Η Σύζυγος(2017)
(The Wife) | Πρώτη προβολή: 21-02-2019
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Η Close είναι φανταστική. Όχι μόνο με αυτά που λέει, αλλά κυρίως με αυτά, που υπονοεί το βλέμμα της. Υπάρχει το σενάριο της Jane Anderson (Emmy για το Olive Kitteridge, 2014), που βασίζεται στο βιβλίο της Meg Wolitzer και υπάρχει και το κείμενο, που διαπερνά τα μάτια της ηθοποιού, χωρίς να μετατρέπεται σε λόγο.
Άγγελος Πολύδωρος
Πολύ καλές ερμηνείες, με εξέχουσα εκείνη της Γκλεν Κλόουζ και θριλερική εξέλιξη μέχρι την κορύφωση του φινάλε.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Από την ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη, με την προσεγμένη (αλλά ως εκεί) παραγωγή, που δεν καταφέρνει να μας συγκινήσει όπως θα ήθελε, κρατάμε και πορευόμαστε μόνο με την ήδη βραβευμένη στις φετινές χρυσές σφαίρες για καλύτερη ερμηνεία σε δράμα, Glenn Close, καθώς και το υπόλοιπο cast...
Ματθαίος Οικονόμου
Στο "The Wife" η Κλόουζ κλέβει επιδέξια την παράσταση επιστρατεύοντας με χάρη τα αποδεδειγμένα ήδη από τη δεκαετία του '80 ερμηνευτικά της όπλα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-02-20
Ηρεμη ταινία, με πνευματώδεις διαλόγους γεμάτους υπονοούμενα, καλά κρυμμένα μυστικά αλλά και μια αίσθηση μελαγχολίας σε όλη τη διάρκειά της. Θα μπορούσες να πεις ότι ο Μπιορν Ρούνγκε είναι ένας αξιότατος μαθητής του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, του οποίου το πνεύμα με έναν τρόπο διατρέχει την ταινία· θαρρείς σαν να είναι ο μυστικός φύλακας άγγελός της.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Η Glenn Close, απ' τις τελευταίες μιας γενιάς εμπνευσμένων ηθοποιών, χτίζει με υποδειγματικό τρόπο τον χαρακτήρα ως στυλοβάτη του κεντρικού σεναριακού άξονα, ενός φιλμ που σέβεται τον θεατή, πέφτει ωστόσο σε παγίδες που εν τέλει το καθιστούν ευχάριστα παρακολουθήσιμο και όχι μεγαλειώδες.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία The Wife έχει μπόλικο τσαγανό, γεμάτη ένταση, είναι μια αυθεντική και αξιόλογη προσπάθειακαι καταφέρνει ακόμα και με τις ελάχιστες υπερβολές του να βγάλει έναν απίστευτο δυναμισμό και μια ονειρική Glenn Close, σε μια προσπάθεια που επιβάλλεται να μην χάσει ο θεατής.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ταινία ερμηνείας, one woman show και ξεκάθαρα όλοι οι συντελεστές της ταινίας κάνουν ένα βήμα πίσω για να ξετυλιχθεί ο ερμηνευτικός οδοστρωτήρας της ηθοποιού.
Γιώργος Ξανθάκης
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να παρακολουθήσει κάποιος μια ταινία, αλλά μερικές φορές είναι ωραίο να καθίσει και να απολαύσει σπουδαίους ηθοποιούς να δίνουν ερμηνευτικό ρεσιτάλ. Αυτή είναι η περίπτωση της «Συζύγου», της εξαίσιας ταινίας του Björn Runge για τον γάμο, την συντροφικότητα, την αλήθεια, την ενδυνάμωση και, σε κάθε περίπτωση, τη λογοτεχνία. Η ιστορία είναι θαυμάσια, αλλά αυτό που απογειώνει την ταινία είναι η λάμψη που εκπέμπουν ο Jonathan Pryce και η Glenn Close που μας χαρίζουν δυο ερμηνείες ζωής.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Το "The Wife" είναι μία από τις καλύτερες character study ταινίες που υπάρχουν εκεί έξω. Και νομίζω πώς βρήκα τελικά το πώς μπορώ να περιγράψω με μία πρόταση την ερμηνεία της Close: Μία μοναδική ερμηνεύτρια, σε έναν μοναδικό ρόλο που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί άλλη ηθοποιό στην θέση της.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-02-18
Η Σύζυγος γιορτάζει τη δεύτερη ευκαιρία, αυτή την μπερδεμένη εξίσωση της ξανακερδισμένης αυτοπεποίθησης με το γύρισμα της τύχης, και ανανεώνει το αντίκρισμα στο παλιό, γνωστό ευφυολόγημα, πως η εκδίκηση σερβίρεται κρύα.
Ελένη Ουλάνη
Αυτό το κοινωνικό δράμα μάλλον βασίζεται σε ένα μονότονο σενάριο που πέρα από την τελική ανατροπή, θα το θυμόμαστε για τις δυο εντυπωσιακές ερμηνείες των Glenn Close και Jonathan Pryce.
