Οι Αδελφοί Σίστερς(2018)
(The Sisters Brothers) | Πρώτη προβολή: 14-03-2019
Πόλυ Λυκούργου
2019-03-20
Αποδεικνύοντας ότι δεν είναι τυχαία ένας από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, ο Γάλλος δημιουργός στην πρώτη αγγλόφωνη all-star cast ταινία του κερδίζει όλα τα στοιχήματα. Και της εμπορικότητας, και της σοφής, σκεπτόμενης παραβολής.
Λήδα Γαλανού
Η ταινία είναι γεμάτη γάργαρο, πνευματώδες χιούμορ, αλλά χωρίς κυνισμό, πασπαλισμένη με κλεφτές ματιές στη θαυμαστή εξέλιξη του πολιτισμού στη Νέα Ηπειρο, σαν το φαινόμενο που λέγεται «οδοντόβουρτσα». Οι διάλογοι είναι κωμικά λόγιοι, σε αντιδιαστολή με τους τραχείς ήρωες, τους παράδοξα αξιολάτρευτους μέσα στις αδυναμίες τους και την προσπάθειά τους για... αυτοβελτίωση.
Νίκος Δρίβας
Έχουμε να κάνουμε με μια πολύ όμορφη ταινία, η οποία αξίζει να τιμηθεί και είναι σίγουρο, ότι όποιος μπεί στο κλίμα της αποκλείεται να μην αποκομίσει πράγματα σε μια πολυεπίπεδη ανάλυση χαρακτήρων με βάθος και ουσία, χωρίς φανφάρες και εντυπωσιασμούς.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Σηκωθείτε τώρα από καρέκλες, ντιβάνια, καναπέδες, κρεβάτια, ανάκλιντρα, παγκάκια, πολυθρόνες, σέλες, τραπέζια, ορθογώνια παραλληλεπίπεδα και λοιπά γεωμετρικά στερεά και πάτε να απολαύσετε αυτήν την χάρμα ιδέσθαι δημιουργία. Δίνω έναν πόντο επιπλέον στη χρυσοβελονιά του Ντεπλά και στο μέγεθος του Ράιλι.
Γιώργος Ξανθάκης
Τα πάντα λειτουργούν αρμονικά σε αυτή τη σκοτεινή, υπαρξιακή και φιλοσοφική αλληγορία. Η mise en scène του Audiard είναι λαμπρή, το κτίσιμο των χαρακτήρων υποδειγματικό, οι μαίανδροι της αφήγησης συναρπαστικοί. Τα δυνατά σημεία των ηθοποιών τονίζονται, με τον γιγαντόσωμο Reilly, να διαθέτει μια ασταθή δύναμη και τον Phoenix να προσδίδει στον ρόλο του απίστευτη δυναμική στην τελική πράξη, όταν η σχέση του με τον αδελφό του μετασχηματίζεται με απροσδόκητο τρόπο.
vandimir
Σκοτεινό και θλιμμένο, απόλυτα αντιηρωικό, απαισιόδοξο (με κάποιες μικρές ακτίνες ελπίδας), αλλά και με το μαύρο χιούμορ που λέγαμε στην αρχή, θεωρώ ήδη το φιλμ μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
kazanipouvrazei
Ως θεατές παρακολουθούμε ένα απρόβλεπτο στην εξέλιξή του και αιματηρό φιλμ, που εξελίσσεται όμως σε μια συναρπαστική εξερεύνηση ενός ασυνήθιστου οικογενειακού δεσμού. Οι ηθοποιοί είναι απολαυστικοί και δίνουν πειστικό χρώμα στους καλοδουλεμένους τους χαρακτήρες.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
... ο Οντιάρ αναπλάθει με ξεχωριστή αγάπη την άγρια ομορφιά της αμερικανικής Δύσης (παρόλο που, όπως μαθαίνω, οι σκηνές γυρίστηκαν στην Ισπανία, σε χώρους που μοιάζουν με το αμερικανικό Ουέστ – εκεί που γύριζε τις ταινίες του και ο Σέρτζιο Λεόνε) για να μας δώσει το όμορφο αυτό, αρκετά πρωτότυπο, νέο-γουέστερν του.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-03-18
Με οδηγό ένα απολαυστικό μυθιστόρημα του Πάτρικ Ντε Γουίτ (αναζητήστε το οπωσδήποτε από τις εκδόσεις Ψυχογιός), ο Zακ Οντιάρ (γάλλος σκηνοθέτης ταινιών όπως ο «Προφήτης» και ο «Ντιπάν») δημιούργησε μια εφιαλτικά σκληρή αλλά συγχρόνως κωμική ταινία, την οποία σίγουρα θα λατρέψουν οι φίλοι του γουέστερν – και ίσως όχι μόνο.
