Το Τρίτο Έγκλημα(2017)
(Sandome No Satsujin / The Third Murder) | Πρώτη προβολή: 18-10-2018
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Αυτό το συνθετικό τρίπτυχο [ιδιόρρυθμες οικογενειακές σχέσεις / υποχρεωτικό παιχνίδι ρόλων / θεία δική ή θανατική καταδίκη] κάνει την παρακολούθηση της ταινίας ιδιαίτερη απαιτητική και συνεπώς προϋποθέτει την πλήρη αφοσίωση και εγρήγορση του θεατή. Ωστόσο αξίζει 100% διότι η αποζημίωση του τέλους είναι πλουσιοπάροχη σε πνευματική ψυχαγωγία και εσωτερικά διλήμματα.
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Πώς μπορεί κανείς να ορίσει τη μοίρα του όταν βρίσκεται ένα βήμα πριν από μια θανατική καταδίκη; Μπορεί να γλιτώσει, όμως ποιο θα είναι το τίμημα σε αυτήν την περίπτωση; Η ταινία αποτελεί ένα δικαστικό δράμα διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-10-20
Ο Χιροκάζου χρησιμοποιεί ένα δικαστικό θρίλερ για να αμφισβητήσει την ορθότητα του δικαστικού συστήματος, βάζοντας ερωτήματα πάνω στον καθορισμό της αλήθειας και την ορθή απόδοση δικαιοσύνης.
Βασίλης Παπαστεργίου
Ο Κόρε-Έντα, ξέρει σινεμά. Και εδώ, έχει την αυτοπεποίθηση να στήσει ένα δράμα με τον ρυθμό που αυτός θέλει, με ένα πυκνό σενάριο που έχει δουλευτεί πολύ προσεκτικά και με το σπάνιο μπόνους να έχει ένα καστ που πραγματικά μέχρι τον τελευταίο κομπάρσο τα δίνει όλα σε ένα ρεσιτάλ συνολικά καλής ερμηνείας.
Στράτος Κερσανίδης
Ανατροπές και ηθικά διλήμματα, δυνατοί χαρακτήρες, δυνατό σενάριο και στιβαρή σκηνοθεσία σε ένα πολυεπίπεδο σκοτεινό και κλειστοφοβικό δράμα, το οποίο τιμήθηκε από την Ιαπωνική Ακαδημία Κινηματογράφου, ως η καλύτερη ταινία της χρονιάς.
Σπύρος Δούκας
Είναι ένα έργο ιδιαίτερα βαρύ, ακόμα και για τα δεδομένα του σκηνοθέτη, που αν και διερευνεί έναν κόσμο τόσο διαφορετικής λογικής από τον δικό μας, μας τον κοινωνεί με τόση αγάπη, λεπτολογία και υπομονή, που δύσκολα θα άφηνε οποιονδήποτε ασυγκίνητο.
Παναγιώτης Κοτζαθανάσης
Προφανώς, ο Koreeda δεν έχει τελειοποιήσει το δικαστικό θρίλερ όπως το οικογενειακό δράμα. Το «The Third Murder» όμως, παραμένει ένα εξαιρετικό φιλμ και μία ευπρόσδεκτη αλλαγή «πλεύσης» για τον Ιάπωνα και παράλληλα, μία πολύ πιο προσιτή ταινία για το δυτικό κοινό, ακόμα και για τους οπαδούς του mainstream.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-10-16
Η αισθητική του Ιάπωνα σκηνοθέτη είναι υψηλή, ο ρυθμός του αργός, και το Τρίτο Έγκλημα, που συμμετείχε στο 74ο Φεστιβάλ Βενετίας και σάρωσε στα βραβεία της ιαπωνικής Ακαδημίας, γοητεύει με την εσωτερική ανησυχία του, αν και αποφεύγει τους κραδασμούς του σασπένς.
Ηλίας Δημόπουλος
2018-10-18
Η δημιουργία του Χιροκάζου Κόρε-Έντα διακόπτει τα οικογενειακά του δράματα, σπάζει όμως και την ερμητική φεστιβαλικότητα, διευρύνοντας το σινεμά του και παραδίδοντας ένα διαχρονικό μεταφυσικό θρίλερ.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-10-14
Ο άγριος φόνος του ιδιοκτήτη ενός εργοστασίου κονσερβοποιΐας και ο δικαστικός αγώνας του συνηγόρου υπεράσπισης του καθ' ομολογίαν δράστη γίνονται μια υπέροχα αινιγματική πραγματεία περί ενοχής και τιμωρίας.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Ο Κόρε-Έντα εντυπωσιάζει εδώ σε μια ολότελα διαφορετική ταινία από ό,τι μας έχει συνηθίσει, σκηνοθετώντας ένα κλειστοφοβικό, σκοτεινό Ντοστογιεφσκικό δράμα γεμάτο ηθικά διλήμματα και ανατροπές, όπου ο κάθε χαρακτήρας διεκδικεί τη δική του εκδοχή της αλήθειας και δικαιοσύνης.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μια υποδειγματική ταινία αστυνομικού μυστηρίου της οποίας το μπακράουντ έχει και πάλι να κάνει με οικογενειακές σχέσεις οι οποίες αφορούν το ίδιο το αίνιγμα και την λύση του, ενώ η τελική αίσθηση έχει να κάνει με το δικό του κινηματογραφικό σύμπαν, έτσι κι αλλιώς. [Πηγή: www.doctv.gr]
Παναγιώτης Πυλαρινός
Πάντα έμπειρος, ο Kore-eda , στην απεικόνιση του πορτρέτου ενός ανθρώπου που ξαφνικά αρχίζει να αμφιβάλλει για πράγματα που θεωρούσε εντελώς ξεκάθαρα και σίγουρα, θέτει ερωτήματα γύρω από το ρόλο του δικαστικού συστήματος και το θέατρο που ξετυλίγεται στη αίθουσα δικαστηρίου και αποδεικνύει με την ταινία του μια ικανοποιητική πρόκληση, μια σύνθετη εξερεύνηση της αμαρτίας και της δικαιοσύνης σε έναν αθώο κόσμο.
