Η Κοιλάδα των Σκιών(2017)
(Skyggenes dal / Valley of Shadows) | Πρώτη προβολή: 08-11-2018
Τατιάνα Καποδίστρια
Η περιπλάνηση ενός φοβισμένου αγοριού σε πανάρχαιο νορβηγικό δάσος μετατρέπεται σε ζοφερό γκόθικ παραμύθι από τον πρωτοεμφανιζόμενο Γκούλμπραντσεν, μέσα από μια αριστοτεχνική μίξη ρεαλισμού και παιδικής φαντασίας.
Απόστολος Κίτσος
Πρόκειται για μια ευπρόσδεκτη και πολύ ενδιαφέρουσα άσκηση ύφους: λίγο από Ταρκόφσκι, λίγο από αδερφούς Γκριμ, κρίμα που ο σκηνοθέτης δεν έδωσε περισσότερο χώρο στο "κακό".
Τάσος Μελεμενίδης
2020-03-20
Ευχάριστη έκπληξη από τη Νορβηγία, ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο που εξελίσσεται αργά και υποβλητικά, με πίστη πως θα δικαιώσει τον υπομονετικό θεατή.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Γεμάτη συμβολισμούς και ιδωμένη μέσα από το γεμάτο θαυμασμό και τρόμο βλέμμα του μικρού αγοριού, είναι μια σκοτεινά γοητευτική ιστορία ενηλικίωσης στη σκιά της εφηβείας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2020-03-18
Είναι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη η ταινία αυτή του νέου Νορβηγού σκηνοθέτη, Γιόνας Μάτζοου Γκούλμπραντσεν, η πρώτη του αξίζει να αναφέρω, που αντλεί από τος πρόσφατες σκανδιναβικές ταινίες γοτθικού τρόμου, με επιδράσεις και από τον καλό αμερικανικό κινηματογράφο (τόσο από εκείνο των ταινιών του εμπνευσμένου παραγωγού Βάλ Λιούτον όσο και από εκείνο πιο σύγχρονων σκηνοθετών), για να φτιάξει την ωραία αυτή, βουτηγμένη σε μια σκοτεινή, απειλητική ατμόσφαιρα ταινία του.
Αγγελική Στελλάκη
Το πρόβλημα με την Κοιλάδα των Σκιών είναι ότι περιορίζεται στην αλληγορία της με αποτέλεσμα να βλέπουμε μια ταινία όπου δεν γίνεται σχεδόν τίποτα. Όλα κινούνται σε συμβολικό επίπεδο και δεν δίνεται έτσι βάση στη δραματουργία ή στην ανάπτυξη των χαρακτήρων. Κι αυτό, παρ' όλες τις όμορφες εικόνες, μπορεί να κουράσει τον θεατή.
nikos fekkas
Νορβηγικό ατμοσφαιρικό δράμα που προτείνεται περισσότερο σε κουλτουριάρικο κοινό παρά σε καθαρόαιμους horror fans μιας και ο τρόμος είναι υπερβολικά διακριτικός (για μένα ανύπαρκτος)!
zerVo
2020-03-10
Ενδιαφέρουσα πρόταση, με ελάχιστους διαλόγους και ψηφιακά άψογο απεικονιστικό περιτύλιγμα, μα και με εξέλιξη που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί στο μισό χρονικό εύρος της μιάμισης ώρας που το έργο διαρκεί. Και που ως πτυχιακή εργασία είναι βέβαιο θα αρίστευε, αλλά ως ολοκληρωμένο φιλμικό πακέτο, είναι σίγουρο πως κάτι του λείπει για να το αποκαλέσω πλήρες.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-03-16
Στο ντεμπούτο του στη σκηνοθεσία μεγάλου μήκους ταινίας ο νορβηγός σκηνοθέτης Γιούνας Μάτσοφ Γκουλμπράντσεν έκανε μια αξιομνημόνευτη δουλειά με τη βοήθεια της εκπληκτικής φωτογραφίας της ταινίας που υπογράφει ο αδελφός του Μάριους.
Λήδα Γαλανού
2020-03-14
Μια έντονα στιλιζαρισμένη, αλλά δυνατή στις εικόνες της, νέα ανάγνωση γνώριμων κινηματογραφικών και λογοτεχνικών συμβόλων.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2020-03-12
Παρά τη δραματουργική της ανισομέρεια και τους αργούς ρυθμούς της, ωστόσο, αυτή η «Κοιλάδα των Σκιών» είναι μια αναμφίβολα ενδιαφέρουσα περιοχή προς εξερεύνηση, έστω κι αν θα θέλαμε ο σκηνοθέτης της να άφηνε περισσότερο το κακό να μπει.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Γυρισμένο σε 35άρι και εκμεταλλευόμενο το χρωματικό βάθος και κάθε γωνιά του κάδρου για να απεικονίσει τη σκανδιναβική φύση ως συναρπαστική, πανέμορφη απειλή, αυτό το παραμύθι θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ταινία μικρού μήκους αλλά κάπου το χαίρεσαι που είναι μεγάλου.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-03-06
Είναι εικονοκλαστικά άψογο, αλλά χωρίς τη δραματική βαρύτητα που έχει συνθέσει η σύγχρονη σκανδιναβική σχολή τρόμου.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-03-08
Παρά τις γοητευτικές εικόνες της, η χαμηλότονη ταινία μοιάζει περισσότερο με άσκηση ύφους και λιγότερο με το νεο-γοτθικό ψυχολογικό θρίλερ που είχε ο Γκουλμπράντσεν στο μυαλό του.
Βαρβάρα Κοντονή
2020-03-04
Στην τελική, πρόκειται για ένα coming of age φιλμ που παρά τις αδυναμίες του μπορεί να σταθεί ως μια από τις καλές επιλογές γι' αυτή την εβδομάδα, αρκεί να ξέρεις τι αγοράζεις: εν προκειμένω ένα οικογενειακό δράμα «φεστιβαλικών» προδιαγραφών.
Γιώργος Νυκταράκης
2020-03-02
Η ίδια η ιστορία όμως πέρα από το gothic σκηνικό και τους ανάλογους συνειρμούς που μπορεί να γίνουν ανάμεσα σε ρεαλισμό και φαντασία, δεν έχει να μας προσφέρει κάτι αξιοπρόσεκτο. Έτσι μένει περισσότερο στη μνήμη σαν μια συλλογή ωραίων φωτογραφιών και λιγότερο σαν μια ενιαία κινηματογραφική απόδοση, το οποίο όμως είναι και το ζητούμενο.
