Magic Mike XXL(2015)

Πρώτη προβολή: 09-07-2015

Η ακομπλεξάριστη υποκριτική των ηθοποιών, σε συνδυασμό με την ανάλαφρη σκηνοθεσία, ακυρώνουν τις όποιες ελλείψεις του σεναρίου, το οποίο κατά τ" άλλα διακατέχεται από παλμό εφάμιλλο των χορευτικών που απεικονίζονται στην ταινία (που είναι εκπληκτικά). Συνολικά, το αποτέλεσμα είναι απολύτως χορταστικό και ξεκαρδιστικό.

Με ένα μεγάλο μεσαίο κινηματογραφικό κεφάλαιο στη μέση του πουθενά, όπου ο Τσάνινγκ Τέιτουμ συναντά μια παλιά του αγαπημένη, την Τζέιντα Πίνκετ, σε έναν οίκο χορευτικής ανοχής με πελάτισσες ενδυναμωμένες και υπερήφανες Αφροαμερικανίδες, το Magic Mike είναι βασικά ένας ατελείωτος κινησιολογικός αισθησιασμός, με την ψυχολογική τσαχπινιά της σώψυχης εξομολόγησης επιφανειακών ανδρών που δεν διασκεδάζουν όσο δείχνουν με το κορμί τους και, εκτός από την ανασφάλεια μιας εποχικής δουλειάς, περνάνε και τα υπαρξιακά τους – άνθρωποι είναι κι αυτοί....

Ναι, μπορεί να μην έχει την σοβαρή ρεαλιστική αντιμετώπιση της πρώτης ταινίας, αλλά είναι ελαφρύτερη, πιο αστεία και με χορογραφίες που κόβουν την ανάσα. Και εγώ για να πω την αλήθεια την απόλαυσα και την εκτίμησα για αυτό που είναι.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το «Magic Mike ΧΧL» είναι μια ΧΧL σαχλή ταινία, αλλά πώς μπορείς να την κατηγορήσεις για οτιδήποτε, όταν είναι τόσο διασκεδαστική;

Διασκεδαστικό και απόλυτα ψυχαγωγικό φιλμ που επικεντρώνεται περισσότερο στο μουσικοχορευτικό επίπεδο τύπου "Step Up", χωρίς την διαγωνιστική παράμετρό του και ελάχιστα στην ίντριγκα.

Το sequel τρία χρόνια μετά, έρχεται να βάλει τα πράγματα στη θέση τους καθώς ναι, είναι αυτό ακριβώς που περιμένει να δει κάποιος κρίνοντας από την υπόθεση του φιλμ.

Συγχωρεμένο για το γεγονός πως κάθε δευτερόλεπτο που περνάει νομίζεις πως από κάπου θα σκάσει ο Ρομπ Σνάιντερ ή τουλάχιστον ο Μποράτ για να αποκαλύψει πως αυτό που βλέπεις είναι ένα mockumentary και δεν μπορεί να είναι δυνατόν να το βλέπεις έστω και στα ψέματα, το «Magic Mike XXL» δεν είναι τελικά ούτε μια τσιχλόφουσκα.

Αν σας άρεσε η πρώτη ταινία, τότε η δεύτερη θα σας κρατήσει το ενδιαφέρον, αν και δεν διαθέτει την αιχμή του πρώτου Magic Mike.

Διασκεδαστική, με συμπαθείς χαρακτήρες με γραμμωμένες κορμάρες, καλό χιούμορ και ακόμα καλύτερες προθέσεις: «ναι» σε όλα τα παραπάνω. Τίποτα περισσότερο, όμως – η ίδια η ταινία έχει την αυτογνωσία να το εκφράζει.

Πληθωρικό, σέξι και καλοκαιρινό, το «Magic Mike XXL» δεν πουλά πνευματική διασκέδαση. Τα πράγματα εδώ αφορούν στα βασικά.

Το φιλμ λοιπόν αποτελεί μια πράγματι διασκεδαστική και έντονα καλοκαιρινή κομεντί που θα ικανοποιήσει πλήρως το (γυναικείο κυρίως) κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Το απόλυτα προσχηματικό σενάριο ξεστρατίζει σε άχρηστες, αφελείς υποπλοκές (το κλαμπ της Ρομ), οι οποίες δεν προσθέτουν απολύτως τίποτα ούτε στη βασική πλοκή ούτε στην ανάπτυξη των –χάρτινων– χαρακτήρων.