Με Αγάπη, Τζούλιετ(2018)
(The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society) | Πρώτη προβολή: 02-08-2018
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Πρόκειται για μια δυνατή ιστορία φιλίας και αγάπης που όμως επικεντρώνει στο αίσθημα της απώλειας, της απώλειας φίλων, συγγενών ή απλώς οικείων προσώπων που ένας πόλεμος επιφέρει.
Μάνος Θηραίος
Μπορεί να ακούγεται τετριμμένο, όμως το φιλμ έχει αυτό το ξεχωριστό βρετανικό κύρος που με κάποιον τρόπο μαγικό πάντοτε προσδίδει ειδικό βάρος ακόμα και στις πιο ανάλαφρες ιστορίες. Άρτια για το είδος επιλεγμένο το καστ, φωτεινά συννεφιασμένη η φωτογραφία, ακαταμάχητοι οι έρωτες, γοητευτικά αναμενόμενο το φινάλε.
Τάσος Ντερτιλής
Εξαίρετο δείγμα κινηματογραφικής Βρετανικότητας από ένα σπουδαίο αν και παραγνωρισμένο σκηνοθέτη.
zerVo
2018-08-16
Με τέτοιο όμορφα μελετημένο καστ, προσεγμένο σχεδιασμό παραγωγής αλλά και αφηγηματική δομή που δεν αριστεύει μεν, αλλά δίνει έναν πολύ ελκυστικό τόνο, ώστε να μην βαραίνουν τα 125 λεπτά της, η κινηματογραφική νουβέλα με τον τίτλο σιδηρόδρομο, που κάπου μέσα του παίζει και ο τόπος του Guernsey, χαρίζει μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για αξιόλογο σινεμά, που συνδυάζει το ρομάντζο και το δράμα, με κάποιου είδους, άγνωστες στο ευρύ κοινό, ιστορικές πινελιές.
Αντώνης Γκούμας
2018-08-18
...η ταινία ακολουθώντας το βιβλίο, πετυχαίνει να μην είναι «άλλη μια ταινία με Β' Παγκόσμιο Πόλεμο», αλλά να μιλήσει έμμεσα για αυτόν, μελετώντας τις επιπτώσεις του στους επιζήσαντες και προσφέρει ένα ωραίο ταξίδι στον θεατή στις σελίδες του, ...ε, τις εικόνες του θέλω να πω.
Τάσος Μελεμενίδης
2018-08-20
Ένας τεράστιος και αλλόκοτος τίτλος, μια μεγάλη ευκαιρία απόδρασης από την πραγματικότητα, αλλά και ένα φιλμ που ξεκινά ως ένα αστείο για να καταλήξει σε μια καταμέτρηση των πληγών ενός πολέμου.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Μια ταινία που είναι απόλυτα ευχάριστη με τους δικούς της όρους, ενώ γίνεται κάθε τόσο ζεστή, νοσταλγική και γεμάτη αισιοδοξία.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-08-10
Το φιλμ του Νιούελ είναι το κινηματογραφικό αντίστοιχο ενός φαγητού που δεν βαριέσαι ποτέ να τρως και που ήδη από την πρώτη κουταλιά σε κάνει να νιώθεις καλύτερα, δυο ώρες που σου δίνουν την ευκαιρία να αφήσεις πίσω την καθημερινότητα, δίχως να θυσιάσεις εντελώς την ανάγκη σου για κάποιου είδους πνευματικό ή συναισθηματικό ερέθισμα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-08-14
Το μπεστσέλερ των Σάφερ- Μπάροουζ ευτυχεί στα χέρια του έμπειρου Μάικ Νιούελ («Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία») ώστε να γίνει κάτι παραπάνω από μια συμβατική, ακαδημαϊκή αλληγορία πάνω στα κατάμαυρα χρόνια του πολέμου. Βοηθάει φυσικά και η αποτελεσματική ερμηνεία της Λίλι Τζέιμς στο να δοθεί στο λογοτεχνικό κείμενο η κινηματογραφική ευελιξία και χάρη που απαιτείται, ακόμη κι όταν το πράγμα δείχνει από νωρίς προς τα που οδεύει.
Λήδα Γαλανού
2018-08-12
Ο Μάικ Νιούελ του «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία» και μιας ολόκληρης παράδοσης στο βρετανικό σινεμά, από τον Χάρι Πότερ στον «Μαγεμένο Απρίλη», αλλά και στο αμερικανικό «Donnie Brasco», βασίζεται στο best seller των Μέρι Αν Σάφερ και Ανι Μπάροουζ για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: ένα απολύτως αγγλικό, μεταπολεμικό ρομάντζο, προβλέψιμο αλλά γλυκύτατο.
Πάνος Μουζάκης
2018-08-08
Ευχάριστη και απλή, η ταινία δεν διαθέτει την δύναμη που χρειαζόταν για ένα απολαυστικό αποτέλεσμα αλλά ο θεατής δίχως να περιμένει κάτι το καινούριο, φεύγει σχετικά ικανοποιημένος από την αίθουσα.
Χρήστος Μήτσης
2018-08-06
Έρωτες, προδοσίες, κρυμμένα πάθη και ένοχα μυστικά αποκαλύπτονται με γλυκόπικρο, μα εντελώς συμβατικό τρόπο σ' ένα καθωσπρέπει ιστορικό δράμα βρετανικής τηλεοπτικο-μυθιστορηματικής κοπής.
Νίκος Παλάτος
2018-08-04
Οι πιστοί του αγγλικού κινηματογράφου θα δουν γνωστές φάτσες σε μια προσεγμένη παραγωγή, που ναι μεν παρακολουθείται ευχάριστα (παρά την κάπως μεγάλη της διάρκεια) χωρίς να προσβάλλει τον θεατή, ξεχνιέται όμως το ίδιο γρήγορα με τον μακρόσυρτο αυθεντικό της τίτλο.
Σταύρος Γανωτής
Δύσκολα θα ενοχληθεί κανείς από την όλη θέαση, ενώ είναι ιδανικό για ρομαντικές ψυχές, ακόμα και που ο έρωτας δεν περνάει ούτε αυτός ποτέ από εντάσεις.
Μαρία Γκιούλη
Σαφώς, εδώ το υπόβαθρο δεν είναι ιδιαίτερα στοχαστικό ούτε προβληματίζει όσο θα ήθελε αλλά το στυλ της παραμένει ζεστό και φιλικό, όπως και στις υπόλοιπες ανάλογες παραγωγές, και κυρίως δεν απογοητεύει.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-08-02
...μια εξαιρετικά πληκτική ταινία που ενώ διαρκεί κάτι λιγότερο από δύο ώρες, όταν τελειώνει νομίζεις ότι έχουν περάσει δύο μέρες.
