Με Διαβατήριο τη Γοητεία(2017)
(The Charmer) | Πρώτη προβολή: 11-10-2018
Άγγελος Πολύδωρος
Περισσότερο ψυχολογικό δράμα και σε δεύτερο επίπεδο κοινωνικό και αισθηματικό το φιλμ, βλέπεται με ενδιαφέρον χάρη στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Εστιάζοντας στο ανθρώπινο δράμα κι αποφεύγοντας τον διδακτισμό, ο Αλαμί παραδίδει ένα σπουδαίο φιλμικό ντεμπούτο, δίνοντάς μας υποσχέσεις για ένα συναρπαστικό κινηματογραφικό μέλλον.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-10-20
Ο Αλαμί δίνει νόημα στη θλιβερή θέα ενός γόη με ατζέντα που αναγκάζεται να σκοράρει για να μείνει ζωντανός σε ένα κυνήγι θησαυρού και να λέει ψέματα στους άλλους για να κρύβει τις πραγματικές του προθέσεις, αλλά και στον εαυτό του, καθώς φαίνεται ανάγλυφα από τα κοντινά πλάνα πως οι κινήσεις του (η τεχνική και η στρατηγική του) δεν τον πείθουν.
Στράτος Κερσανίδης
Δραματική ταινία με σασπένς που έχει στοιχεία φιλμ νουάρ και πολύ, μα πολύ πλοκή! Οι ψηφίδες είναι όλες τοποθετημένες στην εντέλεια, καμία δεν είναι περιττή, η ταινία εξελίσσεται διαρκώς κι εκεί που περιμένεις πως δεν έχει τίποτε άλλο να πει, καταφέρνει και σε εκπλήσσει προχωρώντας στο επόμενο βήμα.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Εξαιρετική αφήγηση, εξαιρετική σκηνοθετική απόδοση, εξαιρετικές ερμηνείες από όλη τη διανομή. Όχι μόνο από το νεαρό αλλά κι από την κοπέλα κι από τη μητέρα της αλλά κι από Δανούς, λευκούς, εμβόλιμους που παίζουν ρόλους καθοριστικούς, έως και ρόλαρους κι ας είναι σύντομοι σε διάρκεια.
Έλενα Χριστοπούλου
2018-10-16
Η ταινία του Μιλάντ Αλαμί ξεκινά με μια σκληρή σεκάνς, στη συνέχεια μαλακώνει την επιφάνεια καθώς ακολουθεί τον Ισμαήλ στην καθημερινότητα και την επικείμενη γνωριμία με μια γυναίκα, την οποία θα ερωτευθεί. Ο πυρήνας της ιστορίας του όμως παραμένει σκληρός κι αδιαπραγμάτευτος καθώς μελετά τις εσωτερικές συγκρούσεις και τις υπερβάσεις του πρωταγωνιστή.
Χρήστος Μήτσης
2018-10-18
Το ευρωπαϊκό όνειρο και η ανάγκη για επιβίωση γίνονται ένας χαμηλότονος όσο και συγκινητικός εφιάλτης, σε ένα κομψό ψυχολογικό δράμα με στοιχεία θρίλερ, βραβευμένο σε πολλά διεθνή φεστιβάλ.
nicolas1810
Έξοχο το πρωταγωνιστικό ζεύγος, ένα καλό twist, μια μικρή σεναριακή αναληθοφάνεια σε κάτι που πληροφορείται ο ήρωας σε κάποια στιγμή αλλά δεν πειράζει, στιβαρό σκηνοθετικό ντεμπούτο από τον Μιλάντ Αλαμί.
Τατιάνα Καποδίστρια
Όχι αλάνθαστο, μα συναρπαστικό, το ντεμπούτο του Αλάμι ανακατεύει ψυχολογικό δράμα, ρομάντζο και τελικά θρίλερ, αφηγούμενο την ιστορία ιρανού μετανάστη που προσπαθεί να μείνει στη Δανία μέσω λευκού γάμου.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-10-14
Ο Μίλαντ Αλάμι, στην πρώτη του αυτή μεγάλου μήκους ταινία, έφτιαξε ένα έργο που τονίζει, για μια ακόμα φορά, και με τον καλύτερο τρόπο, τα βασανιστικά προβλήματα, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά, των μεταναστών που φτάνουν σε μια, όπως πιστεύουν, Ευρώπη χωρίς σύνορα, για να ανακαλύψουν άλλες πικρές, συχνά απάνθρωπες, αλήθειες.
Παύλος Θ. Κάγιος
To σκηνοθετικό ντεμπούτο του ιρανικής καταγωγής, κάτοικου Δανίας, Μιλάντ Αλαμί που φτιάχνει μια συγκινητική ιστορία για την ταυτότητα, την πατρίδα, την επιθυμία.
