Καπερναούμ(2018)
(Capernaum) | Πρώτη προβολή: 14-02-2019
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Η Λαμπακί [Κάραμελ, Όταν θέλουν οι γυναίκες] χτυπάει φλέβα ακατέργαστου χρυσού, ξεπερνάει κατά πολύ τον εαυτό της και αφηγείται υπέροχα μια τραγελαφική αληθινότατη ιστορία που συγκλονίζει και ταρακουνάει το είναι και το φαίνεσθαι. Η τέχνη της υπηρετεί τον πληγωμένο ανθρωπισμό και μοιράζει καμτσικιές με το φραγγέλιο σε όλους τους μικροπωλητές φτηνιάρικων δικαιολογιών και τζουτζιακών συγκινήσεων.
Άγγελος Πολύδωρος
Η Ναντίν Λαμπακί, δεν διστάζει να θίξει τα πλέον κρίσιμα και οδυνηρά προβλήματα της σημερινής κοινωνίας και το κάνει μέσα από την ιστορία του Ζάιν, που ξεπηδάει αυθεντικά μέσα από τον ίδιο κόσμο για τον οποίο μιλάει. Με ρεαλιστικές εικόνες «γροθιά στο στομάχι», σκληρές και αμείλικτες. Ουσιαστικά ντοκιμαντερίστικες.
Τάσος Ντερτιλής
2019-02-20
Πολυβραβευμένη και συγκλονιστική παραβολή για τη χαμένη ψυχή του χαοτικού σύγχρονου κόσμου με απόλυτα φυσικές κορυφαίες παιδικές ερμηνείες που θα μείνουν αξέχαστες !
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ζητώ συγγνώμη από τον «ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ» αλλά θα του την αφαιρέσω την ψήφο, που του είχα φυλαγμένη για το ΟΣΚΑΡ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ και θα τη δώσω στην «ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ». Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω ως ανθρώπινη συμβολή κι ως κινηματογραφική αναγνώριση αληθινής ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ κι ως επικρότηση αυτού που έκανε αυτή η γυναίκα από το Λίβανο.
Γεωργία Παπαδοπούλου
Η ταινία, παρά την στενάχωρη υπόθεση, βλέπεται με ενδιαφέρον, καθώς θίγει πολλά επίκαιρα ανθρωπιστικά ζητήματα και περνάει μηνύματα ανθρωπιάς. Περιλαμβάνει αρκετές σκληρές σκηνές που την κάνουν πιο ρεαλιστική. Με την ολοκλήρωση της παρακολούθησής της σε βάζει σε σκέψεις και σε κάνει να αναλογιστείς ζητήματα που αφορούν εσένα τον ίδιο, αλλά και τον κόσμο γενικότερα.
Αντιγόνη Γρηγοριάδου
Η ταινία είναι σκληρή. Έτσι, όμως, είναι κι η πραγματικότητα. Τα ονόματα και τα μέρη μπορεί να αλλάζουν, αλλά η ανθρώπινη εξαθλίωση βρίσκεται σε όποια γωνιά και να κοιτάξεις. Η ταινία αυτή μας μιλά για την ασχήμια αυτού του κόσμου, την οποία οφείλεις να γνωρίσεις ή να θυμηθείς παρακολουθώντας την.
Πάρις Μνηματίδης
Σε επίπεδο συναισθηματικής φόρτισης και πηγαίας συγκίνησης μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού φιλμ της τρέχουσας σεζόν αγγίζουν παρόμοια ύψη, με τη δύναμη των πολλών συγκλονιστικών στιγμών που εμπεριέχονται εδώ να συνοδεύει τη σκέψη για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη θέαση.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Ναι... η Labaki μπορεί να δημιούργησε μια σκληρή ταινία για τους ανθρώπους του περιθωρίου, αλλά στο τέλος ανταμείβει τους θεατές με μια έξυπνη, συμπονετική και παράξενα αισιόδοξη ταινία.
Ανδριάνα Ζώτου
Το «Καπερναούμ» δεν είναι εύκολη ταινία. Προκαλεί, θυμώνει, συγκινεί. Είναι μια σκληρή καταγραφή της αθωότητας που χάνεται, αλλά και μια υπενθύμιση ότι ακόμα και μέσα στο χάος μπορεί να υπάρξει αξιοπρέπεια.
