The Waiter(2018)
Πρώτη προβολή: 04-04-2019
Κάλλια Λεντιδάκη
Ο Κρικρής αποτυπώνει με όμορφο σκηνοθετικά τρόπο το «the waiter», η επιλογή της συγκεκριμένης καταπληκτικής φωτογραφίας (Γιώργος Καρβέλας) αναβαθμίζει ποιοτικά την ταινία και τα αριστοτεχνικά πλάνα την απογειώνουν. Σίγουρα μιλάμε για ένα νέο-νουάρ ελληνικό θρίλερ που αποζημιώνει κάθε θεατή και συλλέγει καλές κριτικές για το ελληνικό σινεμά.
Αντιγόνη Γρηγοριάδου
H ταινία, όπως και οι χαρακτήρες της, βρίσκονται λίγο στο κενό. Είναι πιθανόν να θεωρήσεις ότι αυτά που βλέπεις δεν σου είναι αρκετά. Αν όμως συμφιλιωθείς με την ιδέα ότι αυτό είναι το ύφος του Κρικρή, σου δίνεται η ευκαιρία να απολαύσεις ένα ενδιαφέρον μυστήριο, που στηρίζεται στην δυναμική της σχέσης του υποκριτικού διδύμου Σερβετάλη – Στάνκογλου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2019-04-20
Εστιάζοντας περισσότερο στη ψυχοσύνθεσή του και λιγότερο στη λύση του μυστηρίου, ο Κρικρής απογειώνει εικαστικά τη ταινία του με γοητευτικά ατμοσφαιρικές σεκάνς, ανάμεσα στο όνειρο και τη πραγματικότητα, με εικόνες απαράμιλλης ομορφιάς (τα γυρίσματα στη λίμνη Δόξα), άλλοτε ασφυκτικά κλειστές γύρω από τον ήρωα, κι άλλοτε με λυτρωτικές δόσεις μαγικού ρεαλισμού.
Μαρία Μαρκουλή
Κάποια χάσματα και κενά στην αφήγηση – και στους αραιούς διαλόγους – 'διαβάζονται΄και σαν στιλ βέβαια, αλλά δε νομίζω ότι προσθέτουν πολλά. Απ΄την άλλη, «μιλάνε» ωραία το διακριτικό χιούμορ, η ατμόσφαιρα στο ζαχαροπλαστείο (φαντάζομαι θα ισχύει το μυστικό του προφιτερόλ), οι πρασινάδες του σπιτιού, τα εξωτερικά – η φωτογραφία και ...last but not least...η μουσική.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Εκείνο που πέτυχε, πάνω απ' όλα ο Κρικρής είναι να δημιουργήσει μια πολύ ωραία, οργανωμένη με μεθοδικότητα, απειλητική ατμόσφαιρα, με το σασπένς να δημιουργείται σταδιακά, με αργό, ελεγχόμενο ρυθμό, για να μας οδηγήσει αναπόφευκτα σ' ένα χιτσκοκικού τύπου, χωρίς όμως εξάρσεις, σασπένς που φέρνει στο νου τόσο τη "Σκιά της αμφιβολίας" όσο και τη "Θηλιά" του μετρ της αγωνίας.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-04-16
Η πρώτη μεγάλους μήκους ταινία του Στιβ Κρικρή παρουσιάζει μια σειρά από αρετές που καλύπτουν επαρκώς τις σεναριακές της ατέλειες και την βάζουν στην πρώτη γραμμή της μετά-weird εποχής.
Πάνος Μουζάκης
Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Στηβ Κρικρής μας δίνει μια ιδιαίτερη και μινιμαλιστική ταινία γύρω από το είδος του νέο-νουάρ και του υπαρξιακού θρίλερ στη σημερινή Αθήνα με πρωταγωνιστές τον Άρη Σερβετάλη και τον Γιάννη Στάνκογλου.
Άντα Δαλιάκα
2019-04-18
Ατμοσφαιρικό «νεό-νουάρ» ντεμπούτο του Στιβ Κρικρή, στυλιζαρισμένο και γοητευτικά ακροβατικό στα όρια της μυθοπλασίας και της πραγματικότητας, φέρνει στο προσκήνιο την ψυχολογία ενός μουδιασμένου ήρωα που θα κληθεί να δράσει μπροστά στο έγκλημα.
Πόλυ Λυκούργου
2019-04-14
Τo ντεμπούτο του Στηβ Κρικρή, ένα αξιοπρόσεχτο νεο-νουάρ στην «κρυμμένη», μοναχική Αθήνα του σήμερα.
Έφη Καραχάλιου
To σκηνοθετικό ντεμπούτο του Στιβ Κρικρή δημιουργεί εξ'αρχής μεγάλες προσδοκίες για τα επόμενα project του. Με τις παύσεις και τις «άβολες» ερμηνείες των βυθισμένων σε υπαρξιακό τέλμα ηρώων, τελικά η ταινία αποτίει φόρο τιμής σε όλες εκείνες τις μικρές καθημερινές λεπτομέρειες που ισοπεδώνονται μπροστά στην ρουτίνα και τον σύγχρονο νευρωτικό τρόπο ζωής, γιατί με τα λόγια του Ρένου «όλα στην ζωή συμβαίνουν έτσι».
Τάσος Ντερτιλής
Μινιμαλισμός, μυστήριο, νεονουάρ ατμόσφαιρα και δυνατές ερμηνείες στο εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο του Στιβ Κρικρή.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Με τίποτα δεν λες την ταινία του πεταματού (ίσα - ίσα), ήθελε όμως δουλίτσα σεναριακά.
