Ένα Όμορφο Αγόρι(2018)
(Beautiful Boy) | Πρώτη προβολή: 07-03-2019
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Χωρίς βία ή σκηνές που προκαλούν αποτροπιασμό (επιτέλους), ο Groeningen, χρησιμοποιεί ένα πολυπαιγμένο σενάριο, αλλά με την οπτική του ματιά, παρουσιάζει ένα φρέσκο κοινωνικό δράμα, που καταπιάνεται με ένα θέμα σοβαρότατο και πανανθρώπινο, διαθέτοντας παράλληλα αισθητική.
Xenia Kousiniori
Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να μιλήσει με τον πιο ουσιαστικό τρόπο για το λεπτό θέμα της χρήσης κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, χωρίς να καταφεύγει σε σκηνοθετικές και αφηγηματικές υπερβολές ενώ παράλληλα προσεγγίζει την ιστορία με σεβασμό και ειλικρίνεια, καταγράφοντας το δράμα των χαρακτήρων, χωρίς σχόλια και κριτική.
Ελένη Ουλάνη
Σε αντίθεση με όλες τις ταινίες που έχουν ασχοληθεί με παρόμοια θέματα, το Beautiful Boy είναι μια φρέσκια εκδοχή ενός κοινωνικού δράματος και μιας κατά τα άλλα ζοφερής πραγματικότητας. Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει είναι η ανάγκη της να καταγράψει αυτή την ιστορία ως εξωτερικός παρατηρητής και να αφήσει το θεατή να την αποκωδικοποιήσει.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Η ταινία προβάλλει όλες τις φάσεις, που ζει μία οικογένεια, όταν ένα μέλος της προσπαθεί να καθαρίσει. Υπάρχει θυμός, θλίψη, απόγνωση, καταφυγή σε ομάδες για τον άρρωστο και για την οικογένειά του.
Νίκος Δρίβας
To Beautiful Boy είναι μια προσεγμένη και απλή παραγωγή και γενικότερα υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της η ταινία, ενώ όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Αχιλλέας Βασιλείου
2019-03-20
Το Όμορφο Αγόρι είναι ένα οικογενειακό δράμα χαρακτήρων, με εξαιρετικές ερμηνείες και ένα καλοδουλεμένο σενάριο που κάθε γονιός θεατής οφείλει να δει.
Φίλιππος Χατζίκος
Το «Ένα Όμορφο Αγόρι» καταφέρνει να υπερβεί πολλές από τις συμβάσεις του σύγχρονου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά. Η κάμερα είναι ως επί το πλείστον σταθερή, το μοντάζ είναι οξύ και νευρικό, ενώ ακόμα και η αισθητική τελειότητα του φιλμ δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά καθρέφτη της ζωής του Νικ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-03-18
Εκείνο που προσπάθησε, και πέτυχε, ο σκηνοθέτης είναι να αποφύγει το συνηθισμένο πια τρόπο παρουσίασης του εθισμού στα ναρκωτικά, επικεντρώνοντας, αντίθετα, το ενδιαφέρον του στις σκηνές των αποτελεσμάτων του εθισμού, με τον πατέρα Ντέιβιντ να προσπαθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του γιου του, Νικ και να τον βοηθήσει να ξεπεράσει τον εθισμό του.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2019-03-14
Υπάρχουν καλύτερες, πιο τολμηρές και πιο «προχώ» ταινίες περί ναρκωτικών εκεί έξω, ωστόσο το ότι είναι κάπως προβλέψιμα mainstream δεν μειώνει καθόλου την αξία της, και ως κοινωνικό «μήνυμα» αλλά και ως φιλμ με συντελεστές που έχουν πάρει στα σοβαρά τη δουλειά τους. Αν δεν είστε των «μηνυμάτων», οι ερμηνείες και μόνο θα σας αποζημιώσουν. Θα υπάρξουν, πάντως, και θεατές που ίσως βαρεθούν με το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της πλοκής.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Έξυπνα η ταινία δεν εμβαθύνει σε ψυχαναλυτικές ερμηνείες, ο Βαν Μπρόνιγκεν στέκεται σταθερά και με σιγουριά πάνω στο ίδιο το γεγονός, στο πλαίσιο του οποίου καλλιεργεί με προσεκτικά όλους τους ήρωες της ταινίας.
