Ο Δρόμος του Κεραυνού(2018)
(Thunder Road) | Πρώτη προβολή: 04-04-2019
Μάρα Θεοδωροπούλου
Η ταινία κάνει την ιδιοσυγκρασία του σαλεμένου ήρωά της -και κατ' επέκταση της παράδοξης, κρυμμένης Αμερικής που επιχειρεί να σύρει στην επιφάνεια- παράσημο και προσγειώνεται σαν μικρό θαύμα στην καρδιά και το μυαλό.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο πραγματικός ανεξάρτητος θρίαμβος της χρονιάς: Μια μοναδικού ύφους ταινία φτιαγμένη με τα ελάχιστα μέσα, που θα ανταμείψει τους θεατές που ζητούν κάτι διαφορετικό.
Μαρία Μαρκουλή
Έχει πετύχει ο Cummings να φτιάξει την ιστορία του με υλικά από την κλονισμένη ψυχοσύνθεση της small town America, την αποξένωση, τις τρελές απαιτήσεις να τα καταφέρνεις παντού, στη δουλειά, στην οικογένεια, στην προσωπική σου ψυχική υγεία όταν όλα γύρω καταρρέουν με πάταγο ή σαπίζουν αργά και βασανιστικά.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
Ξεκινώντας από το ομότιτλο τραγούδι του Μπρους Σπρίνγκστιν και καταλήγοντας σε μια από τις πιο εντυπωσιακές αντρικές ερμηνείες των τελευταίων χρόνων, ο «Δρόμος του Κεραυνού» του Τζιμ Κάμινγκς είναι έντονος, τραχύς και συναισθηματικά εξοντωτικός, όπως αρμόζει σε ένα σπουδαίο σκηνοθετικό ντεμπούτο.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Με μια υπόθεση προσχηματική, που όμως έχει αρχή, μέση και τέλος, ο Κάμινγκς σκιαγραφεί με έμφαση στη λεπτομέρεια και με δεξιοτεχνικές μανούβρες από τη κωμωδία στο δράμα, το χάος μέσα στο κεφάλι ενός μέσου Αμερικανού αστού και δη αστυνομικού, σε μια κοινωνία γεμάτη από κάθε είδους συμπλέγματα, η οποία δεν αγαπά και δεν συγχωρεί ποτέ τους αποτυχημένους (παρά μονάχα στη τέχνη). [Πηγή: www.doctv.gr]
Λήδα Γαλανού
2019-04-18
Διασκεδαστική και, ταυτόχρονα, βαθιά συγκινητική, μια πολύ μικρή, πολύ απλή ταινία, μ' έναν τόσο καλογραμμένο ήρωα που νιώθεις ότι ζούσε μέσα σου, από την πρώτη στιγμή που τον βλέπεις.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-04-16
Ο Κάμινγκς δίνει όλη του την ψυχή στην ιστορία του, που με τόσες εντάσεις θα μπορούσε να οδηγηθεί στη σφαίρα της παρωδίας, αλλά ο ίδιος βρίσκει πάντα την κατάλληλη σκηνή για να την ισορροπήσει, σε μια δημιουργική «μάχη» ανάλογη με αυτήν που δίνει ο ήρωας.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-04-14
Ο θάνατος της μητέρας του, η κόντρα για την επιμέλεια του παιδιού του, και οι αναποδιές της δουλειάς συνθέτουν το κωμικό, σπαρακτικό, παρορμητικό και απερίγραπτα αληθινό πορτρέτο ενός αστυνομικού.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-04-20
Θυμίζει την αυθεντικότητα εκείνων των «μικρών» ταινιών που όρισαν κάποτε την έννοια του ανεξάρτητου σινεμά.
nicolas1810
Ανεξάρτητο σινεμά αμερικέν στην καλή του φόρμα εδώ, με ένα έξοχο ουάν μαν σόου από τον σκηνοθέτη,σεναριογράφο, πρωταγωνιστή, Τζιμ Κάμινγκς που πετυχαίνει διάνα σε ό,τι αφορά τον ίδιο ξεχνώντας κάπου τους υπόλοιπους, αλλά δεν πειράζει και τόσο.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η ανωριμότητα, η ανισορροπία και οι νευρώσεις μετατρέπονται σε ένα καλό καύσιμο για την κοινωνική σάτιρα των αδιεξόδων του Κάμινγκς, που πραγματικά, δίνει τα ρέστα του σε νευρωτικά μονοπλάνα και ως άνθρωπος ορχήστρα (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ και ερμηνεία δικά του) τα πάει φίνα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Μια έξοχη πρωτιά στην καριέρα ενός σκηνοθέτη τον οποίο σίγουρα θα ξανακούσουμε.
