Οι Κληρονόμοι(2018)
(Las Herederas / The Heiresses) | Πρώτη προβολή: 15-11-2018
kazanipouvrazei
Στο φιλμ υπάρχει η διάσταση της οικονομικής διάλυσης μιας χώρας (τα οικογενειακά κειμήλια που ξεπουλιούνται είναι η πικρή διαπίστωση της μιζέριας), αλλά και αυτή της ελπιδοφόρας διάστασης της αλλαγής που έρχεται (μια λεσβία γυναίκα προχωρημένης ηλικίας αποδεσμεύεται από το παρελθόν και εξελίσσεται σε έναν πλήρως ζωντανό άνθρωπο με τις δικές του επιθυμίες και ανάγκες).
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-11-20
Με μικρές σκηνές, με αποκαλυπτικές συχνά λεπτομέρειες, η χρήση της μουσικής αλλά και των τραγουδιών, καθώς κι αυτή της φωτογραφίας για τη δημιουργία ατμόσφαιρας, δείχνουν ένα σκηνοθέτη που ξέρει να χρησιμοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τα μέσα που του προσφέρει η τέχνη του.
Λήδα Γαλανού
2018-11-18
Ποιος θα περίμενε τέτοια συναισθηματική νοημοσύνη και κατανόηση της γυναικείας ωριμότητας ή μοναξιάς, από έναν νεαρό άνδρα σκηνοθέτη στο ντεμπούτο του.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Ο Martinessi κινηματογραφεί με τρυφερότητα την ηρωίδα του και η εκπληκτική Ana Brun (δίκαιη νικήτρια Αργυρής Άρκτου Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας) μιλάει κυριολεκτικά με το βλέμμα της και τις μελετημένες κινήσεις της. Χωρίς περιττές εξάρσεις ή αψυχολόγητες πράξεις, το σενάριό του ποτέ δεν την προδίδει ούτε την αφήνει εκτεθειμένη.
Τάσος Ντερτιλής
Ένα ερμηνευτικό tour de force από την πρωτοεμφανιζόμενη Ana Brun σε ένα πολυβραβευμένο ψυχολογικό δράμα από την Παραγουάη.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Με ιδιαίτερη ευαισθησία, η ταινία σκιαγραφεί έναν αποκλειστικά γυναικείο κόσμο, που δεν αφορά μονάχα τις γυναίκες στην ηλικία της Τσέλα ή την ομοφυλοφιλική επιθυμία, αλλά στοχάζεται πάνω σε θέματα που καταρρίπτουν τα στεγανά φύλου, σεξουαλικής ταυτότητας και ηλικίας.
Χρήστος Μήτσης
2018-11-16
Οι εικόνες των «Κληρονόμων» λειτουργούν αλληγορικά και την ίδια στιγμή κυριολεκτικά και άμεσα, συνθέτοντας μια χαμηλότονη, οξεία στη σάτιρά της και μελαγχολική στην ψυχή της προσωπική οδύσσεια με διαχρονική κινηματογραφική αξία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-11-14
Οι Κληρονόμοι σχολιάζουν έξυπνα, σχεδόν σατιρίζουν, έναν επικίνδυνο μικρόκοσμο και συγκινούν.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2018-11-08
Το Las Herederas είναι ο ορισμός της φεστιβαλικής ταινίας. Είναι μια μικρή παραγωγή με κάποια πολύ δυνατά και πρωτότυπα δομικά στοιχεία τα οποία όμως έχουν πολλά προβλήματα στην ανάπτυξή τους με αποτέλεσμα το φιλμ να περιορίζεται στα όρια του ικανοποιητικού.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Tο ντεμπούτο του Μαρτσέλο Μαρτινέσι συνδυάζει αισθηματικές δραμεντί ανησυχίες με μια διακριτική (και ενδεχομένως σχετικά περιορισμένη) ματιά στην προνομιακή ζωή μιας προστατευμένης ελίτ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-11-12
...μια πολύ ευαίσθητη (αν και συχνά αποπνιχτική) ταινία πάνω στη θλίψη της μοναξιάς, τον φόβο των γηρατειών, την αβεβαιότητα του αύριο.