Χάρης Καλογερόπουλος
Οι Στιβ Καρέλ και Τιμοτέ Σαλαμέ είναι εξίσου δημιουργοί του φιλμ. Αν οι ερμηνείες τους δεν είχαν την εσωτερικότητα που κατάφεραν, θα μπορούσε, ίσως, το όλο εγχείρημα να έμοιαζε με διδακτική ταινία που παίζεται σε κέντρα αποτοξίνωσης.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2019-03-16
Παρά το αδιαμφησβήτητο ταλέντο του, ο Felix van Groeningen μας παρουσιάζει ακόμα μια μέτρια ταινία με τόσα προβλήματα που μπορεί να μην υπερκαλύπτουν τα θετικά αλλά σίγουρα δεν τα αφήνουν να λάμψουν.
Dimitris Dx
...εκτίμησα ιδιαίτερα την συναισθηματική λογική της αφήγησης, χωρίς να προσπαθεί συγκεκριμένα να πει μια ιστορία από το α ως το ω αλλά να εξερευνήσει κυρίως τις δυναμικές και τις διακυμάνσεις που προκύπτουν από μία προφανώς τραγική κατάσταση.
Τάσος Ντερτιλής
Εθισμός, κατανόηση και καταπολέμηση σε μια δυνατή και καθόλου δακρύβεχτη αληθινή ιστορία, από τον ταλαντούχο Φέλιξ βαν Γκρένιγκεν.
Παύλος Θ. Κάγιος
Μέχρι τη μέση της ιστορίας της, λες "ωχ... άλλο ένα καυτό σημερινό θέμα που το πλασάρουν ως «αμερικανιά» οι υπερατλαντικοί φωστήρες!" Αλλά η συνέχεια και το δυνατό τέλος σε ικανοποιούν καθώς έχεις ζήσει μέσα από την ιστορία του δυνατές συγκινήσεις.
Πάνος Γκένας
2019-03-10
Ένα «Όμορφο Αγόρι» εθισμένο στα ναρκωτικά και δυο ηθοποιοί «εθισμένοι» στις καλές ερμηνείες.
Γιάννης Φραγκούλης
Η ταινία πολύ συχνά δείχνει σκληρές στιγμές, σχεδόν αφόρητες για το θεατή, φορτώνει υπερβολικά τους χαρακτήρες. Η μουσική υπογραμμίζει τη δράση, κρατώντας αποστάσεις από αυτή, Ίσως αν η μουσική έδινε τόνο θα μπορούσε να κάνει πιο εύκολα αντιληπτή την αφηγηματική δράση.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Είναι ο σκηνοθετικός χειρισμός του Βέλγου, «μακρινός» και γυαλισμένος, που κρατάει ασφαλή απόσταση, σχεδόν χολιγουντιανή, στην πρώτη του αγγλόφωνη ταινία, τη στιγμή που το στόρι εκλιπαρεί για μια ευθεία προσέγγιση, βαθιά στο πρόβλημα, και όχι μια ακόμη παρατήρηση του κοινωνικού φαινομένου.
Τατιάνα Καποδίστρια
Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, η εξάρτηση ενός ευυπόληπτου 18άρη από κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη και η επίδρασή της στη σχέση του με τον πατέρα του, σε μια άνιση, κάπως μονότονη αφήγηση.
Νίκος Γαργαλάκος
2019-03-12
Παρά την σχεδόν τυφλή προσκόλληση σε γνωστές σεναριακές φόρμες (σ.σ. το σενάριο, διά χειρός Βέλγου σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Λουκ Ντέιβις, είναι βασισμένο στα απομνημονεύματα των Ντέιβιντ και Νικ Σεφ), οι συγκρατημένοι τόνοι και οι δυνατές πρωταγωνιστικές ερμηνείες συμπαρασύρουν τα συναισθήματα με φυσικότητα, ενώ η αφήγηση -τουλάχιστον- αποστασιοποιείται από τις άγαρμπες τάσεις διδακτισμού που χαρακτηρίζουν παρόμοια εγχειρήματα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Η λαίλαπα των ναρκωτικών δίνεται όπως προβλέπεται: με σκηνές που οδηγούνται σε τραγικά αδιέξοδα και με μελό φόρτιση που θα σας κάνει να πλαντάξετε στο κλάμα.
