Sicario 2: Η Μάχη των Εκτελεστών(2018)
(Sicario: Day of the Soldado) | Πρώτη προβολή: 28-06-2018
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Το φιλμ διαθέτει τις αψεγάδιαστες σκηνές καταιγιστικής δράσης μιας άρτιας σκηνοθετημένης, από την ίδια την αμερικάνικη κυβέρνηση, απαγωγής, δομώντας ταυτόχρονα έναν ξεκάθαρο σκηνοθετικό ειρμό και χωρίς να «θολώνει τα νερά», άσχετα αν η εν λόγω ταινία είναι πράγματι «τρελή» και βασισμένη στην παρανοϊκή πραγματικότητα που ισχύει εδώ και χρόνια στην κεντρική και λατινική Αμερική, με κύριους πρωταγωνιστές τους «βαρόνους» των καρτέλ ναρκωτικών...
Αγγελική Αντωνίου
Το Sicario: Day of the Soldado ( Sicario 2: Η Μάχη των Εκτελεστών ) του Stefano Sollima είναι μια συνεπής στο είδος της ταινία, ηθικά πολύπλοκη, με ασυμβίβαστους χαρακτήρες και ικανοποιητική αφήγηση, που συνεχίζει άξια την επιτυχία του πρώτου Sicario χωρίς όμως να του μοιάζει ή να συγκρίνεται με αυτό.
Νίκος Δρίβας
Είναι μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ταινία, που έχει δράση, καλοστημένες σκηνές και διαλόγους, εντυπωσιακό ρυθμό ανά σημεία και γενικότερα όλα όσα περιμένεις από μια τέτοια προσπάθεια.
Ηλίας Φραγκούλης
2018-06-20
Θα περίμενε κανείς τον... όλεθρο μπροστά στη σύγκριση με το «Sicario» του Βιλνέβ, όμως ο Σολίμα κάνει την έκπληξη και παραδίδει ένα στρωτό δείγμα κινηματογραφικής περιπέτειας που σέβεται το mainstream χωρίς να ξεπουλάει με εύκολες συγκινήσεις.
Γιάννης Παναγούλιας
Το «Sicario 2: Day of the Soldado», είναι ένα δυνατό, περιπετειώδες θρίλερ, που ακόμα και αν στερείται ρεαλισμού σε μεγάλο βαθμό από ότι όφειλε λόγω της κληρονομιάς του, μπορεί να σε καθηλώσει.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Ο ικανός τεχνίτης Sollima σκηνοθετεί με ένταση και συναισθηματική φόρτιση το sequel του πρώτου Sicario, που όταν πατά γκάζια είναι χάρμα οφθαλμών, ωστόσο έρχονται κάποιες σεναριακές κοιλιές που το αδικούν. Δεν παύει πάντως να αποτελεί μια χορταστική κινηματογραφική θέαση για το είδος.
Τάσος Ντερτιλής
Ο Τέιλορ Σέρινταν, σεναριογράφος και του πρώτου Sicario, ανεβάζει εδώ την ένταση και ωθεί όλους τους πρωταγωνιστές του δράματος να βυθιστούν στις πιο σκοτεινές πτυχές τους. Πλούσιοι φτωχοί, Αμερικανοί, Μεξικάνοι, δεν υπάρχουν καλοί και κακοί εδώ, μόνο αποχρώσεις του γκρίζου, αμφιλεγόμενες επιλογές και σκοτεινές πολιτικές πράξεις.
Ακης Καπράνος
Σκηνοθετικά όλα είναι στη θέση τους, σεναριακά όμως το «Sicario 2» δεν θα μπορούσε να ενδώσει στον βαθύ δραματουργικό κυνισμό του πρώτου μέρους. Έτσι, ετοιμαστείτε εδώ για μερικές εξωφρενικές απιθανότητες που, αν μη τι άλλο, επικυρώνουν τον κυνισμό της βιομηχανίας που το ενέκρινε.
