Η Τελευταία Σημαία(2017)
(Last Flag Flying) | Πρώτη προβολή: 17-05-2018
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ταινία μπάντι-μπάντι-μπάντι, ταινία «δρόμο παίρνω - δρόμο αφήνω», μετα-πολεμική αργοκαυστική σάτιρα, μετα-θάνατον τραγέλαφος, ταινία πολυσύνθετη πολυσυλλεκτική και τόσο μα τόσο απλή.
Σωτήρης Χάιδας
Μια πολύ γλυκιά, συγκινητική ταινία με απίστευτες ερμηνείες, διαλόγους δουλεμένους και τρελούς αυτοσχεδιασμούς από λαμπρούς ηθοποιούς των οποίων η χημεία είναι πραγματικά μια αποκάλυψη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-05-18
Ο πένθιμος τόνος της ταινίας ανεβαίνει συνεχώς από τη ζωηρή, σχεδόν σαν παντομίμα, ερμηνεία του Μπράιαν Κράνστον, με φυσικό αντίδοτο την ενοχική μακαριότητα του Φίσμπερν.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-05-20
Το ταξίδι τους, πλημμυρισμένο από μικροεμπόδια, ανατροπές, δυσάρεστες ή ευχάριστες εκπλήξεις και σταθμούς που δεν είχαν προβλέψει από πριν, δίνει την ευκαιρία στον Λινκλέιτερ για τη δημιουργία ενός πολύ τρυφερού, πολύ ανθρώπινου αλλά και αρκετά χιουμοριστικού road movie, η δράση του οποίου στηρίζεται περισσότερο στα όσα λέγονται και λιγότερο στα όσα γίνονται.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Μια ωδή στην ανδρική φιλία, στους ανδρικούς κώδικες σχέσεων, εν μέσω αντιπολεμικών μηνυμάτων, προσπαθεί να στήσει εδώ ο R. Linklater, με κύριο εκφραστικό μέσο τους διαλόγους και την πρόζα, που ωστόσο δεν αποδίδουν τα πρέποντα. Το αποτέλεσμα συνολικά άνισο αν και με αξιόλογες ερμηνείες.
Δημήτρης Μπαμπούλης
Είναι μία ταινία που διαθέτει εξαιρετικές ερμηνείες, δίνει στον θεατή αρκετή τροφή για σκέψη, έχει τις στιγμές της, αλλά φλυαρεί υπερβολικά, κάνοντας στατική την ροή και αδρανοποιώντας το ενδιαφέρον του θεατή.
George Christou
Μια όχι εντυπωσιακή, αλλά οπωσδήποτε τίμια ταινία, που κρύβει σημαντικές απόψεις για τον πόλεμο, μέσα στους διαφορετικούς χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Ένα στοχαστικό road movie που ξεχειλίζει από χιούμορ, μελαγχολία και μεταμέλεια, καθώς εξετάζει τις διαρκείς συνέπειες επιλογών που πάρθηκαν στο χωνευτήρι του πολέμου, με τούς καλογραμμένους διαλόγους του Linklater και του Ντάριλ Πόνικσαν, που συνυπογράφει το σενάριο και μαζί με τις μεστές ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών Bryan Cranston, Steve Carell, και Laurence Fishburne, να κρατούν το ενδιαφέρον του θεατή.
Νίκος Δρίβας
Μιλάμε για μια ενδιαφέρουσα ταινία με το Last Flag Flying να μην ανήκει στις κορυφαίες του σκηνοθέτη, ωστόσο ακόμα και έτσι αποδεικνύει γιατί αποτελεί μια από τις πιο σταθερές λύσεις του Χόλιγουντ αυτή τη στιγμή.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο Λινκλάιτερ, με λίγο βραδύτερο ρυθμό προς το δεύτερο μέρος, έχει κάνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία-οδοιπορικό, με απόλυτους χαρακτήρες, ερμηνευμένους στιβαρά και από τους τρεις πρωταγωνιστές και φυσικά με ένα προβλεπόμενο φινάλε που στηρίζεται στο τρίπτυχο που σχολιάζεται σε όλη τη διάρκεια του φιλμ.
Πάνος Αχτσιόγλου
2018-05-16
Ο σκηνοθέτης του «Μεγαλώνοντας» διασκευάζει το στοχαστικό μυθιστόρημα του Ντάριλ Πόνισκαν παραδίδοντας, ταυτόχρονα με το άτυπο σίκουελ του «Τελευταίου Αποσπάσματος» του 1973, μια ώριμη και βουβά σπαρακτική ματιά στις αθεράπευτες πληγές που ανοίγει ο πόλεμος στις ψυχές των ανθρώπων.