zerVo
2019-03-08
Ελλείψει πρωτοτυπίας στην θεματική της όμως η ταινία, παρότι μετά ευκολίας σοκάρει το κοινό, δεν δείχνει ικανή να μην αποφύγει την λακκούβα της επαναλήψιμης λούπας, ίσαμε να φτάσει στην έξοδο της, που μοιάζει λυτρωτική για όλους. Και για εκείνους, τους πολλούς, που ακόμη πενθούν, αλλά και για τους μετρημένους στα δάχτυλα, που πέτυχαν το θαύμα.
Σταυρούλα Μακρή
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ερμηνευτικό κομμάτι, αλλά στην παγωμένη και απόμακρη σκηνοθετική προσέγγιση. Το αισθητικό βάρος της ταινίας Beautiful Boy πέφτει πάνω στους χαρακτήρες της ταινίας, τους επισκιάζει, εμποδίζοντας την ανάπτυξη μιας βαθύτερης οπτικής του προβλήματος της απεξάρτησης.
Χρήστος Μήτσης
2019-03-06
Ρεαλιστική στο ύφος, αλλά πεζή και μονότονη απεικόνιση της οικογενειακής «κόλασης των ναρκωτικών», βασισμένη σε αληθινή ιστορία.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Λιγότερο ενδιαφέρον από το έτσι κι αλλιώς μέτριο "Ben is Back" που είδαμε πριν λίγες βδομάδες, το "Όμορφο Αγόρι" είναι από εκείνες τις ταινίες που μελλοντικά θα θυμόμαστε αποκλειστικά και μόνο ως καταχώρηση στη λίστα των "θα πήγαινε για Όσκαρ" παραγωγών.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Οι 7 μήνες του μοντάζ και η τελική εκδοχή που επιλέχτηκε από τους συντελεστές, μοιάζει να μην ήταν και η καλύτερη κατά τη ταπεινή γνώμη του γράφοντος. Το βασικό ατού και ο μοναδικός λόγος για να δει κανείς αυτή τη ταινία, είναι οι ερμηνείες των δύο λαμπρών ηθοποιών.
Μυρτώ Νίκα
Το πρόβλημα του Beautiful Boy είναι πως αρκείται στο απλά να ξύσει την επιφάνεια του θέματος αυτού και αναλώνεται σε μια εικαστική αυταρέσκεια με αποτέλεσμα η ταινία να είναι μάλλον αδιάφορη.
nicolas1810
Δεν είναι κακό, ο Στιβ Κάρελ είναι εξαιρετικός σαν στοργικός μπαμπάς, έχει καταπληκτικές επιλογές στο σάουντρακ, κρατάει όμως δύο ώρες όπου.... Γιος πέφτει στην πρέζα,πατέρας προσπαθεί να τον σώσει.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-03-02
Οι δυνατές ερμηνείες των Στιβ Καρέλ και Τίμοθι Σαλαμέ και οι καλές προθέσεις δεν σώζουν τελικά την πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Φέλιξ Φον Γκρόνιγκεν από την ασφαλή κι υπερβολικά όμορφη προσέγγιση ενός τόσο σύνθετου προβλήματος όπως η εξάρτηση από τα ναρκωτικά.
Άντα Δαλιάκα
2019-03-04
...υποκύπτει στην τετριμμένη οδό της μελοδραματικής ανάγνωσης ενός σύνθετου προβλήματος (το σενάριο συνυπογράφουν ο Φον Κρόνιγκεν με τον υποψήφιο για Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου Λουκ Ντέιβις του επίσης βασισμένου σε αληθινή ιστορία μελό «Lion») και της πεζής σκηνοθεσίας που υποδεικνύει το συναίσθημα χωρίς να το κάνει πιστευτό.