Αντρέι Κοτσεργκίν
Ο Sollima άνετα θα μπορούσε να "εξελίξει" το σύμπαν του SICARIO σε ένα τυπικό sequel που πετάει στην άκρη την όλη δυναμική και ουσία της πρώτης ταινίας για χατίρι της δράσης όμως προς τιμήν του αρνείται πεισματικά να καταφύγει σε τέτοιες φτηνές λύσεις. Αντίθετα κρατάει ένα μεγάλο μέρος της ψυχής της πρώτης ταινίας και την προχωράει μερικά βήματα μπροστά σε θεματολογικό επίπεδο.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Ευτυχώς η ταινία θα ξεχαστεί γρήγορα και μάλλον δεν θα βλάψει την καριέρα κάποιου εκ των συντελεστών της.
zerVo
Με τέτοιο γνώστη του genre σκηνοθέτη, που εκμεταλλεύεται πλήρως ένα όχι αναμενόμενα πλούσιο σε μάχες και πανζουρλισμό, αλλά σφαιρικώς σοσιολογικά σκεπτόμενο σενάριο και με σταρικές παρουσίες υψηλού επιπέδου στο καστ, δεν είναι τυχαίο που το δεύτερο μέρος του Sicario, δείχνει με ακρίβεια το πως θα έπρεπε να είναι οργανωμένες και συντεταγμένες οι μοντέρνες κινηματογραφικές περιπέτειες δράσης.
Αντώνης Γκούμας
2018-06-14
Σίγουρα το Sicario 2 δεν έχει το ίδιο ύφος που είχε η ταινία του Βιλνέβ... Ο Στέφανο Σολίμα, όμως αποδείχτηκε άξιος -όχι αντικαταστάτης του αλλά- συνεχιστής του, καθώς έχει σωστή αίσθηση του ρυθμού, δημιουργεί ένταση και την κρατάει ζεστή, ενώ είναι ίσως καταλληλότερος και για τις σκηνές δράσης.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-06-16
Πλούσιο θέαμα, αγωνία, δράση και μια προσπάθεια βαθύτερης εξερεύνησης των δύο βασικών χαρακτήρων.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-06-18
Ο Στέφανο Σογίμα παίρνει εξαιρετικά σοβαρά την ευθύνη της σκηνοθετικής σκυτάλης που κληρονόμησε από τον Ντενί Βιλνέβ, δημιουργώντας μια... εξαιρετικά σοβαρή, νηφάλια και σκοτεινή ταινία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-06-12
Ο Ντελ Τόρο είναι η καρδιά του Sicario, οπλισμένος με βλέμμα που τρομάζει και ζωώδεις κινήσεις.
Άγγελος Πολύδωρος
2018-06-10
Ο Τζος Μπρόλιν και ο Μπενίτσιο Ντελ Τόρο κινούνται σε γνωστά νερά και δεν έχουν πρόβλημα με τους ρόλους, ενώ η σκηνοθεσία παραμένει σφιχτή και καθηλωτική. Έκπληξη αποτελεί η 17χρονη Ιζαμπέλα Μονέ που υποδύεται την κόρη του αρχηγού Ρέγιες, που στέκεται επάξια και χωρίς υπερβολές δίπλα στους πρωταγωνιστές του φιλμ.
Μάνος Θηραίος
Αυτή η "μίμηση" είναι, εάν με ρωτάτε, το πρόβλημα της νέας ταινίας, καθώς οι νέοι συντελεστές της μοιάζουν να έχουν μπει στο τριπάκι να αντιγράψουν ατμόσφαιρα, ύφος και όψη της προηγούμενης, γεγονός που παρότι βγάζει νόημα, νιώθεις ότι εμποδίζει την ταινία να αρθρώσει τον δικό της λόγο και να εκφραστεί ανεπηρέαστη.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-06-04
Μια καλοφτιαγμένη ταινία, με την αναμενόμενη δράση, συνεχείς συγκρούσεις, με ωραίο, γρήγορο ρυθμό και ευρήματα στην πλοκή, και με σωστές. όπως πάντα, ερμηνείες.
