Ζωή σε Φιλμ(2017)
(Kodachrome) | Πρώτη προβολή: 09-08-2018
Άγγελος Πολύδωρος
2018-08-20
Ο σκηνοθέτης, πατώντας πάνω σε ένα ευφυές και διεισδυτικό σενάριο, έχει πλάσει τρεις βαθιά ανθρώπινους χαρακτήρες που συγκρούονται με τον εαυτό τους και προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους, σε έναν κόσμο που αλλάζει: από τον κόκκο στα pixels, από το βινύλιο στα cd, από το αναλογικό στο ψηφιακό.
Στέργιος Πουλερές
Ο σκηνοθέτης Ματ Ράσο έχει φτιάξει μια ταινία με καταπληκτικές μουσικές επιλογές. Είναι ένα roadtrip down the memory lane, έχει την απώλεια, έχει την κάθαρση της απόστασης του Μπεν με τον Ματ, έχει τη θλίψη γιατί ο Ματ θα δει τον Μπεν να πεθαίνει πάνω που είχε αρχίσει να τον κατανοεί, έχει μια τρομερή κινηματογράφιση και φωτογραφία, είναι...τα πάντα όλα.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Το «Kodachrome" του Raso δεν διαθέτει βέβαια μόνο τις εξαιρετικές ερμηνείες αλλά και την ευχάριστα μελαγχολική διάθεση, που μπορεί να νιώσει κανείς όταν κοιτά παλιές φωτογραφίες της Kodak, που πιθανόν να κρύβει στο συρτάρι του. Στιγμές καθημερινές και ανθρώπινες, οι οποίες ποτέ δε θα τον βυθίσουν στη θλίψη...
Αλέξανδρος Κυριαζής
Χωρίς ουσιαστικά καμία έκπληξη, με εξαίρεση ένα δυσάρεστο διάλειμμα πάνω στη πρώτη ώρα που ευτυχώς είναι μόνο ένα διάλειμμα, και γρήγορα ξαναβρίσκει το δρόμο της, η ταινία του Mark Raso (Copenhagen) δεν έχει κανένα σκοπό να μας εντυπωσιάσει, αλλά στο τομέα της ψυχαγωγίας, με την ετυμολογικής της έννοια, παίρνει άριστα, δίνοντας μας μπόλικη τροφή για σκέψη, ενώ ταυτόχρονα η σκηνοθεσία του δε χάνει ούτε χτύπο, κρατώντας το θεατή άνετα στη θέση του.
Νίκος Δρίβας
Το Kodachrome αποτελεί μια άρτια δομημένη προσπάθεια και με αφετηρία ένα διαφορετικής φύσεως θέμα, μια πολύ ώριμη προσέγγιση και φυσικά τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες, καταφέρνει να δώσει πολλά από όσα περιμένει κανείς.
Αγγελική Αντωνίου
Μια νοσταλγική και μελαγχολική ταινία δρόμου, το Kodachrome (Ζωή σε Φιλμ) του Mark Raso μπορεί να βασίζεται και να υπηρετεί στωικά ένα κορεσμένο είδος ταινιών, όμως η πανέμορφη κινηματογραφία και οι καλογραμμένοι χαρακτήρες του καταφέρνουν να κερδίζουν και τη προσοχή αλλά και το συναίσθημα.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Μια πραγματικά όμορφη ταινία για την χαμένη μαγεία του "αναλογικού" , η οποία μετά το μετά το πέρας της , μας κάνει να "προσγειωθούμε" στην "ψηφιακή" πραγματικότητα στην οποία και ζούμε.
zerVo
Με όλα αυτά τα θετικά, περί ρυθμού, έμπνευσης, ερμηνειών στην φαρέτρα της, η Ζωή σε Φιλμ, αποτελεί μια πολύ ευχάριστη καλοκαιρινή έκπληξη, που δύσκολα δεν θα ικανοποιήσει ειδικά εκείνους, που κρύβουν καλά την νοσταλγία σε ένα μεγάλο δωμάτιο της ψυχής τους.