Αγγελική Αντωνίου
Το The Sisters Brothers (Οι Αδελφοί Σίστερς) του Jacques Audiard είναι ένα ατμοσφαιρικό και περίεργο western. Αστείο χωρίς να είναι ποτέ κωμικό, σκοτεινό και βίαιο αλλά ταυτόχρονα αργό στην εξέλιξη του, προσπαθεί να ισορροπήσει πολλά ετερώνυμα στοιχεία σε μια αντικλιματική κατά καιρούς αφήγηση.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-03-14
Για είδος που έχει προ πολλού πεθάνει, το γουέστερν καλά κρατεί, ιδίως όταν στην αιμοδοσία αγγλοσαξόνων (Μακένζι, Σέρινταν, Ταραντίνο, Βερμπίνσκι, Τόμι Λι Τζόουνς, Κοέν), προστίθενται απρόσμενα ντεμπούτα στην αγγλική όπως αυτό του Ζακ Οντιάρ. Οι λιγοστοί εναπομείναντες λάτρεις θα βρουν πολλά απ' αυτά που τους έχουν τόσο λείψει.
Έλενα Χρηστοπούλου
2019-03-16
Μπορεί το τοπίο να είναι οικείο για το είδος του γουέστερν, αλλά οι χαρακτήρες αναδεικνύονται μοναδικοί: όχι μόνο λόγω των ευφυών διαλόγων (χαρακτηριστικό πολλών γουέστερν ούτως ή άλλως), αλλά κυρίως λόγω του συναισθηματικού πλούτου, βάθους και έκφρασης των χαρακτήρων (χαρακτηριστικό ελαχίστων).
Γιώργος Παπαδημητρίου
Ο Οντιάρ στήνει μια θρησκευτική παραβολή, όπου οι 4 βασικοί πρωταγωνιστές επωμίζονται τους ρόλους του Μεσσία, του Προφήτη, του Αποστόλου και του Ιούδα, αντιστρέφοντας τη φορά της προδιαγεγραμμένης πορείας. Σε ένα ακόμη έξοχο εύρημα σκόπιμης αποκλιμάκωσης, το τελικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το σκοτεινό παρελθόν αναβάλλεται δια παντός, επειδή ο χρόνος πρόλαβε τις εξελίξεις.
Ευθυμιάδης Γιάννης
Η ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης ταινίας, έγκειται στο ότι συνδύασε επιτυχημένα σκηνές δράσης με φιλοσοφικά ερωτήματα που άπτονται στο πλαίσιο της ματαιοδοξίας, της απληστίας, των τύψεων, της εξέλιξης των κοινωνιών και όλα αυτά κάτω από την "ομπρέλα" πολύ προσεγμένων διαλόγων, που ουδέποτε έριξαν το επίπεδο και τη "ματιέρα" της ταινίας, αλλά αντιθέτως έδωσαν τη δυνατότητα να αποτυπωθούν στο μυαλό συμπεράσματα που έστω και "επιδερμικά" μπορεί να συλλάβει ο καθένας.