Πάνος Μουζάκης
Οι σφαίρες δίνουν και παίρνουν σε αυτή την καταιγιστική ταινία δράσης που οφείλει σίγουρα πολλά στο ταλέντο του Stefano Sollima να δημιουργεί εντάσεις ανάμεσα σε σκοτεινά πρόσωπα του υπόκοσμου, που έκανε εξίσου καλά και στο 'Suburra' (ελλ. τίτλος 'Υπόγεια Πόλη') τρία χρόνια πριν.
Ηλίας Δημόπουλος
2018-06-06
Για τον Σέρινταν το ζήτημα είναι η σκιαγράφηση ενός κόσμου αμοραλιστικού, συχνά μηδενιστικού, ειρωνικού οπωσδήποτε και καταγγελτικού για τον βίο και την πολιτεία μιας κεντρικής διοίκησης που δεν θέλει να λύσει το πρόβλημα των ναρκωτικών αλλά να διαιωνίσει την δίωξή του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το βασικό προτέρημα του φιλμ είναι το σενάριο του Τέιλορ Σέρινταν («Πάση θυσία») που είχε χτίσει την αρχική περιπέτεια και εδώ προβαίνει σε μια πιο αναλυτική εξέλιξη των βασικών χαρακτήρων που γνωρίσαμε στο πρώτο έργο.
Χρήστος Μήτσης
2018-06-08
Έμφαση στη δράση, στο σκοτεινό ρεαλισμό και στην πολιτική κριτική στη δυναμική συνέχεια ενός στιλάτου, αν κι επιδερμικά καταγγελτικού περιπετειώδους θρίλερ.
Τατιάνα Καποδίστρια
Το σίκουελ της πετυχημένης ταινίας εκτυλίσσεται και πάλι στα μεξικανο-αμερικανικά σύνορα, καταπιάνεται με διακινητές λαθρομεταναστών και τρομοκράτες, έχει βία, σαπίλα και αμοραλισμό διωκτών και διωκώμενων, αλλά υπολείπεται πολύ του πρωτότυπου...
Λήδα Γαλανού
2018-06-02
Προβλέψιμη πλοκή, λίγες έντονες σκηνές δράσης, μια βαρυσήμαντη περιπέτεια στερεοτύπων, που έγινε κυρίως για να κεφαλαιοποιήσει την κριτική και εμπορική επιτυχία της πρώτης ταινίας και να δώσει στο κοινό την ευκαιρία να απολαύσει τον Τζος Μπρόλιν που βρυχάται με αντρίλα και τον Μπενίσιο ντελ Τόρο που σιωπά, πάλι με αντρίλα.
Απόστολος Κίτσος
Το φιλμ στηρίζεται σε έναν ισχνό αφημηματικό ιστό (ο Τέιλορ Σέρινταν -των Yellowstone & Wind River- στην συγγραφή του σεναρίου αυτή την φορά δεν δικαιολόγησε τον μισθό του) με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον να εκλείπει σταδιακά και ορισμένες φορές να στρέφεσαι προς το κινητό σου: ελάχιστα διακυβεύονται, η πλοκή δεν σε απορροφά, το τέλος είναι λίγο τσάτρα πάτρα, αγχωμένο να χτίσει franchise. Μήπως καλύτερα να το συνέχιζαν σε τηλεοπτική μίνι-σειρά με αυτοτελή επεισόδια;
Flix Team
Η συνέχεια στην ταινία του Ντενί Βιλνέβ βρίσκεται πιο κοντά σε ένα καθαρόαιμο θρίλερ δράσης από τον επιτηδευμένο προκάτοχό της, αλλά δεν έχει και πολλά να προσθέσει στο σχεδόν ηδονοβλεπτικά ζοφερό σύμπαν της.
