Μενάσε: Ένας Ξεχωριστός Άνθρωπος(2017)

(Menashe) | Πρώτη προβολή: 18-10-2018

Υπέροχη, μικρή, όμορφη, αστεία, μελαγχολική και βαθιά συγκινητική κινηματογραφική έκπληξη, από την μεγάλη των Αμερικανοεβραίων σχολή, που κερδίζει τις εντυπώσεις χάρη στην αμεσότητα και την αυθεντικότητά της.

Με ερασιτέχνες ηθοποιούς και κλείσιμο του ματιού στο ντοκιμαντέρ, το μικρό αυτό φιλμ έχει την ικανότητα να βγαίνει εκτός των ορίων της κοινότητας που κινηματογραφεί, λειτουργώντας ως μια γλυκιά υπενθύμιση της μοναδικότητας κάθε ύπαρξης.

Ένας αντι-ήρωας, που ο ερασιτέχνης Μενάσε Λούστιγκ ερμηνεύει με ξεχωριστή δύναμη και ειλικρίνεια.

Μικροσκοπικό σε διαστάσεις όμως μεγάλο σε καρδιά, σκηνοθετημένο με σεμνότητα μα και ειλικρίνεια, γυρισμένο και ερμηνευμένο με τη μέγιστη αυθεντικότητα, το ντεμπούτο ενός ντοκιμαντερίστα σκηνοθέτη στο σινεμά μυθοπλασίας δεν είναι μοναχά ευπρόσδεκτο αλλά και αποτελεί μια μικρή κινηματογραφική έκπληξη.

Το βέβαιο είναι πως ο Ένας Ξεχωριστός Άνθρωπος, που στα μάτια μου κανονικότατος και μια χαρά δείχνει, άσχετα αν οι τριγύρω του ομοιάζουν με άβουλα στρατιωτάκια, μέλη μιας καθοδηγούμενης από τα Κείμενα διμοιρίας που έχουν αυτοβούλως αλυσοδεθεί υπολογίζοντας σε απελευθέρωση όταν εισέλθουν στο Βασίλειο των Ουρανών. Μακάριοι δείχνουν, ευτυχισμένοι ούτε για πλάκα.

Μικρό σε κινηματογραφικό μέγεθος δράμα με ισχυρή ντοκιμαντερίστικη αίσθηση και αφοπλιστική πρωταγωνιστική ερμηνεία.

Στο «Menashe», ο Τζόσουα Ζ. Γουάινστιν αποδεικνύει διακριτικά ότι η αγάπη ενός πατέρα για το γιο του είναι ίδια, ό,τι κι αν φοράς, όπως κι αν έχεις τα μαλλιά σου, σ' όποιον Θεό κι αν πιστεύεις.

Η Ισραηλιτική Κοινότητα Ελλάδος στηρίζει κάργα. Συμπαθές amerindie, για όσους ρέπουν προς το world cinema, εφόσον δεν το πολυαναλύουν το πράγμα. Όσοι το κάνουν, θα έχουν παραπονάκια επειδή το τροπάρι τού είδους το αλλάζει μόνο σε επίπεδο couleur locale. Οι κύριοι θα το νιώσουν περισσότερο απ' τις κυρίες. Τα multiplex-άκια θα έμπαιναν μόνο για να σπάσουν πλάκα με τα μούσια, οι αντισημίτες θα σταυροκοπιούνταν.

Ο Τζόσουα Ζ. Γουάινστιν αποδεικνύει στο τρυφερό και ενίοτε χιουμοριστικό «Μενάσε: Ενας ξεχωριστός άνθρωπος» ότι η σχέση πατέρα γιου είναι πάνω από θρησκείες και κανόνες.