Κατερίνα Εξάρχου
Ο Martinessi ελέγχει απόλυτα μέσα από τα πλάνα του τον θεατή, κατευθύνοντάς τον εκεί που επιθυμεί να επικεντρωθεί κάθε φορά, γεγονός που κάποιες φορές περιορίζει το σημείο εστίασης και ίσως αποβεί κουραστικό, σε συνδυασμό με τον μεθοδικό, αλλά πολύ αργό τρόπο ανάπτυξης του σεναρίου και του δράματος.
Ιάκωβος Γωγάκης
Οι " Κληρονόμοι" κουβαλούν μαζί τους φεστιβαλικά χαρακτηριστικά, αργόσυρτο ρυθμό, αλλά κι ευαισθησίες και μια τρυφερή ματιά για οτιδήποτε χάνεται κι οτιδήποτε νέο εμφανίζεται.
Dimitris Dx
... οι ιστορίες ενηλικίωσης αλλά και χειραφέτησης μπορούν (και οφείλουν) να μην είναι προφανείς.
Λουκάς Κατσίκας
2018-11-10
Ένα ήσυχο κάλεσμα στην απόδραση και την ανεξαρτησία, στο δικαίωμα σε μια νέα αρχή όταν όλα μοιάζουν να έχουν συμβεί και μαζί μια ψύχραιμη χειρονομία εξέγερσης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-11-04
Η συνέπεια της γραφής, το τρυφερό πορτρέτο της κεντρικής ηρωίδας, η καθημερινή τριβή που αποτυπώνεται με ιλαροτραγικές αποχρώσεις και η ρεαλιστική απόδοση του λατινοαμερικανικού πάθους καθιστούν τους «Κληρονόμους» του πρωτοεμφανιζόμενου Μαρσέλο Μαρτινέσι κάτι περισσότερο από ένα κινηματογραφικό αξιοπερίεργο.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2018-11-06
Σινεμά από την Παραγουάη, αλλά δεν πρόκειται να δεις κάτι folclore. Είναι μια ήσυχη ιστορία για τη σχέση δύο γυναικών, χωρίς να μπαίνει με προβλεψιμότητα στην κατηγορία του queer cinema. Δεν θα κάνεις καλή «επαφή» αν στο πρόγραμμά σου δεν μπαίνει ποτέ φιλμ του λεγόμενου world cinema.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-11-02
Σκηνοθετικό ντεμπούτο του Μαρτινέσι με ένα γυναικοκρατούμενο, χαμηλότονο δράμα και κεντρικό πρόσωπο μια καλοζωισμένη ομοφυλόφιλη 60άρα, που ανακαλύπτει νέες προοπτικές, όταν η σύντροφός της φυλακίζεται κι εκείνη αναγκάζεται να δουλέψει.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Όμορφη, γλυκιά ταινία, που ανταμείβει τους υπομονετικούς θεατές.
Αντώνης Γκούμας
Η σκηνοθεσία του Μαρσέλο Μαρτινέσι προσπαθεί να βρει ενδιαφέρουσες γωνίες λήψης, ενώ τα πάει εξαιρετικά στο να χτίσει τον ανομολόγητο αισθησιασμό ανάμεσα στις δυο γυναίκες, που είναι αδιαμφισβήτητα το πιο ενδιαφέρον σημείο της ταινίας, αλλά και ουσίας για την τελική έκβαση της ιστορίας. Τον προδίδει όμως ο αδικαιολόγητα κακός φωτισμός της ταινίας, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος της υποφωτισμένη και σκοτεινή.
nicolas1810
Έχει συμπαθέστατες κυριούλες και ερμηνείες, αλλά δεν έχει και κανά στόρι της μεγάλης προκοπέως που κάπως θα κεντρίσει το ενδιαφέρον λίγο παραπάνω από τα στενά αφαιρετικά πλαίσια στα οποία κινείται.
Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά, έχουμε ένα χαμηλών τόνων δράμα, γυρισμένο με αργό ρυθμό, που αποβαίνει εις βάρος των χαρακτήρων.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Σκηνοθετικά μου άρεσε, σεναριακά με εκνεύρισε αλλά ως σύνολο .....χμ, ένα τεράστιο ερωτηματικό πλανάται κι ένα έργο με τέτοιες σεναριακές ελλείψεις αδυνατώ να το υιοθετήσω, ακόμα κι αν πάρει το Οσκαρ (που δεν θα το πάρει!!!!!!)