Γιάννης Καραμπίτσος
Ένα Σινεμά Ανθρωπισμού και Επανάστασης με έναν ήρωα τον Ζεν που σε όλη την ταινία ενεργεί αντικομφορμιστικά, ασυμβίβαστα, μαχητικά και αγωνιστικά όπως θα θέλαμε όλοι μας να ενεργούμε!!! Δεν διστάζει να φτάσει στα άκρα για να τιμωρήσει τον άνθρωπο που γίνεται αιτία με τη «συνενοχή» των γονέων του λόγω της μεγάλης φτώχειας τους όμως, να χαθεί η αγαπημένη του αδελφή. Μια νεορεαλιστική ματιά με προσέγγιση σκηνοθετική μαγική.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ρεαλισμός στο έπακρο, εξαιρετική η αποτύπωση της πόλης ως απάνθρωπο και εχθρικό περιβάλλον για ένα παιδί και γενικά ένα είδος σινεμά που μπορεί να ταρακουνήσει τον θεατή χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς αλλά με την αποτύπωση της πραγματικότητας.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-02-18
Η σα-να-πούμε ζωή ενός 12χρονου σύριου πρόσφυγα στις πανάθλιες παραγκουπόλεις του Λιβάνου, φιλμαρισμένη με εξαιρετική δύναμη, ντοκιμαντερίστικη αληθοφάνεια και συγκλονιστικές ερμηνείες από το ερασιτεχνικό/ προσφυγικό/ καραβοτσακισμένο καστ.
Μαρία Μαγκάκου
Υπέροχη ταινία, με καταπληκτική σκηνοθεσία από την Ναντίν Λαμπάκι, που αξίζει μόνο και μόνο για τον ουμανιστικό της χαρακτήρα.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Δεν ψηλαφίζει απλώς αλλά καταπιάνεται με ζητήματα διαβίωσης, αξιοπρέπειας, ηθικών διλημμάτων, αλλά και με τον παλμό επίκαιρων θεμάτων μεταξύ των οποίων την παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών, την παράνομη εργασία, την τέλεση γάμων με ανήλικα κορίτσια, το δουλεμπόριο, τον αναλφαβητισμό, τις ανισότητες, την εξαθλίωση και το προσφυγικό.
Χρήστος Σκυλλάκος
Το «Capernaum» ενώ μπορεί να μας κάνει να δακρύζουμε σε κάθε του σκηνή παρέχει ταυτόχρονα εργαλεία –σε όποιον θέλει να τα βρει- για να μιλήσουμε (ξανά) για τα παιδιά. Για τα παιδιά που έτυχε να γεννηθούν σε ένα κόσμο όπου δεν μπορούν να γίνουν ποτέ τους προνομιούχα. Η ταινία μας δίνει το δικαίωμα να συλλογιστούμε (ξανά) στο αν και κατά πόσο είναι ηθικά –και όχι νομικίστικα- έγκλημα κατά της ανθρωπότητας η ύπαρξη του «τρίτου κόσμου».
Βίβιαν Μελικόκη
Το Καπερναούμ είναι αδιαμφισβήτητα ένα πρόωρο ταξίδι ενηλικίωσης. Ένα ταξίδι προς τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Δεν μπορεί κανείς να απαρνηθεί την ικανότητα της Labaki στη σκηνοθεσία. Κατόρθωσε να βγάλει σπουδαίες ερμηνείες από το καστ της, τα μέλη του οποίου είναι όλα χαμίνια της Βηρυτού, άνθρωποι χωρίς στον ήλιο μοίρα, άνθρωποι χωρίς χαρτιά, παράνομοι μετανάστες, μη άνθρωποι! Τόση φυσικότητα είναι πραγματικά κατόρθωμα το γεγονός ότι την πέτυχε. Οπότε, όχι, αυτό δεν είναι misery porn.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-02-16
Η ανατριχιαστική περιπλάνηση καθηλώνει, αν και η Λαμπάκι γλιστράει συχνά σε έναν εύκολο συναισθηματισμό, επιχειρώντας να χωρέσει ζητήματα επιτακτικά και ακανθώδη, δυσεπίλυτα και ντροπιαστικά, βάζοντας μπροστά πολλά παιδιά, πολλή μουσική, πολύ κλάμα και πάρα πολύ «βρόμα».
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Εκείνο που ξεχωρίζει στην ταινία της Λαμπακί είναι η ειλικρίνεια και το πάθος, αλλά και η τρυφερότητα και το χιούμορ με τα οποία αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες της, ιδιαίτερα τον μικρό Ζαϊν (κι ο ερασιτέχνης Ζαϊν Αλ Ραφία, που τον υποδύεται είναι πράγματι εκπληκτικός).
Άντα Δαλιάκα
2019-02-12
Ιδιότυπο μείγμα νατουραλισμού και μελοδράματος, με σκληράδα αλλά και τρυφερότητα, χιούμορ και ταυτόχρονα πολλές χειριστικές ευκολίες στον τρόπο που προσεγγίζει το τρίπτυχο φτώχεια - παραμελημένα παιδιά – προσφυγική κρίση και την εικόνα τους αυτή καθαυτή, η τρίτη ταινία της Λαμπακί (μετά τα εστιασμένα στη θέση της γυναίκας στο Λίβανο «Caramel» και «Όταν θέλουν οι γυναίκες») για το ανθρωπιστικό έγκλημα που συντελείται δίπλα μας, χειρίζεται έξυπνα το συναίσθημα ενοχής του θεατή.