Πάρης Μνηματίδης
2018-10-12
Ο σκηνοθέτης και συνσεναριογράφος κρατάει μια ουδέτερη στάση, δεν απαλλάσσει τον χαρακτήρα του από τις ευθύνες του εκεί που υπάρχουν, κατανοεί όμως το προσωπικό του δράμα χωρίς να ξεχνάει πως πρόκειται για έναν φτωχοδιάβολο που προσπαθεί να επιβιώσει, όχι για έναν απατεώνα με το δόλο μόνιμα στο μυαλό του.
Μαρία Μαγκάκου
Η ταινία είναι ένα ψυχογράφημα της σημερινής γενιάς, ανεξαρτήτου φύλου, εθνικότητας κ.λπ.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Όπως και να έχει, αυτή είναι μια ταινία, που αν μη τι άλλο δίνει την ευκαιρία στον θεατή (τον Έλληνα θεατή, που ειρήσθω εν παρόδω, δεν σκίζει τα ιμάτιά του για να δει ταινίες σχετικά με τη μετανάστευση) να δει μια διαφορετική, ελκυστική προσέγγιση σε ένα πολύ δύσκολο θέμα. Είναι μια ταινία που γητεύει – άγαρμπη στο φλερτ της ανά στιγμές αλλά εντέλει... σκοράρει!
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια σκληρή και τρυφερή μαζί ιστορία για την ταυτότητα, το διχασμό ανάμεσα στις δύο πατρίδες, την ίδια την ερωτική επιθυμία, δοσμένη με διαρκή αγωνία και ανατροπές που δεν φαντάζεστε.
Νεκτάριος Σάκκας
2018-10-08
Η χίμαιρα του κυνηγιού της ευτυχίας στον σύγχρονο κόσμο μεταμορφώνεται σε ένα δραματικό θρίλερ που πραγματεύεται ζητήματα επιβίωσης, ταυτότητας και ηθικής.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-10-10
Ενδιαφέρον ψυχολογικό πορτρέτο ενός νέου ανθρώπου που χωρίς να έχει τη συμπεριφορά κυνικού ζιγκολό (για την ακρίβεια είναι εργατικός, ευσυνείδητος και διατηρεί επαφές με την πατρίδα του), κινείται σαν βαμπίρ στα νυχτερινά στέκια της Κοπεγχάγης όπου η ταινία είναι ως επί το πλείστον γυρισμένη, αναζητώντας απελπισμένα το «θύμα» που μπορεί να τον σώσει.
Λήδα Γαλανού
2018-10-06
Βραβευμένο ντεμπούτο, σκηνοθετημένο με τη ρευστότητα του ονείρου ή της παραίσθησης, αντικρίζει το μεταναστευτικό από μια απρόσμενη κι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πλευρά και μαζί τα ζητήματα της ταυτότητας και της ευθύνης.
Πόλυ Λυκούργου
2018-10-04
To βραβευμένο ντεμπούτο του ιρανικής καταγωγής Μιλάντ Αλαμί είναι μία υπόγειας έντασης, αλλά και διδακτικής κατάληξης, ιστορία για την ταυτότητα, την πατρίδα, την επιθυμία.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2018-10-02
Ένα δράμα που παίρνει ως αρχική αφορμή μια κάπως συνηθισμένη ιστορία, αλλά την εξελίσσει απρόβλεπτα, με στοιχεία μυστηρίου, έως και νουάρ. Είναι λόγοι αρκετοί (και καλοί) για να παρακολουθήσει κανείς την ταινία. Αν η μόνη γλώσσα που ανέχεται κάποιος στο σινεμά είναι τα αγγλικά (ή, ακόμη χειρότερα, τα ελληνικά...), μην το συζητάμε περισσότερο.
Γιώργος Νυκταράκης
Ενώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα αρχικά ιδέα με προσεγμένη σκηνοθεσία και έναν αρκετά ταιριαστό πρωταγωνιστή ο οποίος εκμεταλλεύεται τα σκαμπανεβάσματα του ήρωά του, τελικά δεν κάνει την επιθυμητή υπέρβαση και μένει στα ρηχά χωρίς ξεκάθαρη κοινωνική ταυτότητα.
Αντώνης Γκούμας
Ένα σενάριο που κρύβει εκπλήξεις, αλλά δεν θα τις αποκαλύψει μέχρι το τέλος της ταινίας. Ως τότε όμως βλέπουμε μια ταινία που κινείται αργά, φλερτάροντας σε σημεία με το αδιάφορο, για να έρθει το τέλος να επαναπροσδιορίσει όλα όσα βλέπαμε.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι προθέσεις του σκηνοθέτη, να αναγάγει το μεταναστευτικό ζήτημα, σε ένα κοινωνικό πρόβλημα, όπου ο σώζον εαυτόν σωθήτω, περιπλέκονται από την κατεύθυνση που δίνει στο έργο, αφήνοντας άπλετο χώρο, στις επαναλαμβανόμενες ερωτικές σκηνές, παραμένοντας το storytelling, ακαθοδήγητο, στο ίδιο σημείο, χωρίς να μπορεί να εξελιχθεί.
