Η Δεξιά Τσέπη του Ράσου(2018)
Πρώτη προβολή: 02-05-2019
Αντώνης Γκούμας
2019-05-16
Μια υπέροχα δοσμένη ταινία, βασισμένη στο δημοφιλές βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη, που μας μιλά για την απώλεια, ασκεί έντονη κριτική στον κλήρο, αλλά αναθεωρεί και επαναπροσδιορίζει τους όρους και το ρόλο της πίστης στην σύγχρονη εποχή, είναι μια ταινία που θα απολαύσουν εξίσου θρήσκα και μη θρήσκα άτομα.
Ειρήνη Μιχοπάνου
2019-05-14
Ένα εξόχως λυρικό λογοτεχνικό βιβλίο που μεταφέρεται πιστά και ολοκληρωμένα στην οθόνη όσο μπορεί να γίνει αυτό! Κι όμως ο Αντωνιάδης δίνει σάρκα και οστά στον μοναχό Βικέντιο τόσο πειστικά και τον ερμηνεύει τόσο ζωντανά σαν να ξεπηδά πραγματικά μέσα από τις σελίδες του βιβλίου!
Τάσος Ντερτιλής
2019-05-08
Καλοφτιαγμένο αν και αρκετά ακαδημαϊκό στην αφήγηση, το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Γιάννη Λαπατά, επιτυχημένου ντοκιμαντερίστα, διαφημιστή και θεατρικού-τηλεοπτικού σκηνοθέτη, αγγίζει τον θεατή με το ανθρώπινο βλέμμα του και μας κερδίζει με την χαμηλόφωνη εσωτερική ερμηνεία του υπέροχου Θοδωρή Αντωνιάδη.
Μανώλης Κρανάκης
2019-05-10
Τρυφερό, απλό, ειλικρινές και συγκινητικό, το μυθοπλαστικό ντεμπούτο του Γιάννη Λαπατά μεταφέρει στο σινεμά την ομότιτλη νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη και δείχνει το δρόμο προς ένα δραματικό σινεμά, εμπορικό και προσωπικό μαζί.
Άντα Δαλιάκα
2019-05-12
Στιβαρή αφήγηση, κινηματογραφική ρευστότητα, εύρος συναισθημάτων και ερμηνευτική συμμετρία από τον εξαιρετικό πρωταγωνιστή Θοδωρή Αντωνιάδη...
Λήδα Γαλανού
2019-05-06
Στηριγμένη στη θαυμάσια, «μοναχική» ερμηνεία του Θοδωρή Αντωνιάδη, η ταινία τολμά, έστω με υπερβολική απλότητα, έστω με έναν λογοτεχνίζοντα μονόλογο εκεί απ' όπου λείπει ένας ζωντανός διάλογος, έστω με μια ησυχία που δεν κρύβει μέσα της την υπαρξιακή ένταση που θα ευχόταν κανείς να συναντήσει, να κάνει το βήμα σ' ένα ευαίσθητο, τρυφερό, ανθρωποκεντρικό δράμα που συγκινεί κι αγγίζει καθολικές ευαισθησίες.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-05-02
...η ιστορία του καλόγερου που γίνεται παραβολή πάνω στο πένθος και την απώλεια δεν γίνεται ποτέ αξιομνημόνευτη λόγω της μεγάλης διάρκειας (καλύτερα αποτελέσματα θα είχε ως φιλμ μικρού μήκους) και της οριακής γραφικότητας.
Χρήστος Μήτσης
2019-05-04
Μια νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη «διαβάζεται» με εικονογραφική λιτότητα, αφήνοντας τη λογοτεχνική αφήγηση (κυρίως ως φωνή off) να οδηγήσει αυτήν τη μικρής δραματικής έντασης κινηματογραφική αλληγορία πάνω στο πένθος και στην απώλεια.