Κωνσταντίνα Σερεμέτη
Αγχωτικό φιλμ σε όλη τη διάρκεια του, κυρίως όσο πλησιάζει το τέλος. Οι ήρωες δεν μιλούν πολύ, οι διάλογοι τους είναι λακωνικοί, γεγονός που προσδίδει επιπλέον μυστήριο στην υπόθεση. Η ταινία έχει χαρακτηριστεί ως φιλμ νουάρ αλλά η αλήθεια είναι πως ενώ έχει χαρακτηριστικά που θα την κατέτασσαν στο είδος, η εκτέλεση της είναι αρκετά ιδιαίτερη.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ωραίο φινίρισμα, καλή φωτογραφία, κι έντονο μινιμαλιστικό στιλιζάρισμα στο συμπαθητικό ντεμπούτο του σκηνοθέτη για έναν μοναχικό, ψυχαναγκαστικά οργανωμένο σερβιτόρο που έλκεται από ζευγάρι αγνώστων σε πράγματι ακραίες καταστάσεις.
Χρήστος Μήτσης
2019-04-12
Θριλερική ατμόσφαιρα, Greek weird wave αποξένωση και ένα στιλάτο, αλλά μάλλον ρηχό σκηνοθετικό ντεμπούτο που απέσπασε έξι υποψηφιότητες για βραβεία Ίρις.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-04-10
Μια ταινία φτιαγμένη από έναν κινηματογραφιστή που σίγουρα έχει αίσθηση του μέσου και αγάπη για την ομορφιά της εικόνας.
Αγγελική Στελλάκη
2019-04-08
Εξαιρετικό στήσιμο πλάνων από τον Κρικρή που ξέρει πώς να δημιουργεί όμορφες εικόνες τόσο εσωτερικού χώρου (όπως το εντυπωσιακό καταπράσινο διαμέρισμα του Ρένου), αλλά και εξωτερικού (οι σκηνές στη λίμνη Δόξα). Η εικόνα υπερισχύει, βέβαια, της ιστορίας -η οποία δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπη.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Η ταινία κυλάει κι ο σκηνοθέτης ξέρει με σιγουριά πώς να κατευθύνει την ιστορία και τους χαρακτήρες προς μια κάποια σκοτεινή πλήρωση, όμως στην καλύτερη περίπτωση το "Waiter" απλώς θα θυμίζει διαρκώς κάτι άλλο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Στιλιζαρισμένη σκηνοθεσία, μελέτη χαρακτήρων, ατμόσφαιρα αμφισημίας αλλά και αδυναμία να μπει πιο βαθιά στα υπαρξιακά ζητήματα (ένα τυχαίο συμβάν μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα όχι μόνο για αλλαγή πλεύσης αλλά χαρακτήρα ενός ατόμου;) που θέτει το σενάριο.
Λήδα Γαλανού
2019-04-06
Σαν τη «βότκα με υπερισχύον το πορτοκάλι» που σερβίρει ο Ρένος στα τραπεζάκια του Βάρσου, η ταινία είναι ένα θρίλερ με υπερισχύουσα την αισθητική, μ' ένα σενάριο δραματουργικά αδύναμο, που δυσκολεύεται να χτίσει ένταση, να εμβαθύνει στους ήρωές του ή να προσδιορίσει τι σημαντικότερο θέλει να πει, πόσω μάλλον όταν το λέει με τους ήδη παρωχημένους διαλόγους του weird σινεμά που είχε κάποια πρωτοτυπία πριν από μια δεκαετία.
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Ελλειπτικό αινιγματικό τέλος, που κι αυτό φανερώνει την αμηχανία του σκηνοθέτη για την πορεία πλεύσης του μια και, όπως και να το κάνουμε, παρά την αρτιότητα της παραγωγής, ο αγέρωχος και αναντικατάστατος Πολάνσκι χαμογελάει διακριτικά μ' αυτό το υβρίδιο της προβληματικής και της αισθητικής του.
Μαρία Γκιούλη
2019-04-04
Στο "The Waiter" καταπώς φαίνεται υπάρχει γόνιμο έδαφος για υπαρξιακές αναλύσεις και ένα πλαίσιο αναφοράς ωστόσο η καλή διάθεση για ερμηνείες χάνεται πίσω από την μονοτονία και το απαράλλαχτο στυλιζάρισμα μιας ταινίας που δείχνει βαθυστόχαστη σαν τον ήρωα της αλλά δυστυχώς αδυνατεί σε αρκετά σημεία.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-04-02
Κάποια ωραία καδραρίσματα και ένα κάποιο επίπεδο καλλιτεχνικού σχεδιασμού δεν επιτρέπουν σε ένα έργο είδους να επιζήσει των... σεναριακών κακουχιών. Το όνομα του σκηνοθέτη σημειώνεται, πάντως. Οι φανατικοί των θρίλερ ας είναι ενήμεροι από πριν διότι μπορεί και να βγουν από την αίθουσα με επιθετικές διαθέσεις ή την επιθυμία να προκαλέσουν φθορές στο ταμείο...
nicolas1810
Ο Άρης Σερβετάλης είναι λες και επαναλαμβάνει τον ρόλο του από το L εκεί όμως είχε γούστο, ο Γιάννης Στάνκογλου περιφέρεται και παραμένει σταθερά άγνωστος και μυστηριώδης έτσι από άποψη και το φιλμ προσφέρει ένα εγγυημένο δίωράκι ύπνου.