Τάσος Ντερτιλής
Αυτό το οικογενειακό δράμα είχε την τύχη να εξυψωθεί, υπηρετούμενο από δύο ερμηνευτικούς κολοσσούς. Διότι, καλή και συγκλονιστική είναι η Γκλεν Κλόουζ (μια ζωή το αντίπαλο δέος στην Μέριλ Στριπ) και άξια να τιμηθεί επιτέλους με το Όσκαρ ύστερα από τόσα χρόνια καριέρας και 7 υποψηφιότητες αλλά και ο σπουδαίος Τζόναθαν Πράις κεντάει στο ρόλο του διάσημου συζύγου παρότι η προσφορά του δεν αναγνωρίστηκε από καμία Ακαδημία.
Αγγελική Αντωνίου
Μια θαμπή κατά περιόδους αλλά εξαιρετικά έγκαιρη ταινία, με συνηθισμένη γραφή και μια εξαιρετική ερμηνεία να την κάνει να ξεχωρίζει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-02-16
Οι εξωσυζυγικές περιπέτειες του άντρα, το υποδειγματικό πορτρέτο της γυναίκας, τα ψυχολογικά προβλήματα που κληρονομούν στα παιδιά τους, ο σκιώδης δημοσιογράφος που μυρίζεται την αλήθεια, τα προβλεπόμενα ξεσπάσματα «κουμπώνουν» μια χαρά στο δυνατό φινάλε που ανεβάζει τη στάθμη της ταινίας σε ένα άλλο επίπεδο.
Τατιάνα Καποδίστρια
Αμερικανός λογοτέχνης κερδίζει το Νομπέλ, αλλά στο κέντρο του δράματος βρίσκεται η αενάως υποστηρικτική σύζυγός του και το μεγάλο τους μυστικό, σε αυτή την ολίγον συμβατική ταινία, που απογειώνεται χάρη στην Κλόουζ.
Πόλυ Λυκούργου
2019-02-14
Η βιρτουοζιτέ του Tζόναθαν Πράις και η tour-de-force ερμηνεία της Γκλεν Κλόουζ (που την οδηγεί ολοταχώς στα Οσκαρ) διασώζουν μία μέτρια ταινία που χάνει τις ισορροπίες, προσπαθώντας να κάνει ένα πολύ σημαντικό σχόλιο για τη γυναικεία υποτίμηση και τον ανδρικό ναρκισσισμό.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Η ταινία του ξεχασμένου Σουηδού Björn Runge (Daybreak) παρότι "μπαίνει" πολύ νωχελικά και αργεί πολύ...ΠΟΛΥ να δείξει τα μυστικά της, η δυνατή ιστορία και οι εξαιρετικές ερμηνείες, όχι μόνο της Close αλλά και του αδικημένου Jonathan Pryce (The Man Who Killed Don Quixote), την απογειώνουν, και μπορεί να μη καταφέρνουν να τη φτάσουν πάνω από τα κινηματογραφικά σύννεφα, όμως σίγουρα της προσφέρουν τη σφραγίδα μιας ιδιαίτερα αξιόλογης ταινίας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ακαδημαϊκά σκηνοθετημένη, με πολύ σταθερό χέρι από τον Σουηδό Μπιόρν Ρούντγκε, πέρα από τον συναρπαστικό ρυθμό της κλιμακούμενης δραματικής δύναμής της (ακόμα και όταν το μυστικό που κρύβει το ζευγάρι μισο-αποκαλύπτεται), διαθέτει και πολλές εξαιρετικές ερμηνείες.
Άντα Δαλιάκα
2019-02-12
Το σύνολο δεν ξεφεύγει από τα στερεότυπα του θέματος «πίσω από κάθε σπουδαίο άντρα κρύβεται μια γυναίκα» και μάλιστα με τρόπο που έχουμε ξαναδεί (υπόθεση «Colette» δηλαδή).
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η ιστορία είναι αρκετά συνηθισμένη (την είδαμε και στην κάπως καλύτερη, «45 χρόνια» του Άντριου Χέιγκ) και η σκηνοθεσία σωστή αλλά εντελώς ακαδημαϊκή. Η Κλόουζ όμως τη σώζει...