Φίλιππος Χατζίκος
Κινούμενο ανάμεσα στις γραμμές του Σπρίνγκστιν της δεκαετίας του 1970, με τον τσαλακωμένο ιδεαλισμό τους που καλεί σε φυγή από τα επί μέρους «badlands» που συναντά κανείς στην πορεία του, το ντεμπούτο αυτό αρνείται να διατηρήσει ένα αφηγηματικό και δραματουργικό μέτρο, επειδή και η ζωή του ήρωά του στερείται αυτού. Και ως τέτοιο, αμετροεπές, αποσπασματικό και θρυμματισμένο προφίλ ενός ανθρώπου που ψυχορραγεί αξίζει να ιδωθεί.
Γιώργος Κοκτσίδης
Είναι προφανές στον οποιονδήποτε θα δει την ταινία, πως καμία σκηνή μετά την έναρξη δεν θα καταφέρει να φτάσει έστω και στο ελάχιστο την ευρηματικότητα και το μεγαλείο του πρώτου αυτού επεισοδίου. Αυτόν τον παλλόμενο, τον τόσο αμήχανο μα απολύτως ζωτικό χορό του Arnaud. Όλα όσα ακολουθούν είναι ξεκάθαρα απλώς η περιφέρεια του δράματος· η ακτινοβολία του έργου ας πούμε καλύτερα. Μπορεί να είναι κι αυτή αρκετά λαμπρή, αλλά είναι σαφώς ετερόφωτη! Εν κατακλείδι όμως κι αν δούμε αντικειμενικά τα πράγματα, το φιλμ στο σύνολό του είναι απολύτως ικανοποιητικό.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Απελευθερωμένο από την αχρείαστη ειρωνεία που πλήττει πολλές αντίστοιχες ταινίες, και οπλισμένο με ειλικρίνεια, χιούμορ και τρυφερότητα, το Thunder Road αφήνει μια ισορροπημένα γλυκόπικρη αίσθηση και πολλές υποσχέσεις για το μέλλον του ταλαντούχου δημιουργού και πρωταγωνιστή του.
Τάσος Ντερτιλής
Βραβευμένο ανεξάρτητο δράμα, ένα φοβερό one man show για το δημιουργό του Τζιμ Κάμινγκς.
Σταύρος Γανωτής
2019-04-10
Μικρή και σεμνή στις προθέσεις και τις προοπτικές της, αλλά και μια ταινία που δεν θα σε κουράσει σε κανένα σημείο, όπως δεν σε κουράζει κι ένας φίλος που μιλάει πάντα με ειλικρίνεια.
Χρήστος Μήτσης
2019-04-12
Πρωτότυπη και αλλόκοτη δραματική κομεντί, η οποία ακτινογραφεί την αμερικανική καθημερινότητα και τα αόρατα ψυχολογικά αδιέξοδά της με έναν ανατρεπτικά αστείο και βαθιά συγκινητικό τρόπο.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2019-04-06
Μικρή, ανεξάρτητη παραγωγή με ανορθόδοξη, έως και «άγνωστη» αίσθηση του χιούμορ για αρκετούς από τους Έλληνες θεατές οι οποίοι δεν έχουν έρθει σε επαφή με αυτό το στυλ δραματικής κωμωδίας και αυτό ενδέχεται να τους ξενίσει με αρνητικό τρόπο. Όσοι μπείτε στους ρυθμούς και το μυαλό του Κάμινγκς, πάντως, θα επιβραβευτείτε με μια παράξενη αλλά άκρως ενδιαφέρουσα ταινία, η οποία μιλά με τον δικό της τρόπο για σοβαρά, σημερινά ζητήματα.
Άντα Δαλιάκα
2019-04-08
Απομονωμένος σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που φέρει τραύματα και αγκυλώσεις που δεν εξηγούνται ακριβώς καθαρά, ο Τζιμ είναι ένας εκπρόσωπος της Τάξης σε περιδίνηση και κατάσταση αυτολύπησης. Eύρημα που χρησιμοποιείται επαναλαμβανόμενα μα δεν αποδεσμεύεται από τα πλαίσια της παροξυσμού του ήρωα, παρά αντιμετωπίζεται μόνο καταστασιακά μέσα στο πλαίσιο της -κόντρα στις νόρμες -κυκλοθυμίας του και προδίδεται από συμβατικές αφηγηματικές ανατροπές.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-04-04
Σταδιακά το φιλμ σκληραίνει απότομα, με τις καλές προθέσεις να δίνουν τον τόνο μιας ιστορίας που όμως δείχνει υπερβολικά αφελής και παρωχημένης.
zerVo
Μια ταινία κλασσικού στυλ των διαγωνιστικών τμημάτων φεστιβάλ ανεξάρτητου ύφους, από το Sundance ίσαμε τις Νύχτες Πρεμιέρας, τον τοπικό θεσμό δηλαδή, όπου προβλήθηκε για πρώτη φορά στα μέρη μας, όπως εκατοντάδες άλλες ανάλογης αισθητικής.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2019-04-02
Θέλει να είναι ευαίσθητη και αστεία αλλά είναι αφόρητα κακόγουστη, έως και προσβλητική.