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Σε τελική ανάλυση, καθώς το Sisters Brothers ακροβατεί θεματικά ανάμεσα στον παλιό και το νέο κόσμο και συναισθηματικά ανάμεσα στον φόβο του πατέρα και την αγκαλιά της μητέρας, γίνεται μια ταινία που αποπνέει μια ζεστή, απελευθερωτική, ανακουφιστική αίσθηση – αντίστοιχη σχεδόν της αλλόκοτης, αποστασιοποιημένης γαλήνης με την οποία πλοηγούνται στην σκληρότητα οι αδερφοί Sisters.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-03-12
Μέσα του 19ου αιώνα, δυο αδέλφια-πιστολέρο στην Δυτική Ακτή, ο πυρετός της χρυσοθηρίας, η εκλέπτυνση κι η πρόοδος που υποσκάπτουν το καουμποϊλίκι, σε μια υποδόρια σκωπτική και υπέροχα εκτελεσμένη αφήγηση.
Ιάκωβος Γωγάκης
Για πολλοστή φορά- σε διαφορετικό ύφος και γλώσσα- ο Οντιάρ καταπιάνεται με τις πρωτόγονες ανθρώπινες συμπεριφορές, με πρόσωπα ανδρικά( όπως συμβαίνει στις περισσότερες ταινίες του), τα οποία ηθελημένα ή άθελα τους, χαρακτηρίζονται ως όμηροι μιας τερατώδους κοινωνικής συμπεριφοράς και είτε θα το καταλάβουν και δεν θα αλλάξουν είτε θα το καταλάβουν και θα αλλάξουν... στηριζόμενος βέβαια για πρώτη φορά και πάνω στους κώδικες του εμπορικού σινεμά.
Χρήστος Μήτσης
2019-03-10
Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βενετίας και στα Σεζάρ για ένα αργών ρυθμών, βίαιου ρεαλισμού και μαύρου χιούμορ γουέστερν – πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Ζακ Οντιάρ.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Απολαυστικό ακόμα κι αν δεν είναι (ή βασικά επειδή δεν είναι) κάτι αποπνικτικά βαρύγδουπο.
Γιάννης Αποστολίδης
Ακόμα κι όταν σε κάποιες στιγμές του δυσκολεύεται να χωνέψει την αντισυμβατική προσέγγιση του δημιουργού του, βγαίνει κερδισμένο από τα ρίσκα που παίρνει φτάνοντας μέχρι τον Ασημένιο Λέοντα σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ Βενετίας.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-03-06
Ο Γάλλος σκηνοθέτης εντοπίζει τη μελαγχολία και τη μοναξιά στην αδιάκοπη, δαιδαλώδη διαδρομή των τεσσάρων χαρακτήρων και πλάθει συμπληρωματικά πορτρέτα έρημων, αδέσποτων ανδρών που έχουν ξεσυνηθίσει τις απλές απολαύσεις και αρνούνται να έλθουν σε επαφή με τον πραγματικό τους εαυτό ή τον κόσμο όπως εξελίσσεται και αλλάζει.
Νίκος Γαργαλάκος
Η άγρια ομορφιά της αμερικανικής Δύσης είναι δοσμένη μέσα από όμορφες λήψεις, μια ανά διαστήματα μαγευτική παλέτα χρωμάτων και εναλλαγές σκηνικού που προκαλούν δέος. Συμπορεύεται με μια πλοκή που διατηρεί ζωντανό το ενδιαφέρον παρά τους αργούς ρυθμούς, και μάλιστα συχνά κατορθώνει να εκπλήσσει.
