Ευρώπη, το Όνειρο(2017)

(Europe, the Dream) | Πρώτη προβολή: 11-10-2018

Μια δυνατή ταινία της οποίας τα γυρίσματα κράτησαν περίπου δύο χρόνια ώστε να καταγραφούν τα όσα συνέβησαν μέσα στο χρόνο και όχι σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα.

Εύστοχη αλληγορία του κόσμου που ζούμε σήμερα με τρεις έφηβους, έναν Έλληνα, έναν Σύρο κι έναν Αφγανό, ονειρεύονται μία ελεύθερη και άνετη ζωή σε μια "τέλεια" Ευρώπη.

Ένα ανθρωποκεντρικό ντοκουμέντο με πολιτικοκοινωνική προσέγγιση.

Ένα ανθρωποκεντρικό σινέ- ντοκιμαντέρ με μία ενδιαφέρουσα κοινωνικοπολιτική ματιά.

Αν μονάχα υπογραμμιζόταν αδρότερα η αντίστιξη στην οικογενειακή κατάσταση των αγοριών –ο Αντρέας μεγαλώνει με τους δικούς του, ο Αμπντάλα σταδιακά τους υποδέχεται στη Βιέννη, όμως ο Αλί Ρεζά δεν έχει απολύτως κανέναν να περιμένει-, θα μιλούσαμε για ένα σαφέστερης πολιτικοκοινωνικής ματιάς φιλμ τεκμηρίωσης.

Η όλη αντιμετώπιση, η ειλικρίνεια, το καλό μοντάζ, η ωραία φωτογραφία και ο σωστά ελεγχόμενος ρυθμός, συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ που του αξίζει μια όσο το δυνατό πλατύτερη προβολή.

Παρότι το θέμα της φρούδας ελπίδας μιας ανύπαρκτης, στην πραγματικότητα, Ευρώπης έχει γίνει αντικείμενο σπουδαίων ντοκιμαντέρ τα τελευταία χρόνια και παρότι ο παραλληλισμός του Έλληνα έφηβου με οικονομικά προβλήματα και των δυο προσφύγων δημιουργεί νοηματικές ανισότητες, η ταινία είναι επίκαιρη, ευαίσθητη και δυνατή, όσο τα πρόσωπα και ο λόγος των ηρώων της.

Σε γενικές γραμμές πάντως η ιστορία αξίζει να αφηγηθεί παρότι κάποιες σκληρές καταστάσεις με την αναπόφευκτη συγκίνηση δεν αποφεύγονται. Στο τέλος η πικρή διαπίστωση για το απάνθρωπο πρόσωπο της σύγχρονης Ευρώπης δίνει και τη σφραγίδα της στο φιλμ που ξεκινά με τις καλύτερες προθέσεις αλλά λυγίζει από την συνειδητοποίηση της σκληρής αλήθειας.

Ένα ανθρωποκεντρικό σινε-ντοκουμέντο με πολιτικοκοινωνική ματιά.