Μετά(2019)
(After) | Πρώτη προβολή: 11-04-2019
nikos fekkas
Η ταινία στην ουσία αποδίδει άψογα και απόλυτα ρεαλιστικά αποσπάσματα από νεαρούς οι οποίοι βρίσκονται στο μεταβατικό στάδιο της ενηλικίωσης. Κλίκες, στοιχήματα, συμπάθειες, οικογενειακά προβλήματα, μπερδεμένα όνειρα κι άλλα είναι μερικά από τα θέματα που παρουσιάζονται σε αυτή την ηλικία.
Λήδα Γαλανού
2019-04-20
Κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου μπεστ σέλερ της Ανα Τοντ, η νέα προσθήκη στις εφηβικές ταινίες της ανακάλυψης του έρωτα, έχει δύο πανέμορφους πρωταγωνιστές (ο Χίρο Φάινς είναι ανιψιός του Ρέιφ και του Τζόζεφ), χωρίς αξιώσεις υποκριτικής, έναν συγκαλυμμένο συντηρητισμό, αλλά τελεί την αποστολή του, να κάνει το (πολύ) νεανικό κοινό να λαχανιάσει και να ονειρευτεί.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ένα «καλό κορίτσι» και πρωτοετής φοιτήτρια ερωτεύεται συθέμελα ένα «κακό παιδί», τραγούδια του συρμού ντύνουν σκηνές ερωτικής έξαψης, οι εφηβικές ορμόνες ξεχειλίζουν –εμάς, τι λόγος μας πέφτει, αλήθεια;
zerVo
2019-04-16
Εν ολίγοις το χωρίς σαφές φινάλε After δεν μοιάζει μόνο ανολοκλήρωτο αλλά σχεδόν μισιακό. Αφού εκεί που παλεύει να κτίσει το ρομαντζάκι το χάνει, εκεί που τείνει να δείξει τις διαφορετικότητες μιας κοινωνίας σαν την προενήλικη το οδηγεί στην καρικατούρα, εκεί που θα έπρεπε να προβάλλει το ερωτικό πλάνο ιδρωμένο, του δίνει μια και μεταπηδά στο επόμενο λες και το ψαλίδι του σελιλόιντ είναι άγαρμπο. Θα είμαι επιεικής, αναμένοντας το επόμενο βηματάκι, που μπορεί να κουμπώσει καλύτερα την πλοκή.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Τίποτα δεν πτοεί το Μετά στην πορεία του προς τις εύθραυστες εφηβικές καρδιές που έχουν ακόμα λίγο χώρο για ρομάντζο, έστω και με πολλούς αστερίσκους. Με πρωταγωνιστές τον Χέρο Φάινς-Τίφιν (ανιψιό του Ρέιφ) και την Τζόζεφιν Λάνγκφορντ (αδερφή της Κάθριν του 13 Reasons Why), η ταινία είναι η χαρά του νεποτισμού, αλλά τουλάχιστον οι δύο ηθοποιοί μοιάζουν περισσότερο πρόθυμοι από τον Τζέιμι Ντόρναν και την Ντακότα Φάνινγκ ή τον Ρόμπερτ Πάτινσον και την Κρίστεν Στιούαρτ που φέρθηκαν στα αντίστοιχα franchises τους σαν καταναγκαστικά έργα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-04-18
Είναι προφανές ότι το φιλμ προσπαθεί να βρει έναν τρόπο για να ακολουθήσει τα χνάρια που χάραξε η επιτυχία των franchise «Λυκόφως» και «50 αποχρώσεις του γκρι», χωρίς ωστόσο εδώ να υπάρχει ούτε το στοιχείο του φανταστικού, ούτε και εκείνο των σεξουαλικών «ακροτήτων». Αν κάτι υπάρχει, αυτό είναι τα όμορφα πρόσωπα σε καλογυαλισμένα πλάνα, λόγος αρκετός για να δελεάσει το τινέιτζερ κοινό, στο οποίο η ταινία αποκλειστικώς απευθύνεται.
Παύλος Γκουγιάννος
Σίγουρα το εφηβικό κοινό θα καλυφθεί από το εφηβικό ρομάντζο, μόνο που η ταινία εξαντλείται σε αυτό.
