Γυναίκες που Περάσατε Από Δω(2018)
Πρώτη προβολή: 13-12-2018
Στράτος Κερσανίδης
Σενάριο βαθιά ανθρώπινο, σκηνοθεσία αέρινη, ελευθεριάζουσα, ερμηνείες υποδειγματικές. Νεανικό σινεμά από έναν άνθρωπο ο οποίος έφτασε αισίως τα 80 του χρόνια.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Όπως και να έχει, η ταινία διαθέτει κάτι, και το πάνω από όλα της, είναι η Ρόζαμουντ Πάυκ. Και μόνο για αυτήν αξίζει τον κόπο.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Τσιώλης έφτιαξε μια ακόμη ταινία με κύριο θέμα τον άνθρωπο και τη ζωή, με τις χαρές και τις λύπες της, την καθημερινότητά της, τον άνθρωπο όμως ιδωμένο μέσα από την τέχνη, αυτή που ξέρει να τη ζωντανεύει με το δικό της, ξεχωριστό τρόπο, να την κάνει μουσική και ποίηση, πάντα με τη λιτότητα εκείνη που ήδη ξεχωρίζαμε στο προηγούμενο έργο του, από τότε που μας ξάφνιασε με ταινίες όπως οι «Ακατανίκητοι εραστές» και, πάνω απ' όλα, με το «Έρωτας στη χουρμαδιά»
Φίλιππος Χατζίκος
Όλα βρίσκονται εδώ ∙ οι χαρακτήρες είναι ολοζώντανοι, οι αυτοαναφορές συγκινητικές. Ενυπάρχει και ένας χαρακτήρας φιλμικής διαθήκης, που ελπίζουμε να διαψευστεί. Γιατί αυτή την απλότητα που υποδύεται την εύπεπτη αλλά κουβαλά ωκεανούς άδολης συναισθηματικής φόρτισης την έχουμε ανάγκη.
Λήδα Γαλανού
Μπορεί η ταινία να μην έχει το νεύρο και το θρασύ χιούμορ ή την ιδιαίτερη μελαγχολία ή τη φιλοσοφική τρέλα άλλων ταινιών του σκηνοθέτη από παλιότερες δεκαετίες, αλλά έχει πάντα τη δύναμη να σε πείσει ότι, όταν όλα είναι περαστικά, ο Τσιώλης μένει.
Λουκάς Κατσίκας
2018-12-20
Έπειτα από δεκατρία χρόνια σκηνοθετικής απουσίας, ο τελευταίος των σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών κλείνει την πολυαγαπημένη τριλογία των «Γυναικών» με μια πανέμορφη ταινία που υπενθυμίζει ότι ο Σταύρος Τσιώλης και το θεσπέσια προσωπικό σινεμά του δεν έχουν όμοιό τους.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Η περιπλάνηση δεν θα είναι στους επαρχιακούς δρόμους· θα είναι στατική και η πορεία θα γίνει προς τα μέσα. Το όχημα θα είναι οι γοητευτικοί διάλογοι, η διαδρομή έχει παρακάμψεις μέσα από παιχνιδίσματα με τον Μπέκετ και το καύσιμο της διαδρομής θα είναι η πηγαία καλλιτεχνική τρέλα και η αγάπη για το ίδιο το σινεμά.
Αγγελική Στελλάκη
2018-12-18
Κάποιες ιστορίες είναι πιο «δυνατές» και άλλες πιο «αδύναμες», οι περισσότερες όμως ενδιαφέρουσες και με συνδετικό κρίκο δύο ηθοποιούς που ξέρουν να κρατούν τις ισορροπίες και να συμβάλουν στη γλυκόπικρη αίσθηση που αποπνέει η ταινία.
Μανώλης Κρανάκης
2018-12-16
Ο Σταύρος Τσιώλης επιστρέφει στο... δρόμο μετά από 14 ολόκληρα χρόνια, απλώνοντας τη λαϊκή του σοφία και το ιδιόρρυθμο χιούμορ του σαν μια στρώση από άσφαλτο ικανή να κάνει κάθε μικρή ή μεγάλη διαδρομή σκέτη απόλαυση.
Τάσος Μελεμενίδης
2018-12-14
Ο Τσιώλης μοιάζει φορμαρισμένος, παρά το χρονικό κενό στη φιλμογραφία του, μη μένοντας όμως μόνο σε cult ατάκες (όσοι περιμένουν μια αντιγραφή του Ας περιμένουν οι γυναίκες θα απογοητευτούν, χάνοντας τη μεγαλύτερη εικόνα) αλλά προσπαθώντας να γεμίσει ένα κενό αγάπης που βλέπει σήμερα μέσα από τις γλυκόπικρες εξιστορήσεις των ηρώων του.
vandimir
Το βρήκα λίγο άνισο, μάλλον κατώτερο από το "Παρακαλώ, γυναίκες μην κλαίτε" και τα άλλα φιλμ του, πλην όμως η ατμόσφαιρα του ιδιόρρυθμου και τόσο προσωπικού αυτού δημιουργού υπάρχει ατόφια.