Αγγελική Στελλάκη
Η Τελευταία Σημαία είναι μια ταινία με πολιτικές προεκτάσεις από έναν από τους πιο ενδιαφέροντες σύγχρονους Αμερικανούς δημιουργούς. Δεν έχει πάντα τις καλές της στιγμές, αλλά δείχνει τι μπορεί ο Λινκλέιτερ να κάνει και σε ένα διαφορετικό είδος.
Τάσος Ντερτιλής
Στη διασκευή του ο Λινκλέιτερ αποσπά εξαιρετικές ερμηνείες από το καστ, δείχνει μεγάλο ταλέντο στην καταγραφή της καθημερινής λεπτομέρειας αφού προτίμησε να γυρίσει την ιστορία του σαν ταινία εποχής και δίνει ψυχολογικό βάθος στους χαρακτήρες αλλά δυστυχώς τους αφήνει να μιλάνε πολύ, επιβαρύνοντας έτσι με μια όχι και τόσο ευπρόσδεκτη θεατρικότητα την ταινία εκεί που θα έπρεπε να ακολουθήσει τους κανόνες του road movie.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-05-10
Χαμένη ευκαιρία από τον Λίνκλεϊτερ να κάνει ένα πιο ουσιώδες σχόλιο επάνω στη σύγχρονη πολεμική αμερικανική Ιστορία, ωστόσο ως δραματική κομεντί – road movie είναι παλιομοδίτικη μεν, αδιαμφισβήτητα συμπαθέστατη δε, με αξιόλογες ερμηνείες από το ανδρικό τρίο.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2018-05-12
Πιο πολιτικός και «θυμωμένος» από ποτέ, ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ ρίχνει το βλέμμα του στα ανοιχτά τραύματα της Αμερικής όμως δεν καταφέρνει ποτέ να μετατρέψει την αφήγησή του σε ένα πραγματικά ισχυρό συναισθηματικό μανιφέστο.
Λήδα Γαλανού
2018-05-14
...μια ταινία έντιμη, αν και υπερβολικά προφανής στα πολιτικά της νοήματα, πράγμα που αυτόματα την κάνει και πιο επιφανειακή συναισθηματικά.
zerVo
2018-05-08
Για δεύτερη συνεχόμενη φορά - μετά το αναιμικό Everybody Wants Some - ο αγαπημένος Richard Linklater, δείχνει τάσεις εσωστρέφειας και μοιραίας λύπησης προς τους ήρωες του, στερώντας τους την δυνατότητα να αναδείξουν με τις ατάκες τους ένα καυστικό χιούμορ που θα πετούσε ευθείες βολές προς τους συμπατριώτες υπεύθυνους των παγκόσμιων σφαγών που έχουν διοργανώσει.
Χρήστος Μήτσης
2018-05-06
Ένα γλυκόπικρο αλλά χωρίς πειστικούς χαρακτήρες road movie με ανώδυνη πολιτική «κριτική».
Τατιάνα Καποδίστρια
Τρεις βετεράνοι του Βιετνάμ ξανασμίγουν μετά από δεκαετίες με αφορμή το θάνατο του γιου του ενός στο Ιράκ, σε αυτή την άνευρη μίξη πατριωτικού στοχασμού και μεσήλικης κωμωδίας...
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-05-04
Η πιο αδιάφορη από τις ταινίες του Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-05-02
Η «Σημαία» έχει στοιχεία που αξίζουν την προσοχή μας (η σύνδεση του Βιετνάμ με το Ιράκ, οι τρεις πόλοι του αμερικανικού πολιτισμού - θρησκεία, μιλιταρισμός και μικροαστική ηθική), όμως όλο αυτό το «ταξίδι» εκτός του ότι δεν δείχνει να μας αφορά, είναι ολότελα αχρείαστο και βαρετό.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
Το Last Flag Flying είναι από αυτές τις περιπτώσεις που, εγκλωβισμένο στον ναρκισσισμό του, νομίζει πως είναι κάτι παραπάνω από αυτό που είναι. Κρίμα, ιδίως για τους ηθοποιούς, που θα μπορούσαν να αφιερώσουν τον χρόνο τους σε κάτι πιο ουσιώδες, από ένα ατακαδόρικο roadtrip οκνηρίας...