Ηλίας Δημόπουλος
2018-08-18
Με όπλο της μια τίμια αντιπαράθεση γιου (επαρκής ο Σουντέικις) και πατέρα (μετρημένος και στην «οσκαρική» του σκηνή πολύ συγκινητικός ο ΄Εντ Χάρις), το φιλμ του Ρέιζο κινείται σχεδόν ελεγειακά - για ευθυτενή americana – προς την δική του κάθαρση. Που θα συμβεί προβλέψιμα, αλλά όπως θα ήλπιζες προβλέψιμα, όχι όπως θα φοβόσουν: Μέσα σε βουβή αναμέτρηση με το παρελθόν. Που κι αν δεν αλλάζει, δοθείσης ευκαιρίας, φωτίζει αλλιώτικα το παρόν και τη συνέχεια.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-08-16
Road movie τρυφερό, ανθρώπινο, αλλά χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις...
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-08-14
Αν και ακολουθεί όλα τα κλισέ και τις αναγνωρίσιμες στάσεις του παραδοσιακού κινηματογραφικού ταξιδιού (δείτε το λήμμα «roadmovie» και τα παράγωγα του) η ταινία καταφέρνει να κερδίσει το ενδιαφέρον μας, χάρη κυρίως στην πηγαία ανθρωπιά, τον απλόχερο.
Λήδα Γαλανού
2018-08-12
Εχει το πλεονέκτημα τριών θαυμάσιων ερμηνειών: του ευαίσθητου, κωμικο-τραγικού Τζέισον Σουντέικις, της γεμάτης ενέργεια Ελίζαμπεθ Ολσεν και του Εντ Χάρις που κάνει τον κόπο να δίνει οσκαρικές διαστάσεις σε κάθε σκηνή του.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-08-10
Ταινία καλών προθέσεων, ερμηνειών και συνολικά ευπρεπής ως αποτέλεσμα, που μπορεί και να σας συγκινήσει ειλικρινά αν είστε λάτρεις της φωτογραφίας και γενικώς σκεπτικοί απέναντι στη νέα ψηφιακή εποχή. Ωστόσο, η μεγάλη αμφιβολία είναι αν θα τη θυμάστε (και) το επόμενο πρωί, μετά τη θέασή της στο σινεμά...
Τατιάνα Καποδίστρια
Το κλείσιμο του τελευταίου εργαστηρίου αναλογικών φωτογραφιών στις ΗΠΑ ξαναφέρνει κοντά έναν (φωτογράφο) πατέρα και τον γιό του, σε αυτό το καλοπαιγμένο, συμπαθητικό, αλλά όχι αξιομνημόνευτο οικογενειακό δράμα.
Μαρία Γκιούλη
2018-08-08
Μολονότι συγκινεί και οι ρόλοι ερμηνεύονται με χαρακτηριστική άνεση (ακόμα και από τον –κατά κύριο λόγο, κωμικό Σουντέικις) δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την χαμένη ευκαιρία να πάει το πράγμα ένα βήμα παραπέρα και να το αναγάγει σε μια σπουδή επάνω στη σχέση πατέρα-γιου.
Τάσος Μελεμενίδης
2018-08-04
Χωρίς εκπλήξεις και υπολογισμένο ως τις λεπτομέρειές του, κερδίζει κυρίως τη συμπάθεια λόγω των Εντ Χάρις και Τζέισον Σουντέικις στους ρόλους του πατέρα και γιου αντίστοιχα, με τον τελευταίο να πετυχαίνει επιτέλους έναν καλό δραματικό ρόλο, κάτι που προσπαθεί εδώ και μια διετία, παίζοντας στα Sleeping with Other People και Colossal.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2018-08-06
Σαν παλιό, γνώριμο και απόλυτα ασφαλές θερινό σινεμά, το «Ζωή σε Φιλμ» αποτελεί ουσιαστικά ένα road movie νοσταλγίας χωρίς καμία απολύτως αφηγηματική έκπληξη αλλά με μια αβίαστη φυσικότητα στον τρόπο που σερβίρει τα κλισέ του.
Αγγελική Στελλάκη
Η αλήθεια είναι ότι σε κανένα σημείο της η «Ζωή σε Φιλμ» δεν καταφέρνει πραγματικά να σε εκπλήξει, αλλά ούτε και να σε συγκινήσει. Και αν θέλουμε να μιλήσουμε για road trip, το Nebraska του Αλεξάντερ Πέιν ήταν πολύ ανώτερο με πολύ λιγότερα...
Χρήστος Μήτσης
2018-08-02
Road trip χαρακτήρων που στηρίζεται σε μία και μόνη ιδέα, το τέλος του φωτογραφικού φιλμ ως το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, την οποία δεν ξέρει να αναπτύξει ή να εκμεταλλευτεί στο ελάχιστο.