Χρήστος Μήτσης
2018-10-12
Περίτεχνο παζλ διλημμάτων, προσποιήσεων, σοκαριστικών μυστικών και παραπλανητικών γεγονότων από έναν δεξιοτέχνη της κινηματογραφικής λεπτομέρειας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-10-10
Ένα περίπλοκο, ατμοσφαιρικό και εγκεφαλικό δικαστικό δράμα με αρκετό σασπένς που μιλάει ψύχραιμα για μερικές ανθρώπινες τραγωδίες, τοποθετώντας μέσα τους στοιχεία από τις μόνιμες θεματολογίες του σκηνοθέτη, όπως η οικογένεια και η αναζήτηση της ταυτότητας.
Παναγιώτης Μπούγιας
Νιώθει ωστόσο κανείς πως εδώ (ίσως για πρώτη φορά) ο ιάπωνας δημιουργός δεν εξερευνά πλήρως το υλικό του, στερώντας κρίσιμη μάζα απ' το τελικό αποτέλεσμα. Η συνήθης (και τόσο ευκρινής) ανατομία της ανθρώπινης φύσης μέσα απ' την καθημερινή πρακτική και τους επιλεγμένους συμβολισμούς, αντικαθίσταται από (βαρύγδουπα) φιλοσοφικο-υπαρξιακά ερωτήματα. Απ' την άλλη, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει αυτή να ήταν εξαρχής η πρόθεσή του – και ως εκεί.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-10-04
...ένα φιλμ τις προθέσεις του οποίου μπορείς να εκτιμήσεις, μα που μοιάζει δύσκολο να αγαπήσεις, ή να θαυμάσεις.
Παύλος Θ. Κάγιος
Ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου θυμίζει αυτό το σκεπτόμενο δικαστικό φιλμ του Χιροκάζου Κόρε-Εντα.
Έλενα Χριστοπούλου
2018-10-08
Όχι εγκληματικό, αλλά ούτε και ευπρόσδεκτο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-10-06
Στο γιατί έγινε ο φόνος βρίσκεται το μυστικό της ταινίας, το οποίο ο σκηνοθέτης κρατά καλά φυλαγμένο ως το τέλος δίνοντας έμφαση στο ψυχολογικό σκέλος της ιστορίας, με μεγάλες (αλλά συχνά κουραστικές) σεκάνς διαλόγων σε πολλές από τις οποίες υπάρχει και ένας υπόγειος κριτικός σχολιασμός για τα τρωτά του νομικού συστήματος της Ιαπωνίας.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Γενικώς, πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες, τίποτε όμως στέρεο, τίποτε από το οποίο να μπορεί να σταθεί ο θεατής. Γιατί παίζει με τις βεβαιότητές του και μετά τις καταρρίπτει, όχι όμως για να τον τσιτώσει εγκεφαλικά. Γιατί εντέλει αυτό που κατορθώνει είναι να τον «αδειάσει» και από κάποιο σημείο και μετά, να μην ενδιαφέρεται για την αλήθεια!
Λήδα Γαλανού
2018-10-02
Διερευνητική, αργή, συγκρατημένη σκηνοθεσία, μια ταινία εγκεφαλική αλλά που ποτέ δεν σε συνεπαίρνει συναισθηματικά, όχι από τα καλύτερα δείγματα του δημιουργού.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
Τι υπάρχει στην ταινία: καλές ερμηνείες, μια σοβαρή ματιά στο δικαστικό δράμα από έναν σκηνοθέτη σημαντικό, η απρόσμενη επιλογή θεματολογίας. Τι δεν υπάρχει; Συγκεκριμένες απαντήσεις και ένταση, κάτι που όπως και να το κάνουμε είναι βασικό συστατικό του είδους. Το οποίο δεν ταυτίζεται απαραίτητα με το... δύσκολα συμβατό σε πληθώρα από genres «art-house» κοινό.