Φίλιππος Χατζίκος
Αυτό που απομένει είναι μία αναμφίβολα στιβαρή ερμηνεία της ιέρειας Γκλεν Κλόουζ σ' έναν χαρακτήρα που είναι σαφώς λιγότερο πολυδιάστατος από παρουσιάζεται από τη θέση του, και μια ταινία που μεριμνά περισσότερο για να ενταχθεί σε μια δημοφιλή τάση της εποχής του παρά να κομίσει την ουσία του σε αυτήν.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η «ΣΥΖΥΓΟΣ» είναι εργάκι με την έννοια ότι φαινομενικά τουλάχιστον δεν δείχνει βάθη. Είναι όμως ΕΡΓΟ-ΡΟΛΟΣ. Όπερ σημαίνει ότι γύρω από το ρόλο που είναι και το έργο έχει δημιουργηθεί η πιο πάνω αναφερόμενη «ολοκλήρωση» κι ότι δίνει, ύστερα από πάρα πολλά χρόνια την ευκαιρία στην Γκλεν Κλόουζ να παίξει ένα ρόλο με πολλές πτυχές διότι, βασικά, το έργο όλο είναι οι πτυχές του κι αυτές που θα δώσουν στην ηθοποιό την ευκαιρία να «ανιχνεύσει» την ηρωίδα.
Δωροθέα Ανδρικάκη
Ο Σουηδός σκηνοθέτης αφήνεται ολοκληρωτικά στο δεδομένο ταλέντο των ηθοποιών του και δίνει τελικά την εντύπωση ότι ενδιαφέρεται για την ιστορία του, λιγότερο απ' ότι της αξίζει.
Λήδα Γαλανού
2019-02-10
...στη «Σύζυγο» κανείς προσέχει μόνο την Γκλεν Κλόουζ, στην, υποψήφια για Οσκαρ, πιο λεπτοδουλεμένη, συναρπαστική, μινιμαλιστική ερμηνεία της, που θυμίζει τρανταχτά πόσο σπουδαία ηθοποιός είναι.
zerVo
Υπό κανονικές συνθήκες η ταινία επιβάλλεται να παρατηθεί από τον θεατή της στην ύστατη πράξη της, ως εκνευριστικά μακρινή από τον ρεαλισμό, εφόσον τηλεοπτικά, άνευρα, άτεχνα, με περιφερειακές ερμηνείες σχεδόν ερασιτεχνικές και με εμπρηστικό κέφι, αναζητά μετά μανίας λόγους για να απομακρυνθεί το σερνικό από θήλυ, έτσι για να έχουμε να λέμε περί ρηγμάτων και κρίσης. Είναι όμως η μαγνητικής έντασης και πάθους εμφάνιση αυτής της Glenn Close, ΚΑΙ ΜΟΝΟ, που δεν σε αφήνει να διαφύγεις από το κάθισμα, έστω κι αν η περσόνα που υποδύεται - υπό αυτές τις συνθήκες της πλοκής, επαναλαμβάνω - επ ουδενί στέκεται, έστω και μυθοπλαστικά.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η ιστορία έχει ένα σχετικό ενδιαφέρον ώσπου παραδίδεται σε σαχλές ανατροπές και η Γκλεν Κλόουζ (όπως κι ο Τζόναθαν Πράις στο ρόλο του νομπελίστα) αποτελεί το προφανές σημείο έλξης, σε μια ταινία τόσο αισθητικά και αφηγηματικά άνευρη που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ραδιοφωνικό δράμα.
Έλενα Χριστοπούλου
2019-02-06
Η εξέλιξη της ιστορίας διαβλέπεται από πολύ νωρίς κι αυτό αφαιρεί αρκετή από την ένταση, αλλά το πρόσωπο της Κλόουζ, πάνω στο οποίο κολλά ο σκηνοθέτης Μπγιορν Ρούνγκε, είναι από μόνο του ένα ολόκληρο μυστήριο – και δέκα διαφορετικές υποθετικές ιστορίες μαζί.
Χρήστος Μήτσης
2019-02-08
Ευκολοχώνευτο δράμα χαρακτήρων με μια ελάχιστα αξιόπιστη σεναριακή ανατροπή και δύο εξαιρετικές ερμηνείες. Κάπως υπερβολικά, αυτή της Γκλεν Κλόουζ τη φέρνει σε απόσταση αναπνοής από το πολυπόθητο Όσκαρ.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-02-04
Κομμένη και ραμμένη πάνω στην Κλόουζ και το κυνήγι της για το Όσκαρ, η «Σύζυγος» στρέφει την κάμερα πάνω της, ξεχνώντας πως χρειάζονται πολλά περισσότερα από μια μεγάλη ερμηνεία για να βελτιωθεί ένα εντελώς ανεπαρκές σενάριο.
Dimitris Dx
Όχι άλλα Όσκαρ Ερμηνείας σε Μέτριες (Οριακά Κακές) Ταινίες.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-02-02
Εδώ έχουμε ένα λανθασμένα «μεγαλεπήβολο» δράμα συζυγικών σχέσεων που απευθύνεται σε απαίδευτο κινηματογραφικά κοινό, ηλικιών άνω των 60 ετών, το οποίο ενδεχομένως εκτιμά (όχι άδικα) την καλλιτεχνική πορεία της Κλόουζ και θα τιμήσει την πρωταγωνίστρια σε μια σκοτεινή αίθουσα (διότι δεν ξέρει να «κατεβάζει»...). Μέχρι εκεί.
