Το Βράδυ που Έφαγε τον Κόσμο(2018)
(The Night Eats the World) | Πρώτη προβολή: 10-01-2019
Δημήτρης Αποστολόπουλος
2019-01-20
O Dominique Rocher διαθέτει ταλέντο πίσω απ' την κάμερα, αισθητική και φιλοσοφικό στοχασμό, που σε σημεία καταφέρνει και περνάει στο φιλμ του, ωστόσο αφήνει αρκετά ανεκμετάλλευτο το focus στα ίδια τα ζόμπι, κάτι που δεν αποδεικνύεται επιτυχημένη επιλογή.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Αν η εκτέλεσή της ήταν πιο προσεγμένη, θα είχαμε στα χέρια μας ένα διαμαντάκι, τώρα δυστυχώς έχουμε μια χαμένη ευκαιρία.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες ζόμπι μυθολογίας αυτής της δεκαετίας.
Χρήστος Μήτσης
2019-01-18
Ο «Ζωντανός Θρύλος» συναντά το «28 Μέρες Μετά» σε ένα ελάχιστα πρωτότυπο σεναριακά, αλλά στημένο με φαντασία και σκηνοθετημένο με φρεσκάδα θρίλερ επιβίωσης.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-01-16
Μια διαφορετική, «σκεπτόμενη» ταινία με ζόμπι, όπου το ενδιαφέρον δεν επικεντρώνεται στις κλασικές επιθέσεις των αιματολάγνων απέθαντων, αλλά στο πώς ένας μοναχικός επιζών επιβιώνει κλεισμένος σε μια παρισινή πολυκατοικία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Ο Ροσέ διαθέτει καλλιτεχνική ματιά στις συνθέσεις, δεν εμμένει στο gore, δουλεύει σε minimal τόνους, δεν ενδιαφέρεται για επιστημονικοφανείς εξηγήσεις και δεν έχει κάτι παραπάνω να προσθέσει στο μοτίβο της σισύφειας απελπισίας.
Νίκος Δρίβας
Μια ταινία που υπολείπεται αξιώσεων με στιγμές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αλλά ό,τι πρέπει για να περάσεις χαλαρά την ώρα σου σε μια προσπάθεια που χαζεύεται, αλλά εντέλει αδικεί κάπως τον εαυτό της.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-01-14
Δίδυμο horror αδελφάκι του «All is Lost» και φεστιβαλική μίνι έκπληξη για ένα υπο-είδος που δεν τυχαίνει συχνά τέτοιας μεταχείρισης.
Άγγελος Πολύδωρος
Το φιλμ εκτός από το θέμα των ζόμπι, των ανθρώπων που ουσιαστικά συμπεριφέρονται ως τέρατα εναντίον του μοναχικού Σαμ, ακολουθεί και τη λογική του video game, δεν έχει σκοπό να τρομοκρατήσει το θεατή, αλλά μόνον να τον κάνει να συμμετάσχει στην αγωνία και τον αγώνα του Σαμ, ώστε να βρει επιτέλους και κάποιον άλλο ή κάποια άλλη που έχει επιβιώσει.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2019-01-08
Δεν είναι η πρώτη φορά που κανείς είχε την ιδέα του να αναρωτηθεί τι συμβαίνει 'μετά τους τίτλους τέλους' μιας ζόμπι ταινίας, αλλά ο Ροσέρ το οδηγεί στα ανθρωπιστικά άκρα.
Τάσος Ντερτιλής
Συμπαθής συνδυασμός ψυχολογικού θρίλερ με ζόμπι ολοκαύτωμα.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2019-01-10
Περισσότερο ανθρωποκεντρική ταινία φαντασίας παρά καθαρόαιμο φιλμ τρόμου, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ντομινίκ Ροσέρ εξερευνά την ζωή μετά το τέλος του κόσμου αλλά, ατυχώς, ξεμένει γρήγορα από ιδέες.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-01-12
Παρακολουθείται μεν με σχετική άνεση, αλλά όσο περνά η ώρα πυκνώνουν οι σεκάνς με τα δυσοίωνα όνειρα του πρωταγωνιστή, που δυσκολεύεται να παρακολουθήσει την πραγματικότητα και μοιραία οδηγείται στη μεγάλη έξοδο (βρίσκεται καλά ταμπουρωμένος στο σπίτι έχοντας μάλιστα παγιδευμένο κι ένα ζόμπι μαζί του με το οποίο μιλάει όταν έχει μοναξιές!) αφήνοντας το υβρίδιο τρόμου και δράματος, ανοιχτό σε όποια ερμηνεία επιθυμεί ο θεατής.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Δεν είναι του πεταματού η ταινία, αστοχεί όμως περισσότερες φορές από όσες πετυχαίνει το στόχο της.
Απόστολος Κίτσος
Περισσότερο ένα (υπερβολικά) μινιμαλιστικό σχόλιο στην αποξένωση και την μοναξιά, το οποίο όμως σύντομα στερεύει από ιδέες, ξεθυμαίνει και τελικά σβήνει με χαρακτηριστική ευκολία από την θύμηση.
Λήδα Γαλανού
2019-01-06
Ο Νορβηγός Αντερς Λίε (του «Οσλο, 31 Αυγούστου» του Γιοακίμ Τρίερ, αλλά και του περσινού «22 Ιουλίου», όπου υποδύεται τον τρομοκράτη Αντερς Μπρέιβικ) κάνει ό,τι μπορεί για να υποστηρίξει, μόνος του, με το ενδιαφέρον, αιχμηρό παρουσιαστικό του και τους αυτοσχεδιασμούς του, μια ταινία που στην ουσία δεν έχει τίποτα να προσθέσει στην παράδοση των zombie movies, αλλά και τίποτα ν' αφηγηθεί.
Πάρις Μνηματίδης
Δυστυχώς δεν υπάρχουν και πολλοί λόγοι ώστε να αποτελέσει ένα πακέτο άξιο πρότασης: τα μονοπάτια που διασχίζει τα έχουν περάσει και άλλοι και σίγουρα με αρκετά καλύτερο τρόπο...
Βαρβάρα Κοντονή
2019-01-02
Ανέμπνευστο και χωρίς κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το «Το Βράδυ που Έφαγε τον Κόσμο» ήθελε να αποτελέσει μια εναλλακτική προσθήκη στο σύμπαν των ζόμπι, σαν εγχείρημα όμως φάνηκε καταδικασμένο από την αρχή, εξαιτίας της αναποφασιστικότητας του ήρωά του αναφορικά με κάποιον σαφή προσανατολισμό (ακούς «The Walking Dead»;).
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-01-04
Το φιλμ αδυνατεί να προσθέσει κάτι παραπάνω σε έναν μύθο που χρειάζεται μια πραγματική τονωτική ένεση.