Γιώργος Καλαποθαράκος
Σαν να κάθισα με τον παππού μου, να μου πει μια αστεία ιστορία που του συνέβη πριν 40 χρόνια. Το χιούμορ έχει γεράσει αλλά δεν μπορείς να μην γελάσεις μαζί του.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Οι εμμονές είναι παρούσες -δε θα γινόταν αλλιώς άλλωστε- κι ακόμα κι αν αυτή η σχεδόν ανθολογική φόρμα έχει ως αποτέλεσμα άνισα σημεία, η ταινία είναι αναμφίβολα γλυκιά και must για τους φανς του σκηνοθέτη.
Σπύρος Μήτσης
2018-12-12
Λεπτό χιούμορ, κινηματογραφική απλότητα και ανθρώπινη ευγένεια συναντιούνται στην πιο στατική και σεναριακά χαλαρή ταινία ενός ξεχωριστού δημιουργού, λάτρη της γνήσιας λαϊκότητας.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-12-10
Ένα γλυκόπικρο, στατικό road-movie για το θαύμα της ίδιας της ζωής.
Κώστας Ζαλίγκας
Με ατάκτως ερριμμένες ιστορίες που δεν έχουν καμία συνοχή μεταξύ τους, κλείνει ο Σταύρος Τσιώλης την τριλογία του για τις γυναίκες. Μάλλον άδοξα, θα λέγαμε.
Άγγελος Πολύδωρος
Ταινία δρόμου, αλλά στατική (ακίνητο road movie, κατά την παραγωγή), προσπαθεί να θέσει σύγχρονους προβληματισμούς, μέσα από τον σουρεαλισμό και το πικρό χιούμορ, που συμβολίζεται ιδιαίτερα μέσα από το βλέμμα του Κωνσταντίνου Τζούμα.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2018-12-08
Ακόμα μία απογοητευτική ελληνική φεστιβαλική ταινία που δίνει πυρομαχικά στους πολέμιους του ελληνικού σινεμά στέλνοντας τους θεατές στα... Αιγαία και στα μπάτσελορ πάρτι...
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-12-06
Δυο τύποι αραχτοί σε νησίδα πράσινου της πόλης αμπελοφιλοσοφούν, διαπληκτίζονται ή συζητούν μεταξύ τους ή με (αλλοπρόσαλλους) περαστικούς και κυρίως περαστικές, σε αυτή την παρωχημένα σουρεαλιστική κομεντί.
Βικτωρία Μιχαήλ
2018-12-04
Οι πιστοί του Τσιώλη θα το νιώσουν και μέσες-άκρες θα το ευχαριστηθούν, παρότι υποψιάζομαι ότι οι μικρότερες ηλικίες θα το βρουν πολύ λιγότερο «φάση» απ' ό,τι θα επιθυμούσαν.
Παύλος Γκουγιάννος
2018-12-02
Η εξιστόρηση των μικρών ιστοριών έχει μία παιδική αφέλεια, με όλους τους ήρωες (αν μπορούν να ονομαστούν έτσι αυτές οι σύντομες αντανακλάσεις ανθρώπων) να μοιάζουν ακατανόητοι και ιδίως οι γυναίκες στις οποίες αναφέρεται ο τίτλος, με μία εκνευριστικά φαλλοκρατική, παλαιάς κοπής αντίληψη, που κάνει την ταινία να μην έχει κανένα διάλογο με το σήμερα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Το έργο δεν έχει δομή, ούτε οι πρωτεύοντες ούτε και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, προσδίδουν στην ιστορία του Τσιώλη κάποιο ιδιαίτερο νόημα. Το λεπτό χιούμορ που υπάρχει στο έργο, παραπέμπει σε άλλες εποχές.
Ειρήνη Δρίβα
Ο Σταύρος Τσιώλης, όπως είχε δηλώσει στην τελευταία συνέντευξη που έδωσε, όλες οι ταινίες του μιλούν για τον αποχαιρετισμό. Σε αυτήν την ταινία αποχαιρετά τις γυναίκες, αλλά και τους άντρες που έπαιξαν ρόλο στην ζωή τους, με ένα τρυφερό τρόπο που όμως δεν έχει κανένα κινηματογραφικό ενδιαφέρον.