Αχιλλέας Βασιλείου
Σαν να μαθαίναμε ότι ο James Ivory σκηνοθετεί θρίλερ. Γίνεται; Στην περίπτωση του Jacques Audiard γίνεται και μάλιστα πολύ επιτυχημένα. Διότι παίρνει το είδος, δηλαδή το western και το προσαρμόζει στα μέτρα του κάνοντας ίσως το πιο ευαίσθητο western που έχουμε δει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-03-08
Μια απολαυστική αλληγορία κι όχι ένα απλό γουέστερν είναι οι «Αδελφοί Σίστερς», που πίσω από τον μύθο (της Άγριας Δύσης) αναζητά την αλήθεια και μάλιστα με τρόπο πρωτόγνωρα ιλαροτραγικό και απρόσμενα συγκινητικό.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Ο Jacques Audiard είναι γνώστης του είδους και δημιουργεί εικόνες που μένουν, αφήνοντας ωστόσο μετέωρο το σύνολο του σεναρίου. Είναι πάντως μετρ της κινηματογραφικής ψυχολογικής ανατομίας χαρακτήρων, ενώ το cast που διαθέτει, δεν πάει πίσω στην ενσάρκωση των ρόλων.
zerVo
...στο πρώτο πέρασμα του Ατλαντικού του με τους The Sisters Brothers, ο Audiard παρότι και πάλι αξιόλογος, σερβίρει την λιγότερο σημαντική ταινία του. Σίγουρα την πιο εύκολα προσπεράσιμη από τις συνολικά οκτώ που έχει υπογράψει...
Άντα Δαλιάκα
2019-03-04
Ο Οντιάρ μεταφέρει την ομώνυμη, υποψήφια για βραβείο Μπούκερ, νουβέλα, του Πάτρικ Ντεβίτ, στην μεγάλη οθόνη χωρώντας την «κοενική» αντίληψη πάνω στην ανθρώπινη βλακεία και ματαιοδοξία στη σκηνοθεσία και το σενάριό του που συνυπογράφει με τον σταθερό συνεργάτη του Τομά Μπιντεγκέν («Les Cowboys»).
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Μετα-γουέστερν του νέου αιώνα, δεν ακολουθεί τη φόρμουλα του είδους, αλλά ούτε και πειραματίζεται με arthouse ιδιαιτερότητες και θυμίζει άλλο ένα πρόσφατο δείγμα του είδους, το Slow West (2015), του Τζον ΜακΛιν.
Τάσος Ντερτιλής
Οι αργοί νωχελικοί ρυθμοί της ταινίας αλλά και κάποια έλλειψη σεναριακού focus ίσως ξενίσουν τους θαυμαστές του είδους που όμως θα αποζημιωθούν πολλές φορές με το απίστευτο και αιματηρό body count της καριέρας των δύο αδελφών.
nicolas1810
Γουέστερν του Ζακ Οντιάρ στο αγγλόφωνο εδώ ντεμπούτο του, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό χωρίς απόλυτη επιτυχία...
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Φαινομενικά γουέστερν, στην ψυχή δράμα με υπαρξιακές και φροϋδικές προεκτάσεις που ευτυχεί λόγω των ηρώων του, θυσιάζει όμως το ενδιαφέρον του θεατή στον αργό βηματισμό του.
Απόστολος Κίτσος
Αυτή την φορά ο Οντιάρ εμφανίζεται εκτός φόρμας, ίσως και να έχει αποσυντονιστεί και από το star power του καστ που έχει στην διάθεσή του, ενώ για πρώτη φορά οι ήρωές του μπορεί να πλασσάρονται ως προβληματικοί, είναι όμως στην ουσία απρόσμενα βαρετοί.
Παναγιώτης Παναγόπουλος
2019-03-02
Παρά την ποιότητα της κινηματογράφησης του Ζακ Οντιάρ και την αναμφισβήτητη απόδοση των πρωταγωνιστών του, οι «Αδελφοί Σίστερς» χρειάζονταν περισσότερο ζουμί (βλέπε αίμα) ή περισσότερο χιούμορ ώστε να μην μπερδεύουν τόσο τον θεατή για το τι ήθελαν στην πραγματικότητα να καταφέρουν.
