπως Τζέιμς ΜακΆβοϊ, Τζόνι Ντεπ, Έμιλι Μπλάντ και Μάικλ Κέιν. Το βασικό πρόβλημα της ταινίας είναι ότι δεν έχει ξεκάθαρο κοινό, είναι αρκετά παιδικό για μεγάλους, αλλά έχει ορισμένα «μεγαλίστικα» στοιχεία που ίσως δεν αρμόζουν σε παιδιά, είτε στους διαλόγους, είτε για παράδειγμα στον νάνο με το τάνγκα μαγιό.

Ο μύθος του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας συναντά τον Σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ... στον κήπο του σπιτιού σας.

Ο Ζουμπαίος και η Ιουλιέτα της πρώτης ταινίας, και το πορσελάνινο συνάφι τους, μπλέκουν σε στερεότυπη περιπέτεια, μαζί με τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Ζουμπόμς, σε αυτή την πλαδαρή ταινία.

Με τον σκηνοθέτη να μην νοιάζεται ιδιαίτερα για να φροντίσει το στόρυ του, αφήνοντας σημαντικά ξεκρέμαστη σε σχέση με τα προηγούμενα, την προσθήκη του ιδιότροπου ντετέκτιβ και του κολλητού του, το σύνολο δεν λειτουργεί σωστά, δεν πιάνει τον σφυγμό της πλατείας, ούτε και της μοιράζει συναίσθημα όπως θα όφειλε, με συνέπεια να μιλάμε εντέλει για μια μη πετυχημένη διαδοχή, ενός κινούμενου σχεδίου που στήριξε προσδοκίες σε στούντιο και κοινό, πως θα εξελιχθεί σε σίριαλ.

Ο σκοπός της χαλαρής ψυχαγωγίας επιτυγχάνεται, στο τέλος ένα παιδί μπορεί να μην ρωτήσει ποτέ ποιος είναι τελικά αυτός ο ντετέκτιβ και γιατί φέρεται έτσι και αν το τελικό αποτέλεσμα έχει απήχηση στα ταμεία, ετοιμαστείτε για πολλές ζουμποταινίες στο μέλλον.

Οι homies του πρωτότυπου, αν βάλουν τον πήχη των προσδοκιών τους χαμηλότερα, δεν θα περάσουν άσχημα. Να το δουν οι λάτρεις της αστυνομικής μυθολογίας αλλά οι φανατικοί των βιβλίων θα νοσταλγήσουν τη μαστοριά τους κι εκείνοι των επί οθόνης αποστολών με Ντάουνι Τζ. – Λο και Κάμπερμπατς – Φρίμαν θα χαμογελάσουν τρώγοντας φλασιά και θα επιστρέψουν σ' αυτές τρέχοντας. Για τα παιδιά τους, είναι πιο... κατάλληλο. Οι animaniacs ας μην το χάσουν, αλλά θα του προσάψουν πράγματα. Αν δεν μπορείς τα ελληνικά ή τα μικιμάου, θα κάνεις έγκλημα. Οι του fan club του Τζόνι Νεπ, ψάξτε «αλλού» την πρωτότυπη αγγλόφωνη εκδοχή: σπικάρει (ωραία) τον Σέρλοκ.

Κωμωδία δράσης, μ' ένα μάλλον γραμμένο στο πόδι σενάριο, που απευθύνεται αποκλειστικά σε μικρά παιδιά, γι' αυτό και προβάλλεται μόνο μεταγλωττισμένη.

Οι ντετέκτιβ είναι ίδιοι, όπως τους έχουμε δει εκατοντάδες φορές, χωρίς να δίνουν κάτι το καινούργιο σε αυτή την ταινία, είναι παράταιροι με αυτούς τους χαρακτήρες που ανήκουν σε αυτό το μικρόκοσμο. Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι αυτοί οι χαρακτήρες θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιονδήποτε περιβάλλον, δεν έχουν μία συγκεκριμένη ταυτότητα, μία δική τους προσωπικότητα.