Dimitris Dx
Καλοφτιαγμένο χειριστικό μελόδραμα αλλά πολύ χειριστικό μελόδραμα, ρε παιδί μου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το πρόβλημα της ταινίας δεν είναι το ότι ξεχειλίζει από το μελοδραματισμό που χαρακτηρίζει γενικά το σινεμά της Ανατολής και που κατά βάθος μας αρέσει και μας συγκινεί, με τα γνωστά απανωτά χτυπήματα της μοίρας, αλλά το ότι στη προσπάθειά της να καταγγείλει τις αδικίες της κοινωνίας και των ενήλικων μελών της απέναντι στους φτωχούς και στους ανήλικους, εκμεταλλεύεται τη δραματική φωτογένεια της φτώχειας και της μιζέριας, με τον ανάλογο τρόπο που το είχε κάνει εν μέρη και το Slamdog Millionaire.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-02-14
Διδακτική ταινία με καλές προθέσεις και ενάρετα μηνύματα, κάτι σαν το «Σαλάμ Μπομπέι» της Ινδής Μίρα Ναΐρ, η «Καπερναούμ» φωτίζει κάπως σχηματικά μία από τις αρκετές σκοτεινές πλευρές του Λιβάνου.
Έλενα Χριστοπούλου
2019-02-10
Τέτοιες ιστορίες δε χρειάζονται ούτε πολλά λόγια (όπως στις σκηνές του δικαστηρίου), ούτε υπογράμμιση (όπως από το σάουντρακ). Κουβαλούν από μόνες τους ένταση και στρώνουν με το καλημέρα σας τα ερωτήματα ηθικής που θέλει να καλλιεργήσει η Λαμπάκι. Αν δεν ήταν τόσο χειριστική με τις εικόνες της, θα γλίτωνε από αυτό το αβάσταχτο πορνό της μιζέριας, το οποίο πνίγει κάθε δίκιο κι άδικο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-02-08
Παρότι η ταινία βλέπεται με ενδιαφέρον και διαθέτει σκηνές που σου κόβουν την ανάσα, νιώθεις έντονα στον συναισθηματικό εκβιασμό που σου ασκείται με κάθε μέσο.
Χρήστος Μήτσης
2019-02-06
Μελοδραματικές υπερβολές, ντοκιμαντερίστικες εικόνες, συναισθηματικός εκβιασμός, Βραβείο της Επιτροπής στις Κάνες και υποψηφιότητα ξενόγλωσσου Όσκαρ για ένα νατουραλιστικό δράμα-αποθέωση του κινηματογραφικού λαϊκισμού.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-02-04
Παρά τις επιμέρους αρετές και ειδικά τον πολύ καλό πιτσιρικά πρωταγωνιστή της, η υποψήφια για ξενόγλωσσο Όσκαρ ταινία της Λιβανέζας Ναντίν Λαμπακί είναι ένα απροκάλυπτο misery porn, μια διαρκής επίκληση στο συναίσθημα συνοδεία εγχόρδων.
Λήδα Γαλανού
Τόσο πολύ, όμως, η ιστορία της αγγίζει το μελόδραμα και οριακά το exploitation, όπου το όποιο ενδιαφέρον σκεπάζεται από μια δυτικότροπη υπεροψία απέναντι στη φτώχεια και τη δυστυχία, στην καταπίεση των γυναικών και τα παραπεταμένα παιδιά του κόσμου, έναν διδακτισμό που απευθύνεται κυρίως σε όσους δεν παρακολουθούν ποτέ ένα δελτίο ειδήσεων.
Απόστολος Κίτσος
Εντελώς κλισεδιαρισμένο, φθηνό και με ένα αβάσταχτο πομπώδες σάουντρακ, μελόδραμα που προσπαθεί να ασκήσει κριτική στο μεταναστευτικό, την παιδεραστία, το human trafficking, αλλά το κάνει με έναν τρόπο που σχεδόν εξοργίζει.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η Λαμπακί κινηματογραφεί σκηνές απόγνωσης και φτώχειας αλλά τα πάντα φαίνονται τακτοποιημένα και στιβαρά, με μια αισθητική τύπου 'Slumdog Millionaire' γεμάτη αναλαμπές των φακών, καθώς και στρατηγικά τοποθετημένες αργές κινήσεις, δραματικά βιολιά, παγώματα χαμογέλων, και άλλα πολλά τέτοια.
nicolas1810
Είναι συγκινητικό με το ίδιο τρόπο που μια τσόντα είναι ερωτική. Τον πανεύκολο δηλαδή.
Μανώλης Κρανάκης
Η χειριστική, στα όρια του exploitation, ματιά της Λιβανέζας Ναντίν Λαμπακι για τα παιδιά και τις γυναίκες που ξέχασε ο Θεός.
