Γκαστόν, ο Γκαφατζής(2018)

(Gaston Lagaffe) | Πρώτη προβολή: 12-04-2018

Σε κάθε περίπτωση αποτελεί μια ευχάριστη πρόταση, αλλά περισσότερο για οικογένειες με μικρά παιδιά (προβάλλεται εξάλλου και μεταγλωττισμένο) για τα οποία προορίζονται κυρίως τα αστεία με μπουγελώματα και εκκεντρικούς χαρακτήρες με ...ιδιαίτερα ντυσίματα και χτενίσματα.

Μεγάλη, πανάκριβη για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα παραγωγή, και χιούμορ που δεν είναι βέβαιο ότι θα συλλάβει το Ελληνικό κοινό.

Το άνοιγμα της περιπέτειας του Γκαστόν σε ένα μεγαλύτερο και πιο απαιτητικό σκηνικό όπως είναι το κινηματογραφικό δεν γίνεται πάντα αποτελεσματικό. Κι ας υπάρχουν κάποιες πραγματικά σουρεαλιστικές σκηνές που βγάζουν λίγο γέλιο ή οι φιλότιμες και γουστόζικες ερμηνείες όλων σχεδόν των πρωταγωνιστών.

Κωμωδία που εξαντλεί τις γκάφες και τις ιδέες της γρήγορα, ορθώς προβάλλεται και μεταγλωττισμένη, προσιτή στις μικρές ηλικίες στις οποίες απευθύνεται.

Σε ορισμένες στιγμές μια πραγματικά χαριτωμένη ταινία, σε άλλες (τις περισσότερες) μια μπαλαφάρα.

Αδέξια μεταφορά των σλάπστικ περιπετειών ενός δημοφιλούς καρτούν αντιήρωα, οι οποίες συνωστίζονται σε μια προσχηματική πλοκή και προσωποποιούνται σε μια άτυχη επιλογή πρωταγωνιστή.

Τεμπελοεναλλακτικό φρικιό-ασκούμενος φέρνει τα πάνω κάτω σε μια παριζιάνικη start up εταιρεία, σε αυτή την κακοφτιαγμένη, ουτιδανή, χαζή και άθλια παιγμένη μεταφορά του κλασικού γαλλικού κόμικ.

Ο διάσημος «χάρτινος» ήρωας του Βέλγου κομίστα Αντρέ Φρανκέν σε συσκευασία αχρείαστης οικογενειακής κωμωδίας που μιλάει και... ελληνικά.

Όχι, εκτός αν διάβαζες τις ιστορίες στα τεύχη (πιθανώς θα απογοητευθείς, όμως), είσαι της francophone κουλτούρας (αλλά δεν προσέχεις πού αράζεις τα κουτσούβελα) ή βγάζεις μεροκάματο στον οπτικό τομέα στο σινεμά (και αντέχεις τις κρυάδες).