Τάσος Ντερτιλής
Νεανικό «ενήλικο» ρομάντζο βασισμένο σε διάσημο best seller.
Χρήστος Μήτσης
2019-04-14
Μεταφορά ενός νεανικού μπεστ σέλερ, η οποία χειρίζεται με προσοχή όλα τα κλισέ που μπορούν να ικανοποιήσουν το εφηβικό γυναικείο κοινό στο οποίο απευθύνεται.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-04-12
...ένα τελικό αποτέλεσμα που αντί ταινίας μοιάζει περισσότερο με προφιτερόλ παραγωγού που έβαλε περισσότερη ζάχαρη από όση έπρεπε.
Μάνος Θηραίος
Οι δύο πρωταγωνιστές είναι πολύ δροσεροί και πολύ όμορφοι, με ερμηνείες που αν μη τι άλλο δεν τους προδίδουν, αλλά το πακέτο δεν διακρίνεται ως τίποτα περισσότερο από μια λουστραρισμένη και ολίγον πιο σέξυ τηλεταινία του Hallmark ή του Lifetime.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Δεν διάβασα το βιβλίο της Τοντ, αλλά η ταινία της Γκέιτζ είναι ένα προχειρότατο Άρλεκιν.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2019-04-04
Σεξουαλική αφύπνιση και απώλεια της αθωότητας, έτσι όπως τις αντιλαμβάνεται η «new-adult» λογοτεχνία της ήμερης Δύσης.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-04-10
Το εκδοτικό φαινόμενο «After» της Άννα Τοντ βρίσκει φυσιολογικά το δρόμο του προς τη μεγάλη οθόνη, φιλοδοξώντας να γίνει το νέο PG-13 ρομαντικό θέαμα που θα σαρώσει στο νεαρό γυναικείο κοινό, μετά τα «Twilight» και τις κάμποσες «Αποχρώσεις του Γκρι».
Αγγελική Στελλάκη
2019-04-08
Το After θυμίζει μυθιστορήματα βίπερ νόρα για ένα κοινό PG-13. Και δυστυχώς είναι βαρετό. Μπορεί να λείπουν οι λυκάνθρωποι και οι βρικόλακες, αλλά θα ήταν προτιμότεροι από τους χωρίς λόγο αδιάφορους ήρωες αυτής εδώ της ιστορίας.
Πάνος Μουζάκης
2019-04-06
Είτε πάρουμε την ταινία κομμάτι-κομμάτι είτε ακόμα και την ταινία σαν σύνολο, το χρόνο μας χάνουμε.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ακόμη μία ασήμαντη ταινία που απευθύνεται στο νεανικό κοινό και κυρίως στους ξαναμμένους έφηβους, βασίζεται στη μεταφορά του ομότιτλου ροζ μπεστ σέλερ της Άννα Τοντ και που προσπαθεί να μπει στη φόρμα ταινιών τύπου «Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι».
Ηλίας Φραγκούλης
2019-04-02
Αν οι παραγωγοί του «Μετά» απευθύνονται στο πιο ανεγκέφαλο και κινηματογραφικά απαίδευτο κοινό για να πουλήσουν ένα νεανικό αισθηματικό δράμα για την «πρώτη φορά» (ανάμεσα στα πόδια...), έχουν ελαφρώς πετύχει το στόχο τους, αν και δεν πρέπει να απαξιώνουμε τόσο τη σημερινή νεολαία με ακόμη χειρότερα προϊόντα από την ίδια την κουλτούρα που (δεν) κουβαλάει. Αναμείνατε κοριτσομάνι στα multiplex. Μέχρι εκεί.
nicolas1810
Το "Μετά" της σχέσης και του τέλους της αθωότητας είναι ένα ποτήρι που ενώ το πίνεις δεν καταλαβαίνεις την πίκρα του, ύστερα όμως μένει σαν δηλητήριο στα χείλη ταλαιπωρώντας τις συνεσταλμένες εφηβικές κοριτσίστικες καρδιές και τους ευγενικούς νέους με τις ζακέτες.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία δεν έχει κάνει καλή δουλειά κυρίως στο χτίσιμο της έντασης μέσα από όσα βιώνει η πρωταγωνίστρια, αλλά και να καταφέρει να καταγράψει πολλά σημαντικά γεγονότα από όλες τις πλευρές και απόψεις.
